ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Κουκουλωμένα και ξεκουκούλωτα ευτράπελα…

Όλα τα είχαμε δει και όλα τα είχαμε ακούσει σχετικά με την «υπόθεση Νοvartis», αλλά, η συζήτηση που έλαβε χώρα (δημοσίως) γύρω από τους περίφημους «προστατευόμενους μάρτυρες» και για το αν θα καταθέσουν στις αρμόδιες επιτροπές με τις κουκούλες τους ή χωρίς αυτές, τα ξεπέρασε όλα! Μάλιστα, όχι μόνο τα ξεπέρασε, αλλά, τ’ άφησε κάτι χιλιόμετρα πίσω, καίτοι ενώ είναι λίγο - πολύ γνωστό πώς, περίπου, γίνεται όταν γίνεται στα σοβαρά αυτή η διαδικασία με τους «προστατευόμενους», -ναι, τους «κουκουλοφόρους μάρτυρες», πολλοί, που συνήθως παρουσιάζονται ως υπεύθυνοι ταγοί (!), επέμεναν να σκαλίζουν ανορθόδοξα το θέμα και να ζητούν –άκουσον – άκουσον-, αν γίνεται (έτσι μονάχα για λίγο – «ένα λεπτάκι» που λένε) να «βγουν οι κουκούλες» και ξεκουκούλωτοι (sic), πια οι μάρτυρες, να πουν τα πάντα γύρω απ’ όλα τα πρόσωπα και τα πράγματα –βεβαίως, και τα υπόλοιπα καθέκαστα…

Άλλοι πάλι (κι αυτοί ταγοί), επέμεναν πώς οι κουκούλες δεν πρέπει να βγουν με τίποτε (…ο κόσμος να χαλάσει), και ό,τι οι μάρτυρες οφείλουν να παρουσιάζονται εκεί που θα παρουσιάζονται παρέα με αυτές ως …γνήσιοι προστατευόμενοι κουκουλοφόροι! Μέσα σε όλο αυτό το χάος που –αν μη τι άλλο;- ευτελίζει την διαδικασία και, οιονεί, την αποδυναμώνει, θα πρέπει να προσθέσουμε και τις υπηρεσίες που εκ του νόμου (πάλι), θα πρέπει να κάνουν τον «ενδιάμεσο» ή τον «μεταφορέα» των μαρτύρων. Οι άνθρωποι αυτοί θα είχαν «φλιπάρει» αυτοερωτώμενοι με αγωνία : «Τελικά, πως πρέπει να κάνουμε τη δουλειά ρε παιδιά»; θα είπαν : « Θα τους παίρνουμε και θα τους φέρνουμε με κουκούλα ή ξεκουκούλωτους (γαμ@ τις κινέζικες κουκούλες όλες που κυκλοφορούν στην πιάτσα – πρωτίστως των αναρχικών) ; Κι αυτοί, οπωσδήποτε, είχαν τα δίκια τους! Ξέρετε τι πρόβλημα είναι, το αν ο κάθε… εμπλεκόμενος σε μέγα σκάνδαλο (που ενώ έχει κάνει αυτά που έχει κάνει κατά το βαθύ αμαρτωλό παρελθόν, τώρα το παίζει και μαρτυριάρης), θα φοράει ή δεν θα φοράει κουκούλα ; Τη σήμερον πονηράν ημέραν είναι επικίνδυνα πράγματα αυτά…

Φανταστείτε, έτσι, ύστερα απ’ όλα αυτά ευτράπελα, πως μπορεί να σκέφτηκαν και να ένοιωσαν (πρέπει να τους σκεφτούμε κι αυτούς), και κείνοι οι καημένοι «προστατευόμενοι μάρτυρες» που, αν έλεγε να συνεχίσει έτσι το πράγμα, θα ήταν τελείως απροστάτευτοι – είναι, μάλλον, τελείως απροστάτευτοι! Αν δεν αισθάνθηκαν, με τούτα και τα άλλα που ειπώθηκαν για τις κουκούλες, τουλάχιστον, ως δωσίλογοι – καταδότες , σαν εκείνους επί (Γερμανικής για να μη ξεχνιόμαστε κιόλας) Κατοχής, που φόραγαν την κουκούλα και διάλεγαν τα παλικάρια για εκτέλεση, θα ήταν, μάλλον, κάτι αφύσικο και περίεργο. Και τούτο, διότι, και αυτό είναι το σωστό, «οι προστατευόμενοι» γι’ αυτό επέλεξαν να είναι … «προστατευόμενοι» : για να ξεμπλέξουν από τα δικά τους μπλεξίματα : όχι για να βρεθούν μπλεγμένοι περισσότερο…

«Εμείς Κύριοι», θα είπαν (ή μπορεί και να συνεχίζουν να λένε κιόλας οι άνθρωποι μέσα σ’ αυτά που συμβαίνουν… «συμφωνήσαμε να μαρτυρήσουμε τους άλλους, φορώντας κανονική – κανονικότατη κουκούλα! Πως εσείς τώρα, με τον έναν, τον άλλον τρόπο μας βγάζετε ξαφνικά την κουκούλα μας ; Τι θα κάνουμε ξεκουκούλωτοι άνθρωποι εμείς τώρα;…» Αλληγορικά, ασφαλώς, άπαντα τα παραπάνω ερωτήματα και οι διάλογοι, αλλά, άντε, μετά από τέτοιους πανικούς, …«να σταυρώσεις ποτέ την Αλήθεια!» Ή, έστω, ένα μέρος απ’ αυτήν…

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.