ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η πείνα τσακίζει τον κορονοιό...!

Σε πόλεις της Χιλής, όπως μεταδίδουν όλων των ειδών τα μέσα, τα δίκτυα και άλλα τινά, οι πολίτες έσπασαν (αυτολεξεί), ότι περιοριστικό μέτρο είχε αποφασίσει η κυβέρνηση της χώρας για να αντιμετωπίσει την πανδημία και βγήκαν στους δρόμους διαδηλώνοντας για την ανέχεια και, αλίμονο, την σκληρή πείνα που έχει ενσκήψει. Και, όντως, οι φτωχότερες μάζες της χώρας (όπως και κάθε χώρας άλλωστε), εξαιτίας της αναστολής της οικονομικής δραστηριότητας έγιναν φτωχότερες έως του σημείου, μάλιστα, να μην έχουν να φάνε! Απορίας άξιο, είναι τώρα, το γεγονός, γιατί μια κυβέρνηση που παίρνει τα πλέον αποφασιστικά μέτρα αντιμετώπισης μιας ασθένειας (και κλείνει το λαό σπίτι του), δεν παίρνει, παράλληλα, μέτρα διανομής τροφίμων ή άλλης βοήθειας, αλλά, πράττει ακριβώς το αντίθετο : βγάζει τις κατασταλτικές δυνάμεις (ακόμη και το στρατό), απέναντι στους πεινασμένους χρησιμοποιώντας κάθε βίαιο μέσο...

Και αν όλα τούτα τα ωραία συμβαίνουν στη Χιλή, ας σκεφτούμε και ας εκτιμήσουμε τώρα, τι μπορεί να συμβαίνει σε κάθε γωνιά της γης﮲ όπου, η βιαιότητα των μεταβολών που επιφέρει η περίφημη παγκοσμιοποίηση και εντείνει βάναυσα τις κοινωνικές διαφορές την ανισότητα, καθώς, και την στέρηση και των πιο αναγκαίων αγαθών. Βράζουν κανονικά όλες αυτές οι κοινωνίες που, γεγονός, είναι, εκεί που είχαν να αντιμετωπίσουν μέχρι τώρα μείζονα προβλήματα όπως η ανεργία, η ακρίβεια και η εκμετάλλευση, τώρα έχουν να αντιμετωπίσουν κι από πάνω, την ύφεση που φέρνει η πανδημία μα, κύρια, τις συνέπειες που φέρνει η ύφεση και αναφέρεται πλέον ως «Κρίση». Η κρίση, της κρίσεως, δηλαδή, που γεννάει κι άλλη κρίση μέχρι που δεν θα συμμαζεύεται και, μέγα παράδοξον, εκεί που ο κόσμος ήταν να πεθάνει από την επέλαση του κορονοιού (!), τώρα θα πεθαίνει από την πείνα ή αν δεν πεθαίνει από την πείνα, θα πεθαίνει από τις «αδέσποτες» σφαίρες και το πολύ ξύλο...

Πρόκειται, ασφαλώς, εδώ για μια απροσδόκητη και επικίνδυνη διολίσθηση, που αν συνεχιστεί έτσι, θα πάρει χαρακτηριστικά που έχουν να εμφανιστούν κάτι αιώνες επί γης. Είναι οι λεγόμενες «μαύρες περίοδοι» της ιστορίας ή «μαύρες τρύπες» όπως θέλουν να τις αναφέρουν ιστορικοί και διανοούμενοι, καίτοι οι «μαύρες τρύπες» τραβούσαν και χώνευαν μέσα τους, ότι σέρνονταν σαν Ανθρωπότητα στον Πλανήτη. Εάν και εφόσον συμβεί κάτι αντίστοιχο και στις μέρες μας (σ.σ.: από αισιοδοξία και μόνο θεωρούμε θα ελεγχθεί), θα σημαίνει αυτόματα και μαθηματικά πώς : παρά την γιγάντια εξέλιξη και Πρόοδο του Ανθρώπου, καμία απολύτως εξέλιξη και ουσιαστική πρόοδος δεν υπάρχει : εκεί που όλα φαίνονται ρόδινα και ευτυχή μπορεί να γίνουν μια καθολική δυστυχία και τα πάντα θα πρέπει να ξεκινήσουν από την αρχή. Όθεν, έχει πολύ δουλειά μπροστά του ο Άνθρωπος, ώστε, να αποφεύγει τα χειρότερα απ’ τα ίδια της ιστορίας και, αληθινά, να προοδεύσει και να συνεχίσει το Ταξίδι του...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.