ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Το γηραιό σύνθημα «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία» που επιστρέφει!

Το σύνθημα «Ελλάς – Γαλλία συμμαχία», ιστορικά προέρχεται, κυρίως, από την πολιτική και διπλωματική υποστήριξη που με υψηλοφροσύνη παρείχε η Γαλλία στην χώρα μας κατά την μετάβασή της από την δικτατορία στην Δημοκρατία, -το 1974. Έχει δε, τόσο μεγάλες ρίζες στην Ελληνική κοινωνία, ώστε, χρησιμοποιείται και σήμερα ακόμη, αντανακλώντας περίσσια τις βαθιές ιστορικές -πολιτικές και πολιτιστικές-, σχέσεις και την στενή διπλωματική και άλλη συνεργασία μεταξύ των δύο χωρών. Άλλωστε, Ελλάδα και Γαλλία ήταν στενοί σύμμαχοι κατά την διάρκεια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων, του κρίσιμου πολέμου της Κορέας, καθώς, και σε όλη την μακρά περίοδο του «Ψυχρού Πολέμου», όθεν, καταδεικνύεται με ενάργεια το συμπέρασμα, πώς ουδέποτε υπήρξε σοβαρή αντιπαλότητα μεταξύ των δυο χωρών τέτοια, ώστε, να κλονίσει τους ισχυρούς δεσμούς που διαχρονικά έχουν συνάψει και εργαστεί να βαθύνουν...

Και είναι, λίαν, ευχάριστο το γεγονός που για μια, ακόμη, φορά σήμερα, αυτό – τούτο το τόσο «δουλεμένο» σύνθημα στις συνειδήσεις των Ελλήνων, φαίνεται διακριτά, πλέον, να αποκτά κυρίαρχη υπόσταση και αναφορά στο γεωπολιτικό & γεωστρατηγικό παιχνίδι που έχει ανοίξει στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Ο Γάλλος πρόεδρος Μακρόν, έχει πάρει προσωπικά την «βεντέτα» που έχει ανοίξει ο νεωτερικός Σουλτάνος (αυτολεξεί), της γείτονος με την συνεχή και ανελέητη παρέμβασή του (παρά τα συμφωνηθέντα), τόσο, στις εξελίξεις που κλιμακώνονται μέρα με την μέρα στη Λιβύη, όσο, και με το στάτους κβο και τους συσχετισμούς δυνάμεως που επιχειρεί να «αναθεωρήσει» σώνει και καλά, -χωρίς να υπολογίζει κανέναν. Τούτο το τελευταίο, βέβαια, δεν αγγίζει μόνο τη Γαλλία, αλλά, και άλλες δυνάμεις που έχουν συμφέροντα στην περιοχή, πλην όμως, με δεδομένα, την αδυναμία των ΗΠΑ να ασκήσουν υπεύθυνη και αξιόμαχη πολιτική μετά τα πρωτοφανή γεγονότα και τις αποκαλύψεις που λαμβάνουν χώρα στο εσωτερικό της, τον εθελούσιο «παροπλισμό» της Αγγλίας μετά το ΒRΕΧΙΤ (για να ασχοληθεί με τα δικά της), και την αξιοσημείωτη υποβάθμιση συρρίκνωση του παλαιού συμπαγούς οργανισμού του ΝΑΤΟ, της δίνεται τώρα ο ζωτικός χώρος (σαν πολιτική και στρατιωτική δύναμη), να επιβάλλει κεντρικές απόψεις και πολιτική...

Και άλλες φορές κατά το πρόσφατο παρελθόν, ο πρόεδρος Εμ. Μακρόν «σήκωσε το γάντι» και το ανάστημά του στις προκλήσεις και αυθαιρεσίες των Τούρκων. Ιδιαίτερα ευαίσθητος στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και θερμός θιασώτης του φιλελεύθερου δημοκρατικού πολιτεύματος, συνεχίζει την παράδοση όλων εκείνων των μεγάλων Γάλλων ηγετών που, ιστορικά, ήταν κάθετα και οριζόντια αντίθετοι σε κάθε είδος πολιτικού απολυταρχισμού, δεσποτισμού ή και αναθεωρητισμού (εσχάτως), με το «έτσι θέλω». Δεν πρέπει να ξεχνούμε, εξάλλου, ό,τι η Γαλλία και το Γαλλικό Κοινοβούλιο ήταν οι πρώτοι επίσημοι θεσμοί που ανέδειξαν και αναγνώρισαν την γενοκτονία των Αρμενίων, ζήτημα που αποτελεί, εκ των ων ουκ άνευ, «κόκκινη γραμμή» και μείζονος ιστορικής και πολιτικής σημασίας θέμα για την Τουρκία, καίτοι την ακουμπά και την χτυπά ευθύβολα στην «αχίλλειο πτέρνα» της που δεν είναι άλλη από την τεχνητή ενότητα που έχει διαμορφώσει εσωτερικά και την ίδια την εθνική της ασφάλεια...

Τώρα, όμως, όλος ο Άξονας της διεθνούς πολιτικής έχει μετακινηθεί αισθητά και, ως εκ τούτου, έχουν μετασχηματιστεί κλασσικές θέσεις και συμφέροντα που, μέχρι χθες, ήταν παρόντα και ισχυρά. Θα μπορέσει, άραγε, από μόνη της η Γαλλία να ανασχέσει επιδιώξεις και προσδοκίες που εμφιλοχωρούν απροσδόκητα στη γειτονιά μας ή από μόνη της δεν φτάνει και θα χρειαστεί παράλληλα και την μέριμνα άλλων να τα καταφέρει; Τα πάντα κινούνται, οι αντίπαλοι παίρνουν ένας – ένας τη θέση του και κείνο που μένει πραγματικά (σε συνδυασμό με τις επιλογές και την προσπάθεια της Ελλάδος), να δούμε, είναι αν το κραταιό σύνθημα «Ελλάς – Γαλλία, συμμαχία» θα παραμείνει ως έχει ηχηρό ή θα ενδυναμωθεί ακόμη περισσότερο...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.