ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Γράμμα από την Αμερική

Σάββατο πρωί,  άκουσα στο τηλέφωνο τη θεία Αθανασία από την Αμερική να μου ανακοινώνει ότι έκλεισε επιτέλους εισιτήριο για τις πολυπόθητες καλοκαιρινές διακοπές. "Να πεις στη μάνα σου να πάει πιο νωρίς ,  ν’ανοίξει πόρτες και παράθυρα να μπει ο ήλιος", είπε η θεία και ξαφνικά την έχασα από τη γραμμή. Ξαδέλφη της μάνας μου, έφυγε δεκαοχτάχρονο κορίτσι, ακολουθώντας τη μεγαλύτερη αδελφή, τη δεκαετία του `60, στην Αμερική. Μεγάλωσε στην Αστόρια, παντρεύτηκε, έκανε παιδιά και εγγόνια αλλά κάθε καλοκαίρι επέστρεφε για τις καλοκαιρινές διακοπές στο χωριό της. "Μα, μήπως είναι καλύτερα να έρθεις του χρόνου", προσπάθησα να πείσω τη θεία αλλά εκείνη είχε ήδη φτιάξει βαλίτσες. "Πού πας μάνα;" φώναξε ο ξάδελφος Τζιμ αλλά εκείνη τον αγνόησε και έτρεξε  να δει τις ειδήσεις.

Την παραμονή της εθνικής γιορτής, 4ης Ιουλίου, μακριά από την Ουάσινγκτον , ο Ντόναλντ Τραμπ, μίλησε για μια περήφανη Αμερική. Την ώρα που ο ρεπουμπλικάνος πρόεδρος χαρακτήρισε την Αμερική ως την πιο δίκαιη και "πιο εξαιρετική που έχει υπάρξει ποτέ στη γη", οι πανεθνικές συγκεντρώσεις τις οποίες πυροδότησε η δολοφονία του Τζορτζ Φλόιντ  δεν είχαν κοπάσει και ο Conid -19 χτυπούσε κόκκινο. Ο Αμερικανός πρόεδρος μίλησε κάτω από την σκιά των προκατόχων του, Ουάσινγκτον, Τζέφερσον, Ρούσβελτ και Λίνκολν,  μπροστά σε ένα πλήθος περίπου 7.500 ατόμων, παρά τις προειδοποιήσεις των αρμοδίων της υγείας που καλούσαν τους αμερικανούς να αποφύγουν τις συναθροίσεις.

Την ίδια μέρα που οι ΗΠΑ κατέγραφαν 728 θανάτους εξαιτίας της πανδημίας, με τον ιό να προσβάλλει αξιωματούχους και συνεργάτες του προέδρου, εκείνος μιλούσε για τα σύμβολα της χώρας , για τις διαδηλώσεις και "για την αριστερή πολιτική που έχει σχεδιαστεί για να ανατρέψει την αμερικανική επανάσταση".

Το δόγμα του Νίξον περί "νόμου και τάξης", υιοθετεί ο Τραμπ, επισημαίνει ο συγγραφέας Πολ Μπέρμαν, μιλώντας για την κατάσταση στους δρόμους των αμερικανικών πόλεων μετά τον φόνο του Τζοτζ Φλόιντ. Ο αμερικανός διανοούμενος πιστεύει ότι η Αμερική κινείται σε δυο ταχύτητες και αυτό κάνει την κοινωνία να φτάνει κάποιες φορές στα άκρα.

"Κάποια στιγμή κουράζεσαι..{..} Όλη την ώρα να  κυνηγάς αυτό που σου’χουν κλέψει  και δυο βήματα παρακεί το κακό να συνεχίζεται..Ύστερα από λίγο απλώς προσπαθείς να σταματήσεις το αίμα". Ο Κόρμακ ΜακΚάρθι στο παράξενο και εξοντωτικό μυθιστόρημά του  "Καμιά πατρίδα για τους μελλοθάνατους", εκδόσεις Καστανιώτη, καταγράφει με τον δικό του ιδιαίτερο τρόπο την Αμερική του `80 παγιδευμένη σε μια αυτοκαταστροφική τάση. Οι  ήρωες του, κανονικοί άνθρωποι, ζουν και παλεύουν μέσα σε μια εκτεταμένη βία. Το πλέον εκφοβιστικό στην άχαρη ζωή τους είναι ότι ανήκουν σε μια πατρίδα που τους επιτίθεται με παράλογη αγριότητα.

"Με τη ξιφολόγχη μπορείτε να κάνετε οτιδήποτε, εκτός από το να καθίσετε επάνω της", είπε ο Ναπολέοντας και το δόγμα αυτό ασπάστηκαν όλες οι αυτοκρατορίες. Πόσο άραγε επίκαιρη είναι η αλήθεια του Ναπολέοντα σήμερα; Ο βρετανός φιλόσοφος Έρικ Χομπσμπάουμ στο βιβλίο του "On Empire :America War ,and Global Supremacy " συγκρίνει τη σύγχρονη αμερικανική αυτοκρατορία, έτσι την αποκαλεί με την βρετανική αυτοκρατορία του 19ου αιώνα και καταδεικνύει τις διαφορές τους. Ταυτόχρονα, επισημαίνει τους κινδύνους που δημιούργησε η απώλεια της Σοβιετικής Ένωσης στον παγκόσμιο γεωπολιτικό άξονα. Ο βρετανός μαρξιστής και φιλόσοφος θεωρεί ότι η αμερικανική αυτοκρατορία θα  κλονιστεί μόνο αν ενεργοποιηθεί αυτό που αποκαλούμε "αίσθηση συμφέροντος" , όπως, επίσης και αν αναπτυχθεί η παιδεία. Υπάρχει άραγε ελπίδα για τη χώρα που όλο το προηγούμενο διάστημα  της υγειονομικής κρίσης, η πανδημία έπληξε περισσότερο τους Αφροαμερικανούς  αφού πολλοί από αυτούς δεν είχαν πρόσβαση στο σύστημα υγείας;

"Να φτιάξουμε εκείνη τη συνταγή που κάναμε στους γάμους", ακούω τη μάνα μου στο Skype . Άντε να της πεις για εκατοστή φορά  ότι οι χοροί και τα πανηγύρια τέλος στο απομακρυσμένο ορεινό, χωριό της.

"Το ξέρω, παιδάκι μου, το άκουσα στις ειδήσεις", σου λέει και προσπαθεί να διαβάσει τη συνταγή που ανακάλυψε σε κάποιο τετράδιο. Ξανασκέφτομαι τα  λόγια του Μπέρμαν και αν υπάρχει ελπίδα. "Υπάρχουν στοιχεία ελπίδας. Το πρώτο είναι ακριβώς το κίνημα διαμαρτυρίας. Όπου είναι ειρηνικό, εκφράζει κάποια αίσθηση αλληλεγγύης στην οποία συνέβαλε και η έκτακτη κατάσταση ανάγκη της πανδημίας. Αλλά και τα συναινετικά ψηφίσματα του Κογκρέσου για τη διάσωση της οικονομίας δείχνουν ότι υπάρχει ρεαλιστικός τρόπος να κυβερνήσουμε από κοινού. Πιστεύω στους Δημοκρατικούς..."

Η θεία Αθανασία από την Αστόρια έχει βάλει στο Face book μια φωτογραφία από κουλούρα γάμου. Κοιτάζω τα γαρυφαλλάκια, το κάθε στολίδι , τις γραμμούλες σε ένα σωρό  σχέδια, τα δυο πουλιά σχεδιασμένα με φτερό χήνας πάνω στο ζυμάρι.  Λουλούδια και αχιβάδες για την ευτυχία στέλνει η θεία Αθανασία από την Αμερική.

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.