ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Ποιες είναι οι «γκρίζες ζώνες» για την Ελλάδα

Τα «συν» και τα «πλην» στην απόφαση της Συνόδου

Αν και ο πρωθυπουργός υιοθέτησε πανηγυρικούς τόνους στην συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τα ξημερώματα μετά την ευόδωση της συμφωνίας στη Σύνοδο Κορυφής, στην πραγματικότητα η απόφαση των «27» κρύβει πολλές «γκρίζες ζώνες» που αφορούν στην Ελλάδα. Επί της ουσίας, αν και τα χρήματα που αναλογούν στη χώρα μας δεν είναι λίγα, η εφαρμογή της απόφασης μπορεί να σημάνει είτε την καθυστερημένη εκταμίευσή τους, είτε την ακύρωση της απόφασης της Συνόδου από την ίδια την πραγματικότητα.

Βεβαίως, το να έχει συνομολογηθεί μία συμφωνία προφανώς είναι καλύτερο από το τίποτα: αίρεται η όποια αβεβαιότητα που αφορά την Ευρωζώνη συνολικά, αλλά και την ελληνική οικονομία ειδικότερα. Η Ελλάδα, δηλαδή, εμφανίζεται ως μία «προστατευμένη» χώρα, παρά τις «γκρίζες ζώνες» της απόφασης της Συνόδου Κορυφής – και η σημασία αυτής της «προστασίας» δεν μπορεί να υποτιμηθεί. Συν τοις άλλοις, στα θετικά της απόφασης των Βρυξελλών προσμετράται, προφανώς, ότι το συνολικό πακέτο της χρηματοδότησης, ύψους 750 δισεκατομμυρίων ευρώ, παραμένει σταθερό, ενώ αν συνδυαστεί αυτό το πακέτο με τον κοινοτικό προϋπολογισμό και το πολυετές χρηματοδοτικό πλαίσιο της ΕΕ, τότε για την χώρα μας οι συνολικές εκταμιεύσεις θα μπορούσαν να φτάσουν ακόμη και τα 70 δισεκατομμύρια ευρώ, όπως διεμήνυσε τα ξημερώματα ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Με άλλα λόγια, πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο ποσό, που αν απορροφηθεί σωστά και αν η ίδια η πραγματικότητα επιβεβαιώσει την απόφαση της Συνόδου Κορυφής, τότε αυτό το διπλό «πακέτο» μπορεί όντως να αποτελέσει ένα εργαλείο ανάταξης της οικονομίας, αλλά και μεταμόρφωσης του παραγωγικού μοντέλου της χώρας. Μάλιστα, στο πλαίσιο της σκληρής τετραήμερης διαπραγμάτευσης μεταξύ των Ευρωπαίων ηγετών, φαίνεται ότι έληξε με θετικό τρόπο και το θρίλερ που αφορά στον χρόνο εκταμίευσης των ποσών: συγκεκριμένα, το 70% των πόρων –ενισχύσεις, αλλά και δεσμεύσεις χρημάτων- ξεκινά από το 2021 και φτάνει ως το 2023. Αυτό, πρακτικά, σημαίνει μεν ότι για τους επόμενους 6 μήνες δεν έχει λαμβάνειν η Ελλάδα, αλλά μπορεί να προσδοκά σε μαζικές εκταμιεύσεις από τις αρχές του 2021 –δηλαδή του έτους που θα αποτελέσει και το μεγάλο στοίχημα για την επιστροφή της οικονομίας στην ανάπτυξη και την επούλωση των πληγών που άφησε πίσω του στην οικονομία και στην αγορά εργασίας ο κορωνοϊός.

«Γκρίζες ζώνες»

Ωστόσο, τα θετικά σταματούν εδώ, αφού μετά αρχίζουν οι «γκρίζες ζώνες» της απόφασης των «27», που μπορούν να υπονομεύσουν τον χαρακτήρα της ενίσχυσης των ευρωπαϊκών οικονομιών. Κυριότερη όλων είναι, προφανώς, η αλλαγή της ποσόστωσης μεταξύ των επιχορηγήσεων και των δανείων: δηλαδή, από τα αρχικά «500 δισεκατομμύρια επιχορηγήσεις και 250 δισεκατομμύρια δάνεια», εν τέλει πήγαμε στα 390 και 360. Αυτή η μεταστροφή στην ποσόστωση «μεταφράζεται» και στα ποσά που είναι να πάρει η Ελλάδα, ενώ το σκέλος που αφορά στον δανεισμό ανεβαίνει από το αρχικό 33,4% στο 48% -και προφανώς αυτό έχει επιβάρυνση στο δημόσιο χρέος και ενδέχεται να καταστήσει ακόμη και «απαγορευτική» την προσφυγή της χώρας στα συγκεκριμένα χρήματα. Σημειωτέον ότι βάσει των ως τώρα προβλέψεων και πληροφοριών, το ποσό που είναι να πάρει η Ελλάδα μέσω του ταμείου ανάκαμψης επιμερίζεται σε επιχορηγήσεις ύψους 20 δισεκατομμυρίων ευρώ και δάνεια άλλων 12 δισεκατομμυρίων, ενώ η αρχική ποσόστωση προέβλεπε 22,6 δισεκατομμύρια σε επιχορηγήσεις και 9,4 δισεκατομμύρια σε δάνεια.

Οι «θεματικές» περικοπές

Επίσης, όταν αποκρυσταλλωθούν και οι περικοπές σε διάφορες «θεματικές» του προϋπολογισμού και του ταμείου ανάκαμψης, τότε θα φανούν οι πραγματικές δυνατότητες απορρόφησης κονδυλίων και στήριξης της ελληνικής οικονομίας. Για παράδειγμα, το γεγονός ότι το «πράσινο ταμείο» της ΕΕ περικόπτεται κατά 70% δεν είναι καλά νέα για την Ελλάδα, αφού η κυβέρνηση φιλοδοξούσε να στηρίξει μέσω αυτού τις τοπικές οικονομίες στη Μεγαλόπολη και την Δυτική Μακεδονία (Φλώρινα, Μελίτη, Κοζάνη, Πτολεμαΐδα) για να προστατευθούν από το βίαιο «σοκ» της απότομης φτωχοποίησης που θα επιφέρει η επιχείρηση απολιγνιτοποίησης.

Σαν να μην έφταναν αυτά, στις «γκρίζες ζώνες» της συμφωνίας προσμετράται και η νέα δυνατότητα που δίνεται στους «φειδωλούς» του Βορρά να δημιουργούν προσκόμματα στην διαδικασία εκταμίευσης χρημάτων προς τις χώρες που το έχουν ανάγκη. Πρόκειται για ένα προνόμιο που, χωρίς μεν να είναι βέτο, κινείται στα όρια του δικαιώματος αρνησικυρίας: αν και ο Κυριάκος Μητσοτάκης, στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε τα ξημερώματα, ισχυρίστηκε ότι «κανείς δεν έχει δικαίωμα βέτο», η απόφαση δίνει το δικαίωμα στους «τσιγκούνηδες» να μπλοκάρουν την εκταμίευση ποσών για σημαντικό διάστημα –έως και 3 μήνες- αν διαφωνούν με το εθνικό πρόγραμμα κάποιας... άλλης χώρας. Ασφαλώς, οι τελικές αποφάσεις βεβαίως θα λαμβάνονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο με την Κομισιόν να έχει τον εποπτικό ρόλο και την τελευταία λέξη. Εξάλλου, με ειδική πλειοψηφία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή φέρεται ότι θα έχει την δυνατότητα να προτείνει κυρώσεις στην περίπτωση παραβάσεων, στοιχείο που κάνει πιο αυστηρούς τους ευρωπαϊκούς κανόνες. Όμως, και μόνο το γεγονός ότι πλέον θεσμοθετείται το δικαίωμα της «ένστασης» μπορεί να ναρκοθετήσει τις εκταμιεύσεις αλλά και να εντείνει τα διαλυτικά φαινόμενα και τις εσωτερικές έριδες στην ΕΕ, οψέποτε μία χώρα συγκρούεται με μία άλλη και θέλει να ενεργοποιήσει «όπλα» κυρώσεων εναντίον της.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.