ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Βραβεία Χρυσής Ανοησίας

Αν το κλειδί για κάθε ακμάζουσα οικονομία είναι οι εξαγωγές, δεν συμβαίνει το ίδιο και με την βιομηχανία του κινηματογράφου; Αυτονόητο, όταν μετράει τις επιπτώσεις της πανδημίας, να νιώθει πως χρειάζεται ακόμα περισσότερο την υποστήριξη των κάθε λογής συμμάχων της. Των μεγάλων διεθνών φεστιβάλ συμπεριλαμβανομένων. Άλλωστε, όλα όσα εξάγουν τα τελευταία, λάμψη δηλαδή, τάσεις καλλιτεχνικές και κύρος, βραβεία και βεντέτες, ταλέντα υποσχόμενα και νέα ήθη, αξίες κλασικές και άρωμα σκανδάλων, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συντελούν στην διαιώνιση της μυθολογίας του.

Το Χόλιγουντ, όσο κανείς άλλος, γνώριζε ανέκαθεν τον συνδυασμό. Ισχυρή μυθολογία, υψηλή κερδοφορία. Όσο για την Ευρώπη, διατηρεί το συγκριτικό πλεονέκτημα στον τομέα της μνήμης, της θεωρίας και των εκδηλώσεων, χάρη στις ταινιοθήκες και στα φεστιβάλ. Γνωστά, θα πεις. Και επίκαιρα, άλλο τόσο. Το αρχαιότερο φεστιβάλ του κόσμου, μην ξεχνάμε, ξεκίνησε στην ταράτσα του Excelsior με το “Τζέκιλ και Χάιντ” το 1932. Εκεί πάλι στο Λίντο της Βενετίας, η 77η Μόστρα, ύστερα ειδικά από το ναυάγιο των Καννών προ τετραμήνου, ανέλαβε το ρόλο του μεγάλου υπερασπιστή. Αντίδοτο στην κατάθλιψη, σχολίασαν ορισμένοι. Όργανο της Μπιενάλε, των τουριστικών επιχειρήσεων και της τοπικής οικονομίας, πρόσθεσαν με νόημα οι κακεντρεχείς.

Σημασία έχει ότι η ίδια η Μόστρα εξέλαβε τον εαυτό της ως προπύργιο του παγκόσμιου σινεμά και την φετινή διοργάνωση ως σύμβολο αντίστασης απέναντι στην πανδημία. Διόλου συμπτωματικά, στο ίδιο μήκος κύματος, διευθυντές οκτώ ανταγωνιστικών φεστιβάλ, συνυπογράφοντας μία μεγαλόστομη διακήρυξη, φάνηκε να δίνουν μάχη και για τη δική τους επιβίωση πίσω από την αφοσίωση στην τέχνη, γενικώς. Ούτε φιάσκο ούτε θρίαμβος. Μόλις μία εβδομάδα από το φινάλε της, πριν από το εμβόλιο ή το δεύτερο κύμα, η Μόστρα καταγράφεται μάλλον ως μία υβριδική περίπτωση, ένα ξέφωτο μα και ως σήμα κινδύνου.

Υβρίδιο, συνδυάζοντας τις προβολές με τον θεαματικό περιορισμό επισκεπτών, κοινού και δημοσιογράφων, από τη μία, και την εξεζητημένη συνύπαρξη των αστέρων και των μασκοφόρων, από την άλλη. Ξέφωτο και μεταίχμιο ανάμεσα στην προηγούμενη και στην αυριανή της φυσιογνωμία. Όσο για το σήμα κινδύνου είναι διπλής προέλευσης. Γκλαμουριά και υποκρισία βλάπτουν εξίσου την Συρία (παραφράζοντας τον ποιητή). Θα περίμενε κανείς μία πιο προσεκτική διαχείριση της γνώριμης πασαρέλας, λόγω των ειδικών περιστάσεων. Αντίθετα, η απουσία πλήθους πρωταγωνιστριών οδήγησε στο παράδοξο φαινόμενο, να μεταβληθεί το κόκκινο χαλί σε καθημερινή επίδειξη μόδας, με την βαθμολογία για τις τουαλέτες κάθε άσχετης ή πικραμένης να επισκιάζει την αντίστοιχη για τις ταινίες του διαγωνισμού.

Η δε υποκρισία είχε ξεκινήσει πέρυσι, όταν δήθεν ο Ρομάν Πολάνσκι θ’ αντιμετωπιζόταν δίχως προκατάληψη αλλά αδικήθηκε κατάφωρα από την κριτική επιτροπή. Πρόεδρος της φετινής επιτροπής η Κέιτ Μπλάνσετ, συνεχίζει την καταστροφή του κύρους των βραβείων, επιβεβαιώνοντας την κακή επίδοση των ηθοποιών σ’ αυτόν τον ρόλο. Δήθεν συμπτωματική η συμμετοχή τόσων σκηνοθετών γένους θηλυκού στο πρόγραμμα. Απλώς, υποταγή στο σύγχρονο δόγμα της ποσόστωσης. Πώς να μείνει ανυποψίαστος ο ουδέτερος παρατηρητής όταν απονέμεται ο Χρυσός Λέων στο “Nomadland” της Κλόε Ζάο. Επτά νομά σ’ ένα δωμά; Όχι, μόνη η Φράνσις Μακ Ντόρμαντ, που χάνει το σπίτι της και ερωτεύεται την νομαδική ζωή ως σύγχρονη Aπάτσι. Πριν διαλυθούν οι εντυπώσεις, η Ακαδημία του Χόλιγουντ θεσπίζει νέους όρους για την διεκδίκηση των Όσκαρ, σαφώς υποταγμένους στο δόγμα της ποσόστωσης και της πανταχού παρούσας Πολιτικής Ορθότητας. Τυχαίο;

Επιμύθιο: μην υψώνεις τα χέρια ή το πνεύμα σου αν δεν εξασφαλίσεις προηγουμένως το σημείο υποδοχής και τον βαθμό αποδοχής. Στη γλώσσα των ερυθρόδερμων, μην ψάχνεις για χρυσό εκεί που ποτίζουν τ’ άλογα τους οι λευκοί. Αλήθεια, πόσοι απόγονοι του Καθιστού Βούβαλου επιζούν ακόμα, και από αυτούς πόσοι, άραγε, να ψηφίζουν τον Τραμπ για πρόεδρο;

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.