ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο αιώνας του μίσους

Συγκλονισμένος όλος ο πλανήτης παρακολούθησε την τραγωδία που εκτυλίχτηκε στη Γαλλία. Ο καθηγητής Σαμιουέλ Πατί  που έπεσε θύμα του μουσουλμανικού φανατισμού δίδασκε ελευθερία της έκφρασης. Στο πλαίσιο του μαθήματος παρουσίασε τα σκίτσα του Μωάμεθ από το Charlie  Hebdo που έκαναν έξαλλο τον νεαρό φανατικό. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης σε όλο τον κόσμο γέμισαν από αναρτήσεις που στηλίτευαν τον φανατισμό. Ανατριχιαστικές οι λεπτομέρειες για τον άτυχο καθηγητή που είχε νιώσει την ισλαμική τρομοκρατία μέσω μηνυμάτων και αναρτήσεων στο διαδίκτυο. Σε ένα βίντεο, ένας μουσουλμάνος στο θρήσκευα, πατέρας μιας μαθήτριας, καλούσε τους μαθητές και τους γονείς να κινητοποιηθούν εναντίον του καθηγητή:``Όσοι δεν συμφωνούν με αυτή τη συμπεριφορά, να πούμε `στοπ`, στείλτε μου ένα μήνυμα. Αυτός δεν πρέπει να μείνει στο σύστημα εκπαίδευσης``. Το πράσινο φως είχε δοθεί.Το μίσος όπλισε το χέρι και τις συνειδήσεις. Ο δολοφόνος προτού πέσει νεκρός από τα πυρά των αστυνομικών ανάρτησε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης το ζοφερό βίντεο, στο οποίο φαινόταν το κεφάλι του θύματος στο έδαφος.Δεν ήταν το πρώτο θανατηφόρο περιστατικό μίσους στην καρδιά της γαλλικής πρωτεύουσας. Ένα μήνα πριν, ένας μετανάστης από το Πακιστάν,εγκατεστειμένος στη Γαλλία επιτέθηκε με μπαλτά και τραυμάτησε δυο ανθρώπους έξω από τα παλιά γραφεία του περιοδικού Charlie Hebdo. Στα ίδια γραφεία, πριν από πέντε χρόνια, ισλαμιστές τρομοκράτες σκότωσαν 12 ανθρώπους επειδή το περιοδικό δημοσίευσε σατιρικά σκίτσα του προφήτη Μωάμεθ. Για πολλούς ιστορικούς και μελετητές ο 20οςαιώνας ξεχώρισε όχι για το ταξίδι στο φεγγάρι, ούτε για τη διάσπαση του ατόμου, ούτε ακόμα για την ταχύτατη ανάπτυξη της οικονομίας. Ο 20ος αιώνας από πολλούς χαρακτηρίζεται ως ο αιώνας του μίσους, με τα τελευταία είκοσι πέντε χρόνια να θεωρούνται ως τα πιο αιματηρά στην ιστορία της ανθρωπότητας.Και όπως επισημαίνουν ιστορικοί και κοινωνιολόγοι είναι ότι το εύρος της βίας υπήρξε οικουμενικό, οι αιτίες της και οι περισσότερες πράξεις βίας εντοπίζονται στον πιο αναπτυγμένο κόσμο, στην Ευρώπη του Διαφωτισμού και των ατομικών δικαιωμάτων.Επιπροσθέτως, η 11η Σεπτεμβρίου, οι αμερικανικές εκστρατείες στο Ιράκ, η ζοφερή κατάσταση στη Μέση Ανατολή, ήταν τα αλλεπάλληλα σημάδια εισόδου σε μια νέα εποχή όπου θα κυριαρχεί το αίμα και η βία.

Η λογοτεχνία δεν θα μπορούσε να είναι απούσα.Σχεδόν αμέσως μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου στους Δίδυμους Πύργους άρχισαν να εμφανίζονται τα πρώτα μυθιστορήματα με την κριτική κάποιες φορές αμήχανη για αυτή την ολόκληρη μεταστροφή της λογοτεχνίας. Η τρομοκρατία,βέβαια, είχε απασχολήσει και στο παρελθόν συγγραφείς όπως ο Ντον Λελίλο με το `Libra`, τον Πολ Όστερ με τον ‘Λεβάθιαν`, και τον Φίλιπ Ροθ με το ``Αμερικανικό Ειδύλλιο``. Συγγραφείς και διανοούμενοι συγκλονίστηκαν από τους μουσουλμάνους τρομοκράτες που έφεραν το χάος στην Αμερική και διέλυσαν τις αυταπάτες για την αμερικανική ασφάλεια.``Μας άρεσε να σκεφτόμαστε ότι η Αμερική επινόησε το μέλλον.Νιώθαμε άνετα με το μέλλον,οικεία. Τώρα όμως είμαστε υποχρεωμένοι να αναθεωρήσουμε``,έγραψε ο Ντον Ντελίλο.  Οι Δίδυμοι Πύργοι, έγιναν το σκηνικό για μυθιστορήματα όπως η ``Καλή ζωή`` του Τζέι Μακ Ίνερνι, ή τα ``Τα παιδιά του αυτοκράτορα`` της Κλερ Μεσούντ.Και τα δυο μυθιστορήματα σύμφωνα με τους κριτικούς είδαν μάλλον επιδερμικά το θέμα κυρίως για να το ξορκίσουν και ταυτόχρονα να δηλώσουν το θρίαμβο της ζωής και των μικρών πραγμάτων έναντι της τρομοκρατίας και του θανάτου. Η σημαντική συγγραφέας Τζόις Κάρολ Όουτς επισήμανε :``H 11η Σεπτεμβρίου εμφανίζει αναλογίες προς το Ολοκαύτωμα:είναι ένα καθαγιασμένο έδαφος που πρέπει να το προσεγγίσουμε με δέος,σεβασμό και περίσκεψη.Το φυσικό ένστικτο του αναγνώστη όμως τον απομακρύνει από οποιαδήποτε καθαρά μυθοπλαστική διαπραγμάτευση ενός τόσου σημαντικού και κοινωνικού ζητήματος…η οικειοποίηση ενός κοινού τραύματος για λογοτεχνικούς σκοπούς πρέπει να είναι βαθύτατα διερευνητική``. Το σίγουρο είναι ότι οι πολίτες της αναπτυγμένης Δύσης έπαψαν να νιώθουν ασφαλείς και παντοδύναμοι και ταυτόχρονα με τρόμο διαπίστωσαν ότι οι ``άλλοι`` είναι δίπλα τους, μέσα στην ίδια τους τη χώρα. Ταυτόχρονα όλοι συνειδητοποίησαν ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος εκτός της Δύσης,εκατομμύρια άνθρωποι που έχουν υποστεί εκμετάλλευση, φλογισμένοι από το μίσος και έτοιμοι για όλα.``Ναι,ανησυχώ. Είναι πιθανό ότι η βία θα επεκταθεί με κάποιον τρόπο,θα αγγίξει και τα σχετικώς πιο ελεύθερα μέρη``, είπε ο Ντον Ντελίλο, στην ανοιχτή συζήτηση με το αθηναϊκό κοινό στη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση, το 2016.``..Κι εμείς περιμένουμε,βλέπουμε τι συμβαίνει και κατόπιν αμυνόμαστε ενάντια στις αποφάσεις τους``.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.