ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Πόρισμα επιτροπής Σοφών: πίσω από τη μάσκα ενός νέου light Μνημονίου

Την τελική της έκθεση για το σχέδιο ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας υπέβαλλε στον πρωθυπουργό η επιτροπή με επικεφαλής το Νομπελίστα οικονομολόγο Χρ. Πισσαρίδη με το διαδίκτυο να κατακλύζεται από ποταμό αναλύσεων.

Το πόρισμα περιλαμβάνει προτάσεις μη κοστολογημένες, αοριστολογίες και δεν περιλαμβάνει προτάσεις για «μεταμόρφωση» της ελληνικής οικονομίας αλλά για «καλλωπισμό» της, «φτιασίδωμά» της.

Βασικά σημεία η μείωση φόρων αλλά και δημοσίων δαπανών. Η μείωση των δημοσίων δαπανών είναι ορατή μέσα από τη μείωση των μεταβιβαστικών πληρωμών προς τους πολίτες με τις προτάσεις για ενοποίηση των επιδομάτων σε ένα (πλην του επιδόματος ανεργίας) και τη μείωση του χρόνου επιδότησης ανεργίας.

Επίσης προτείνει τη συρρίκνωση του δημοσίου τομέα (μέσα από την ψηφιοποίησή του). Η συρρίκνωση του δημοσίου τομέα ενέχει τον κίνδυνο μείωσης της δημόσιας κατανάλωσης. Η μείωση της δημόσιας κατανάλωσης είναι αντιαναπτυξιακό μέτρο αφού συρρικνώνει την αυτόνομη ζήτηση. Εάν μάλιστα μειωθεί η συνολική ζήτηση κατά 1 ευρώ η οικονομία θα χάσει 1,48 ευρώ λόγω του πολλαπλασιαστή αυτόνομης ζήτησης. Η αυτόνομη ζήτηση περιλαμβάνει εκτός της δημόσιας κατανάλωσης, την αυτόνομη κατανάλωση (κατανάλωση που δεν εξαρτάται από το διαθέσιμο εισόδημα), τις αυτόνομες ιδιωτικές επενδύσεις και τις αυτόνομες εξαγωγές.

Οι προτάσεις της Επιτροπής Σοφών με τη μείωση των φόρων οδηγούν σε αύξηση των ιδιωτικών επενδύσεων και πολύ ορθά αλλά σε μείωση της δημόσιας κατανάλωσης άρα μικρότερη αύξηση της συνολικής ζήτησης στην οικονομία.

Επιπλέον η συρρίκνωση του δημοσίου τομέα δεν συμβάλλει στην αναπτυξιακή πορεία αφού στην ελληνική οικονομία δεν ισχύει το αποτέλεσμα εκτόπισης. Σύμφωνα με το αποτέλεσμα εκτόπισης εάν το κράτος αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες του εκτοπίζει τον ιδιωτικό τομέα καθώς δημιουργεί προσδοκίες για χρηματοδότηση αυτών των δαπανών με μελλοντικούς φόρους με αποτέλεσμα οι ιδιώτες να μην προβαίνουν σε αύξηση των επενδύσεών τους εφόσον προσδοκούν αύξηση των φόρων.

Στην ελληνική οικονομία όμως το αποτέλεσμα εκτόπισης είναι ‘νεκρό’,  ο δημόσιος τομέας με τον ιδιωτικό τομέα δρουν συμπληρωματικά, ανηφορίζουν μαζί ή βουλιάζουν μαζί στο τέλμα της ύφεσης, όπως φαίνεται και στο κάτωθι διάγραμμα :

Η έκθεση δίνει μεγάλη σημασία στα κίνητρα για εργασία για τη μείωση της ανεργίας που σήμερα στέκει στο 17% σε μονοψήφια νούμερα.
Εδώ υπάρχει ένα λάθος. Η υψηλή ανεργία σήμερα στη χώρα μας δεν οφείλεται στην έλλειψη κινήτρων και στη χαμηλή προσφορά εργασίας από τους εργαζομένους αλλά στη χαμηλή ζήτηση εργαζομένων από τους εργοδότες (λόγω υψηλών εισφορών και φόρων κυρίως).
Αυτό είναι εμφανές από την καμπύλη Beveridge με βάση την οποία η Ελλάδα έχει το χαμηλότερο ποσοστό κενών θέσεων εργασίας παγκοσμίως ήτοι κοντά στο 0,5%.

Άρα θα έπρεπε να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στη μείωση των φόρων και των ασφαλιστικών εισφορών. Η πρόταση της επιτροπής για κατάργηση των πρόωρων συντάξεων παρεμποδίζει την ενίσχυση της ζήτησης εργασίας καθώς οι εργαζόμενοι θα αποχωρούν στην ηλικία των 67 με βάση το ισχύον όριο και οι κενές θέσεις εργασίας όχι μόνο δε θα αυξάνονται, αλλά θα μειώνονται.

 

O Κωνσταντίνος Βουδούρης είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών και Μακροοικονομίας σε πανεπιστημιακά φροντιστήρια (Desknet, Παπαϊωάννου, Οικομάθεια, Myproject, Μακρή)

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.