ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Οργιάζει το παρασκήνιο, εκκρεμεί ο στόχος...

Με κομμένη την ανάσα στις διερευνητικές

Ενόσω η κλεψύδρα ως τις έναρξη του 61ου γύρου των διερευνητικών επαφών αδειάζει, η αγωνία στην Αθήνα εντείνεται και η κυβέρνηση οδεύει προς την επανεκκίνηση της επικοινωνίας με την Άγκυρα χωρίς σαφή στόχο και στρατηγική.

Βεβαίως, στην κυβέρνηση ουδείς διαφωνεί με τη διαπίστωση πως είναι καλύτερο να μιλάνε η Ελλάδα και η Τουρκία. Η επανέναρξη των συζητήσεων, μ’ άλλα λόγια, αντιμετωπίζεται ως μία θετική προοπτική, για πολλούς λόγους: καταρχάς, είθισται να αποκλιμακώνεται η ένταση στο Αιγαίο και την ανατολική Μεσόγειο όσο οι δύο χώρες έχουν ανοιχτή τη γραμμή του διαλόγου –και αυτό είναι κάτι εξαιρετικά σημαντικό ειδικά σε μία συγκυρία που γύρω από τα Ίμια εκτυλίσσεται κάθε χρόνο η περίφημη «μάχη της τσιπούρας» μεταξύ ελληνικών και τουρκικών αλιευτικών, αλλά και σκαφών του Λιμενικού και της Ακτοφυλακής των δύο χωρών, με προφανή τον κίνδυνο κάποιου «ατυχήματος».
Πέραν αυτού, με την έναρξη του διαλόγου η Ελλάδα αποκρούει, στα μάτια της διεθνούς κοινότητας, τις διαρκείς εγκλήσεις της Τουρκίας ότι «αποφεύγει τον διάλογο».

Διάλογος, αλλά... για τί;

Βεβαίως, το ότι οι δύο χώρες θα βρεθούν στο τραπέζι του διαλόγου την ερχόμενη εβδομάδα στην Κωνσταντινούπολη ουδόλως σημαίνει ότι τελείωσαν όλα: αντιθέτως, το να αποδέχεται κανείς να κάτσει στο τραπέζι του διαλόγου αποτελεί ένα δίκοπο μαχαίρι –και αυτή η διαπίστωση ισχύει τόσο για τους κλασικούς «σκεπτικιστές» που ανήκουν στην «σχολή της ακινησίας» όσο και για εκείνους που θέλουν κινητικότητα στην εξωτερική πολιτική και είναι υπέρ των συμβιβασμών και των λύσεων που αυτοί επιφέρουν. Για τους «σκεπτικιστές», το ρίσκο στην επανεκκίνηση των συνομιλιών έγκειται στο ότι η Τουρκία θα μπορέσει να δημιουργήσει κάποια «τελεσμένα», θέτοντας εκ νέου ζητήματα που η ίδια η ελληνική πλευρά δεν μπορεί και δεν θέλει να συζητήσει, όπως το καθεστώς αποστρατιωτικοποίησης νησιών, όπως και ζητήματα εναέριου χώρου, «γκρίζων ζωνών» κ.α.

Για εκείνους που επιθυμούν λύση, το πρόβλημα της επανεκκίνησης των διερευνητικών επαφών «έτσι, χωρίς πρόγραμμα» -που θα ‘λεγε και η Ρεζάν- είναι πως αν δεν ξέρεις πού θες να πας, τότε οι συνέπειες των πράξεών του αφήνονται στην τύχη και την διάθεση των γεγονότων. Με άλλα λόγια, αν η Ελλάδα προσέλθει στις διερευνητικές επαφές χωρίς να έχει «ζυγίσει» προσεκτικά τα όριά της, τα «θέλω» και την στρατηγική της, τότε το πιθανότερο αποτέλεσμα θα είναι να χρεωθεί την κατάρρευση των συνομιλιών στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Να δικαιώσει, μ’ άλλα λόγια, τις διαρκείς κατηγορίες της Τουρκίας ότι «αποφεύγει τον διάλογο» και πως «δεν θέλει να διαπραγματευθεί για τίποτα».

Χωρίς στρατηγική

Με άλλα λόγια, σύμφωνα με όλες τις διαθέσιμες πληροφορίες από το Μέγαρο Μαξίμου, αλλά και από το υπουργείο Εξωτερικών, η Αθήνα λέει «ναι» στην έναρξη του 61ου γύρου των διερευνητικών επαφών χωρίς όμως να γνωρίζει τα όριά της και χωρίς να έχει καταλήξει τί ακριβώς θέλει: είναι ασαφές, για παράδειγμα, αν η κυβέρνηση έχει καταλήξει στην ανάγκη να υπάρξει ένας συμβιβασμός στο θέμα των θαλασσίων ζωνών, που θα μπορούσε να οδηγήσει στην υπογραφή συνυποσχετικού και στην παραπομπή του θέματος στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Επίσης, είναι εξίσου ασαφές κατά πόσον η κυβέρνηση θα μπορούσε να κουβεντιάσει –αν διαπιστώσει θετική διάθεση λύσης από τον συνομιλητή της- το νομικό «παράδοξο» να έχει η Ελλάδα 6 μίλια χωρικά ύδατα και... 10 μίλια στον εναέριο χώρο. Ταυτοχρόνως, δεν είναι σαφές αν όντως η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να προωθήσει την επίλυση των ελληνοτουρκικών διαφορών ή αν απλώς κερδίζει χρόνο χωρίς ένταση στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο. Ή αν συναινεί στην έναρξη των διερευνητικών μόνο και μόνο για να ανοίξει ένα κανάλι επικοινωνίας μεταξύ των δύο χωρών.

Το μυστήριο της Τουρκίας

Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, δεν είναι μόνο η Ελλάδα που διακρίνεται από ασάφεια στόχων και στρατηγικής. Μπορεί η Τουρκία να ξέρει τί θέλει στρατηγικά, όμως στην παρούσα φάση δεν είναι σαφές αν θέλει να προωθήσει τα συμφέροντά της μέσω ενός συμβιβασμού με τη χώρα μας ή αν παίζει πόκερ με πολλές μπλόφες. Εξάλλου, κάθε μέρα που περνά και όσο πλησιάζουμε προς την Δευτέρα των διερευνητικών, τόσο πολλαπλασιάζονται οι δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων που ναρκοθετούν το κλίμα των συνομιλιών. Μόλις χθες, ο υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου προειδοποίησε με «κάτι παραπάνω από ατύχημα», εις επήκοον, μάλιστα, του γερμανού ομολόγου του, Χάικο Μάας. Ως εκ τούτου, στην ελληνική πλευρά ευλόγως απορούν κατά πόσον η Τουρκία θέλει όντως να θέσει τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων ή αν απλώς κάλεσε την Ελλάδα στην Κωνσταντινούπολη με στόχο μόνο να κερδίσει σε ένα blamegame για το ποιος έχει την ευθύνη του ναυαγίου των συνομιλιών μεταξύ των δύο χωρών...

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. νομίζω ότι ο ΥΠΕΞ κ. Δένδιας έχει ενημερώσει τα κόμματα για την στρατηγική μας και δεν άκουσα καμία αντίρρηση
    μέχρι τώρα. Πόσο μάλλον το ότι καθιερώνονται τα 12 μίλια νότια και ανατολικά της Κρήτης τώρα. Ελπίζουμε ότι η διεθνής συγκυρία, οι νέοι εξοπλισμοί μας και η νευρική κρίση της Τουρκίας θα μας βγουν σε καλό!

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.