ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Μικρές προσδοκίες για τον ελληνοτουρκικό διάλογο στο Μαξίμου

Στις διερευνητικές χωρίς... ψευδαισθήσεις

Παρότι τις τελευταίες ημέρες ο πρωθυπουργός επιχειρεί να εμφανίσει ως στρατηγική της κυβέρνησης ενόψει των διερευνητικών την συνομολόγηση συνυποσχετικού μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και την παραπομπή των διαφωνιών περί θαλασσίων ζωνών στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, στην Αθήνα ο πήχης των προσδοκιών έχει τεθεί πολύ χαμηλά και ουδείς πιστεύει πραγματικά ότι το διαμορφωθέν χάσμα μεταξύ των δύο χωρών είναι τόσο εύκολο να γεφυρωθεί.

Βεβαίως, είναι γνωστό πως ο 61ος γύρος των διερευνητικών επαφών, όπως και οι προηγούμενοι 60 γύροι, δεν έχουν καμία δεσμευτικότητα και δεν αποτελούν καν διαπραγματεύσεις. Αντιθέτως, η σημερινή συνάντηση της Κωνσταντινούπολης συνιστά απλώς μία κουβέντα για να δουν οι δύο πλευρές αν... υπάρχει έδαφος διαπραγμάτευσης –αν, δηλαδή, έχει νόημα να ακολουθήσουν «επίσημες» συναντήσεις μεταξύ των δύο πλευρών ή ακόμη και ραντεβού μεταξύ των υπουργών Εξωτερικών ή, ακόμη-ακόμη και κάποια συνάντηση κορυφής μεταξύ του έλληνα πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη και του τούρκου προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν.

«Καλή τη πίστει»

Βεβαίως, ενόσω Αθήνα και Άγκυρα τελούν με κομμένη την ανάσα για το πώς θα καταλήξει το σημερινό ραντεβού στην Κωνσταντινούπολη, έχει ήδη ξεκινήσει, μαζί με το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης και ένα... παράλληλο παιχνίδι: το blamegame, δηλαδή το παιχνίδι καταλογισμού ευθυνών για την περίπτωση κατάρρευσης των συνομιλιών. Η Αθήνα, άλλωστε, εδώ και καιρό επιχειρεί να αποκρούσει τα διαρκή επιχειρήματα της Τουρκίας προς την διεθνή κοινότητα ότι «δεν θέλει τον διάλογο», την ώρα που και η Άγκυρα έχει κάθε λόγο τώρα, που ασκείται σε «επιχείρηση γοητείας» προς τις Βρυξέλλες και την Ουάσινγκτον, να αποσείσει τις ελληνικές κατηγορίες πως είναι ο «ταραξίας της περιοχής» και να εμφανιστεί σαν μία περιφερειακή δύναμη προσηλωμένη στον διάλογο και την επίλυση των διαφορών.
Στο πλαίσιο, λοιπόν, του blamegame που έχει ήδη ξεκινήσει, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Δένδιας έχει ήδη διαφημίσει, μέσω συνέντευξής του στην Εφημερίδα των Συντακτών, την εποικοδομητική διάθεση της Ελλάδας να βρεθεί λύση: «Εμείς προσερχόμαστε καλή τη πίστει στις επαφές αυτές. Με εποικοδομητικό πνεύμα. Και, κυρίως, δεν προκαλούμε. Δεν επιθυμούμε την κλιμάκωση. Ούτε προσπαθούμε να δυναμιτίσουμε τις διερευνητικές με τον έναν ή τον άλλον τρόπο. Αντιθέτως, ευελπιστούμε ότι οι επαφές αυτές θα οδηγήσουν σε αποκλιμάκωση. Αυτό, εξάλλου, έχει υπογραμμίσει και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο τον περασμένο Δεκέμβριο, όταν αναφερόταν στην «ομαλή συνέχιση» των διερευνητικών επαφών. Ελπίζω ότι και η τουρκική πλευρά θα προσέλθει στις επαφές αυτές με αντίστοιχο πνεύμα», τόνισε ο κ. Δένδιας ο οποίος επεσήμανε ότι «εφόσον δεν υπάρξει συμφωνία για διαπραγματεύσεις, που τυχόν ακολουθήσουν τις διερευνητικές, οι δύο πλευρές θα πρέπει να συμφωνήσουν σε κείμενο συνυποσχετικού που θα υποβληθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης».

Η δοκιμασία της ατζέντας

Πάντως, ανεξαρτήτως των χαμηλών προσδοκιών για επίτευξη λύσης ή συμφωνίας για παραπομπή των εκκρεμών θεμάτων στη Χάγη, στην κυβέρνηση έχουν και μία γνήσια περιέργεια για τα πραγματικά θέματα που θα θέσει στο τραπέζι των διερευνητικών η Άγκυρα: δηλαδή, θέλουν να διαπιστώσουν πόσο έχει αποφασίσει ο Ταγίπ Ερντογάν να διευρύνει την ατζέντα των διεκδικήσεων εναντι της Ελλάδας και να φανεί πόσα απ’ αυτά που λέει κατά καιρούς ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος αλλά και οι συν αυτώ συγκροτούν μία λεπτομερή ατζέντα διεκδικήσεων και πόσα είναι απλώς φανφάρες ή δηλώσεις για εσωτερική κατανάλωση. Ως εκ τούτου, για την Ελλάδα είναι κρίσιμο να διαπιστώσει πόσο θα θελήσει η Τουρκία στη σημερινή συνάντηση να ανοίξει τη βεντάλια των θεμάτων. Αυτό είναι κρίσιμο για δύο λόγους: πρώτον, γιατί αναλόγως του πόσα θέματα θα αρνηθεί να συζητήσει η Αθήνα, θα κρίνει και την τελική μάχη των εντυπώσεων στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Και, δεύτερον, διότι στην κυβέρνηση θα διαπιστώσουν πόσο έχουν «εμπλουτιστεί» οι τουρκικές διεκδικήσεις από το 2016 και εντεύθεν, όταν ο Ερντογάν έγινε «άλλος άνθρωπος» μετά την αποτυχημένη προσπάθεια πραξικοπήματος και μετατράπηκε σε επίσημη επεκτατική στρατηγική το περίφημο δόγμα της «γαλάζιας» πατρίδας.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.