ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η Γενιά που δεν κατάφερε να μεγαλώσει!

Πιστεύω και θεωρώ (αρκετά χρόνια τώρα), ότι η Γενιά μου -πιο ευρύτερα, η Γενιά που ακολούθησε εκείνη του "Πολυτεχνείου"-, είτε, δεν προσπάθησε επαρκώς, ώστε, να βρει την αυτογνωσία και να προτάξει τις δικές της αλήθειες για το παρόν και το μέλλον -το δικό της και της Κοινωνίας, είτε, λόγω των "ειδικών μεταπολιτευτικών συνθηκών", καπελώθηκε (αυτολεξεί), από το μέγεθος και την ένταση της προηγούμενης γενιάς και δεν της δόθηκε ποτέ η δυνατότητα να έχει μια αξιόμαχη παρουσία και προσφορά. Σήμερα, πάλι, αποτελεί στέρεη πεποίθηση, ότι αυτή η γενιά (η δική μου), υπήρξε μια "αδιάβαστη", ουσιαστικά, γενιά -όχι μορφωτικά, αλλά, σοβαρά απαίδευτη κοινωνικά και πολιτισμικά και υψιπετής-, ώστε, έτσι, ήταν εντελώς αδύνατο να διεκδικήσει κάποτε το πρώτο και να κατακτήσει, παραπέρα, το δεύτερο!

Έμεινε, πλην εξαιρετικά λίγων περιπτώσεων που, ανεξάρτητα, τις εποχές και τα ρεύματα, θα υπάρχουν πάντα για να καταγράφουν τα πράγματα -να αποκαλύπτουν τις φαντασιώσεις, τις ενοχές και τους χαμένους ηρωισμούς-, ουραγός, εν πολλοίς, των γεγονότων που καθόρισαν τα τελευταία δύσκολα - πνιγηρά χρόνια την Ελλάδα, καθώς, και των γενικότερων μεταιχμιακών γεωπολιτικών - γεωπολιτισμικών διεργασιών και εξελίξεων, όπως, τουλάχιστον, τούτες κλιμακώνονται και διαμορφώνονται διακριτά, πλέον, στον σύγχρονο Κόσμο.

Με ιδιαίτερη λύπη παρατηρείται δε, πώς πολλοί -πέραν αυτής της κεντρικής αδυναμίας και ανεπάρκειας-, δεν κατάφεραν, κιόλας, να μεγαλώσουν κλώθοντας μέσα ένα ιδιότυπο κοινωνικό αυτισμό : εξ ου, μένουν σαν πρόσωπα "κολλημένα", σε συμπεριφορές του Γυμνασίου - άντε του Λυκείου (!), και, αντί να "κρύβονται", εν πολλοίς, προκειμένου, να προστατεύσουν λίγο τον εαυτό τους από την σιωπηρά αποδιδόμενη χλεύη, - εκτίθενται ακόμη περισσότερο!  Υποτιμούν, μόνο, ασίγαστα, απερίσκεπτα και επιπόλαια (γνωρίζοντας, ίσως, πώς άλλοι έχουν την κύρια ευθύνη), με φτηνό  λόγο και κραυγαλέα αντιφατικές πράξεις αυτούς τους "άλλους" - τους "προηγούμενους" και τους "επόμενους", υποτιμώντας, όθεν, τον εαυτό τους και μόνο! Έναν "Εαυτό", που ομοιάζει, θαρρείς, με "άδειο πουκάμισο" : κανονικό "ξεροπήγαδο" σε μια εποχή που, όντως, έχει μεγάλη ξηρασία και θα χρειαστεί πολύ νερό. Ίσως, είναι άξιο λύπησης αυτό το γεγονός. Ίσως, όμως, και μεγάλης περιφρόνησης...

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.