ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Εθνικό φιάσκο η συμμετοχή και η ψήφος της Ομογένειας…

Ήταν Δεκέμβριος του 2019, όταν η σημερινή Κυβέρνηση έφερε προς συζήτηση και ψήφιση στην Βουλή, το νόμο για το δικαίωμα και την συμμετοχή των Ελλήνων της διασποράς στις εγχώριες εκλογικές διαδικασίες. Με αυτόν - τούτον τον τρόπο, ικανοποιήθηκε το χρόνιο αίτημα των ομογενών μας στο εξωτερικό για αντιπροσώπευση και συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας, μέσω της οποίας θα τους δίδονταν, αφενός, η ευκαιρία να ενδυναμώσουν τις σχέσεις με το "ελληνικό κέντρο" και, αφετέρου, να αναδείξουν με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σαν ξεχωριστές κοινότητες και κοινωνίες. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, μάλιστα, κατάφερε να κερδίσει τότε, μια ευρύτερη συναίνεση και πλειοψηφία, καίτοι υπερψηφίστηκε από 288 βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου!...

Έκτοτε, και παρά το γεγονός ό,τι έχουν περάσει δυόμισι ολόκληρα χρόνια, το "ζωτικό" -όπως τονίζονταν-, θέμα της εκπροσώπησης των Ελλήνων του εξωτερικού, δείχνει πως δεν πάει καθόλου καλά! Έστω και αν κάποια στιγμή πέρυσι την Άνοιξη, άρχισε να λειτουργεί και η ψηφιακή πλατφόρμα για την κατάθεση των απαραίτητων δικαιολογητικών, ώστε, να εγγραφούν οι ενδιαφερόμενοι στους εκλογικούς καταλόγους, έστω και αν διαφημίστηκε δεόντως και επανειλημμένα σαν καμπάνια το κάλεσμα - "προσκλητήριο της Πατρίδας" για την συμμετοχή στην διαδικασία, έστω, και αν αυξήθηκαν από 12 σε 15 οι έδρες της Επικράτειας (και "συμφωνήθηκε" να προτάσσονται οι υποψήφιοι από το εξωτερικό σε μία από τρείς πρώτες θέσεις του κάθε ψηφοδελτίου), τα στοιχεία είναι ολότελα απογοητευτικά : από τις αρχικές εκτιμήσεις που ανέφεραν ό,τι πληρούν τις προϋποθέσεις που τέθηκαν, τουλάχιστον 300.000 με 400.000 ομογενείς, μόλις 15.000 (!), ομογενείς έχουν εισέλθει στην σχετική πλατφόρμα...

Με δεδομένο ότι οι εκλογές πλησιάζουν και απέχουν σύμφωνα με αξιόπιστες και αξιόμαχες αναλύσεις από τρεις έως τέσσερεις -άντε και λίγο πιότερο, η υπόθεση (που είχε πάρει και εθνικά χαρακτηριστικά), ως φαίνεται, καταλήγει σε μεγάλο φιάσκο! Και τούτο, ασφαλώς, συνθλίβει κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο κάθε πατριώτη Έλληνα και Ελληνίδα -ειδικά τη στιγμή που τα "εθνικά" μας ξαναφουντώνουν επικίνδυνα και ο Ελληνισμός θα έπρεπε να αφυπνίζεται και, παράλληλα, να συσπειρώνεται...

Είναι γνωστό, ότι σε όλες τις σύγχρονες χώρες του δυτικού κόσμου, οι ομογενείς τους, είτε, από πρόβλεψη του αντίστοιχου «εθνικού κέντρου», είτε, δικαιωματικά, είτε, από αναγκαιότητα, ψηφίζουν στις εθνικές και άλλες εκλογικές διαδικασίες εδώ και δεκαετίες! Η συμμετοχή αυτή, μάλιστα, παίρνει ειδικά χαρακτηριστικά, είναι μεγάλη και γίνεται μέσω ειδικών εκλογικών κέντρων ή μέσω της επιστολικής ψήφου που τα τελευταία χρόνια αναδεικνύεται και ως απαραίτητη. Τι, λοιπόν, πήγε τόσο στραβά και ενώ το θέμα ήταν "πρώτης γραμμής", υπάρχει τόσο μικρή συμμετοχή των ομογενών ; Μήπως οι καμπάνιες και η εκστρατεία διαφήμισης δεν ήταν αρκετές ; Μήπως τα αρμόδια Υπουργεία δεν συντονίστηκαν και δεν εργάστηκαν με την ανάλογη υπευθυνότητα ; Μήπως δεν ζυμώθηκαν και δεν ενεργοποιήθηκαν κατ' αναλογία και αντιστοιχία οι περίφημες Ομοσπονδίες, καθώς, και οι Σύλλογοι ομογενών που βρίσκονται, κυρίως, στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και την Αυστραλία ; Και τι έχει γίνει, επιτέλους, τόσο λάθος σε μια εποχή που τα διάφορα "λόμπυς" είναι πανταχού παρόντα και εντελώς διακριτά παίζουν καθοριστικό ρόλο στις εξελίξεις ;

Μήπως οι φτηνές χωριάτικες σκοπιμότητες, πάλι, ξεπέρασαν την ποιότητα και το μέγεθος του σκοπού ή μήπως η Κυβέρνηση (που είχε αναγάγει το θέμα σε μείζον με τα σχετικά συνθήματα και τσιτάτα να εκτοξεύονται πανταχόθεν και με σφοδρότητα), επέμεινε σε μάχες οπισθοφυλακής και ψηφοθηρίας που δεν έλκυσαν και "έκαψαν" το διακύβευμα στην βάση του ; Ότι και να έγινε, πάντως, αλήθεια, οφείλει και πρέπει να ξανακοιτάξει το θέμα με την μέγιστη δυνατή προσοχή και μεθοδικότητα. Και τούτο, διότι, είναι ξεκάθαρο : Δεν πρόκειται εδώ για άλλο ένα "θέμα πολιτικής ρουτίνας" και πόσων ψήφων θα συλλέξει περισσότερους το κάθε κόμμα! Πρόκειται, για θέμα που έχει αναφορά στο βάθος και τους δεσμούς που θέλουμε να διατηρήσουμε με τους Έλληνες του εξωτερικού και την σχέση που πρέπει να έχουν με το μέλλον της χώρας. Ειδικά, μετά το φαινόμενο που παρατηρήθηκε στα χρόνια των μνημονίων, όπου 400.000 (και παραπάνω) άνθρωποι από τον ανθό της ελληνικής νεολαίας εγκατέλειψαν την χώρα αναζητώντας μια καλύτερη τύχη, το θέμα γίνεται εξαιρετικά επείγον. Δεν πρέπει και δεν μπορεί, λοιπόν, να ξεχάσουμε για μια ακόμη φορά τους ομογενείς. Διότι, δεν θα μπορούμε, πλέον, να μιλάμε και να κάνουμε λόγο για ισχυρό "Οικουμενικό Ελληνισμό", δεν θα μπορούμε να μιλάμε για το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας χωρίς όλους τους Έλληνες – όπου κι αν αυτοί βρίσκονται...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.