ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

77ο ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ: Ούτε η Ομορφιά (μας) σώζει - μήπως μια εργάτρια του σεξ;

Σιγά να μην έσωζε τον σύγχρονο κόσμο η ομορφιά. Το ίδιο υποσχόταν και η Επανάσταση, λίγες δεκαετίες πριν. Και το σινεμά της πρωτοπορίας, που ήθελε ν' αλλάξει τα πάντα. Άχρηστα συνθήματα, ξεθωριασμένα στους τοίχους, σάν και τόσα διαφορετικά που τα διαδέχονται, στο πέρασμα του χρόνου. Καθώς κυλούν οι μέρες κι εξαντλούνται οι ταινίες του διαγωνισμού, ενισχύεται η αίσθηση πως αυτό που παρακολουθούμε στη φετινή διοργάνωση, θα μπορούσε και θα ταίριαζε να τιτλοφορείται "Η ατελείωτη παρέλαση των αστραφτερών διαψεύσεων". Ώσπου το απροσδόκητο να κάνει τη διαφορά.

Πιστό στην δοκιμασμένη συνταγή να συγκεντρώνει ηχηρά ονόματα, αδιαφορώντας για το περιεχόμενο, το φεστιβάλ πληρώνει το τίμημα των επιλογών του, ενώ στην Αγορά οι υψηλές ζητούμενες τιμές δεν βρίσκουν ανταπόκριση από τους διανομείς των μακρινών ηπείρων. Θόρυβος πριν από την πρεμιέρα, απογοήτευση αμέσως μετά, ιδού το επαναλαμβανόμενο μοτίβο. Ο Ντέηβιντ Κρόνενμπεργκ μεταμορφώνει σε "σωσία" του κυριολεκτικά τον Βενσάν Κασέλ και σε φάντασμα της γυναίκας του που πέθανε πρόσφατα την Νταϊάν Κρούγκερ, αλλ' η κεντρική ιδέα του θρίλερ "The Shrounds" τυλίγει με σάβανα τους πρωταγωνιστές και, το χειρότερο, με διαστροφή, εφιάλτες και νεκροφιλία τους θεατές.

Μιλώντας για φαντάσματα, η Κιάρα Μαστρογιάνι υιοθετεί την εμφάνιση, το ύφος και τις χαρακτηριστικές πόζες του πατέρα της, καταφέρνοντας το ακριβώς αντίθετο από τον αναμενόμενο φόρο τιμής, με συνεργούς τον σκηνοθέτη του "MARCELLO MIO" Κριστόφ Ονορέ και την ίδια την μητέρα της, Κατρίν Ντενέβ. Δυό βετεράνοι, ο Πωλ Σρέιντερ και ο Ζία Ζανγκ-Κε επιβεβαιώνουν τουλάχιστον τον μέσο όρο των επιδόσεών τους. Ο πρώτος ("OH, CANADA") με την εξομολόγηση-σοκ περί Βιετνάμ, απιστίας (Ούμα Θέρμαν) και παρελθόντος κάποιου ντοκιμαντερίστα (Ρίτσαρντ Γκιρ), και ο δεύτερος μ' ένα ερωτικό μελόδραμα που διασχίζει την Κίνα των τριών τελευταίων δεκαετιών και τις ραγδαίες αλλοιώσεις της κοινωνικής ισορροπίας της ("CAUGHT BY THE TIDES").

Επιεικώς μετριότατο το πορτρέτο του Ρώσου ποιητή "LIMONOV" από τον Κίριλ Σερεμπρένικοβ, δήθεν φεμινιστικό το "SUBSTANCE" της Κοραλί Φαρζέ με την Ντέιμι Μουρ, αφελέστατο το "The Apprentice" του Αλί Αμπασί με τον Σεμπάστιαν Σταν ως νεαρό Ντόναλντ Τραμπ. Κι ο πολυαναμενόμενος Πάολο Σορεντίνο, ο βραβευμένος δημιουργός τόσων επιτυχιών ("GRANDE BELEZZA", "Οι συνέπειες του έρωτα", "IL DIVO", "Το χέρι του Θεού"); Φαβορί πριν από την πρεμιέρα της "Παρθενόπης" του, διχάζει κι αυτός. Συνώνυμη της γενέτειρας Νάπολης, η νεαρή ηρωΐδα του φιλμ μαγνητίζει τις επιθυμίες όλων κι εξακοντίζει τις φαντασιώσεις ολόγυρα ή στο διάβα επτά δεκαετιών, από τις αρχές του '50 μέχρι σήμερα, πλέκοντας θαρρείς έναν Λαβύρινθο, γεμάτο πόθο, μελαγχολία, απογοήτευση κι ελπίδα, φιλίες και προδοσίες - κυρίως, γεμάτον Ομορφιά. Σαν να είναι, όμως, αρκετή, να συναρπάσει τους επιφυλακτικούς απέναντί της. Μούσα του Σορεντίνο η Σελέστε Ντέλα Πόρτα, δίπλα της οι Σίλβιο Ορλάντο, Γκάρι Όλντμαν, Στεφανία Σαντρέλι.

Ποιός, τι θα μας σώσει από την επανάληψη, την κοινοτοπία, την ματαίωση; Την κραυγή των Καννών την ακούει ο Σον Μπέικερ που σπεύδει να ταράξει (ελαφρώς, για την ακρίβεια) τα νερά με την Μίκι Μάντισον στον ρόλο της "ANORA", της 25χρονης στριπτιζέζ του Μπρούκλιν, ανάμεσα στην κομεντί, την ανάλαφρη διήγηση, τον τολμηρό σχολιασμό και την φιλοδοξία για διάκριση.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.