ΧΡΗΣΤΟΣ B.ΜΑΣΣΑΛΑΣ

Από την Ύβρη στο Μέτρο...

Από την Ύβρη στο Μέτρο...

Ζούμε στην εποχή όπου η έλλειψη του μέτρου και η υποβάθμιση του περιβάλλοντος κυριαρχούν... Όπως είναι γνωστό, η βιόσφαιρα αποτελεί ένα σύστημα πεπερασμένο, μη αυξανόμενο και κλειστό, αν εξαιρέσουμε τη σταθερή εισροή ηλιακής ενέργειας, το οποίο υπόκειται στους περιορισμούς που

Η περιέργεια και η φλυαρία...

Η περιέργεια και η φλυαρία...

Είναι φυσικό να είμαστε περίεργοι... Το πρόβλημα είναι ότι η περιέργεια μας κάνει να γινόμαστε ένα ορυχείο πληροφοριών για ετερόκλητα θέματα με συνέπεια να ενδιαφερόμαστε μόνο για την επιφάνεια των πραγμάτων. Η περιέργεια ανεβάζει τον κόσμο πάνω σε

Ο ρόλος των «ειδικών»...

Ο ρόλος των «ειδικών»...

Η διακυβέρνηση μιας χώρας απαιτεί ένα σημαντικό αριθμό στελεχών σε υπεύθυνες θέσεις. Στελεχών που να έχουν τη γνώση και το θάρρος να επιχειρηματολογούν για την αλήθεια. Σε αντίθετη περίπτωση, η σιωπή και η άγνοια υποθηκεύουν την πρόοδο της χώρας. Στις

Συμμαχία με τον χρόνο…

Συμμαχία με τον χρόνο…

Για το θέμα του χρόνου η διαμάχη μεταξύ φυσικών και φιλοσόφων συνεχίζεται... Το βέλος του χρόνου συνεχίζει να γεννά προβληματισμούς. Η κατανόησή μας για το πώς το βέλος του χρόνου εκδηλώνεται πραγματικά σε διάφορες περιστάσεις-στην εξέλιξη, τη γήρανση, τη μνήμη,

Χρειαζόμαστε Κηπουρούς!

Χρειαζόμαστε Κηπουρούς!

Κατά το Z.Bauman, η προ-νεωτερική στάση προς τον κόσμο ήταν αυτή του θηροφύλακα. Οι άνθρωποι πίστευαν στη διαφύλαξη της «φυσικής ισορροπίας» και στην αναπαραγωγή του κόσμου, εκτός αν οι αλλαγές είχαν θεϊκή προέλευση. Η αβεβαιότητα, που σημαίνει φόβος, έκανε τον

Η κρίση στην εκπαίδευση...

Η κρίση στην εκπαίδευση...

Η κατάσταση στο εκπαιδευτικό μας σύστημα είναι χαοτική και πιθανώς μη αντιστρέψιμη, αν δεν αντιμετωπιστεί με τη δέουσα σοβαρότητα από την πολιτική ηγεσία της χώρας. Η λύση στο πρόβλημα θα καθυστερεί αν συνεχίσει να αναζητείται στο πλαίσιο της κομματικής αντιπαλότητας.

Υπάρχει Ελπίδα;

Υπάρχει Ελπίδα;

Η εκπαίδευση είναι ο καθρέπτης μιας κοινωνίας. Εκεί διαμορφώνεται το μέλλον της. Ο στόχος της είναι (οφείλει να είναι) να προετοιμάσει την κοινωνία ώστε αυτή να καταστεί «εκπαιδευμένη», για να μπορεί να ανταποκριθεί στις συνθήκες του εκάστοτε διεθνούς περιβάλλοντος. Η

Η θνητότητά μας...

Η θνητότητά μας...

Ο θάνατος σηματοδοτεί ένα τέλος. Ο στοχασμός του εγείρει πολλά αναπάντητα ερωτήματα, ερωτήματα που θέτουμε από την παιδική ηλικία. Για τον Πλάτωνα, ο θάνατος προκαλεί μόνο επιφανειακή μεταβολή στον φυσικό κόσμο (θεωρούσε το σύνολο της ζωής ως προετοιμασία για την

Επιμένοντας στη ζωή...

Επιμένοντας στη ζωή...

Ο κόσμος των ηλικιωμένων είναι ο κόσμος της μνήμης. Άλλωστε, είμαστε ό, τι σκεφτήκαμε, ό, τι αγαπήσαμε, ό, τι καταφέραμε, ό, τι θυμόμαστε,... Ο κόσμος της μνήμης είναι μια αστείρευτη πηγή σκέψεων για τον εαυτό τους, για τον κόσμο που

Κινδυνεύει η Δημοκρατία;

Κινδυνεύει η Δημοκρατία;

Σε μια δημοκρατική χώρα το πολιτικό της σύστημα βρίσκεται κατά καιρούς αντιμέτωπο με προβλήματα: οικονομική κρίση, λαϊκή δυσαρέσκεια, εκλογική αποδυνάμωση παραδοσιακών κομμάτων, κ.ά. Σε τέτοιες καταστάσεις, αν τα πολιτικά κόμματα και οι πολιτικοί δεν λειτουργήσουν ως άγρυπνοι φρουροί των δημοκρατικών

Τι μπορεί να αφυπνίσει  το Πανεπιστήμιο;

Τι μπορεί να αφυπνίσει το Πανεπιστήμιο;

Η  προσπάθεια εξάλειψης των παθογενειών του Ν. 1268/82 επιχειρήθηκε με το Ν. 3549/07. Δυστυχώς όμως, το πνεύμα της γενικής  βούλησης της κοινωνίας δεν μπόρεσε τότε να εκφραστεί με  ένα νομοθέτημα καθολικής αποδοχής. Το  νομοθέτημα αυτό ήρθε λίγα χρόνια

Τα δημοψηφίσματα και η Ε.Ε.

Τα δημοψηφίσματα και η Ε.Ε.

Το «ναι»/ «όχι» των δημοψηφισμάτων  τι εκφράζει; Οι υπέρμαχοι της άμεσης δημοκρατίας, όπως είναι φυσικό, υποστηρίζουν  ότι τα δημοψηφίσματα παράγουν σαφείς εντολές του λαού προς την κεντρική εξουσία, διαμορφώνουν περιβάλλον  δημόσιου διαλόγου και δημιουργούν τις προϋποθέσεις για μια κοινωνία ενημερωμένων

Προβλήματα της Δημοκρατίας....

Προβλήματα της Δημοκρατίας....

Τα κυρίαρχα προβλήματα του πλανήτη  είναι η φτώχεια και η καταπίεση.  Στο μέλλον, και δεν είναι μακριά, η καταστροφή του βιολογικού πλούτου της γης θα αναδείξει την τρέλα της ανθρωπότητας. Στις σχετικά φιλελεύθερες χώρες οι πολιτικάντηδες μιλάνε για

Η παράλογη χώρα...

Η παράλογη χώρα...

Για κάθε συλλογικό εγχείρημα απαιτείται εμπιστοσύνη. Από τα παιχνίδια μέχρι τους σύνθετους κοινωνικούς θεσμούς, οι άνθρωποι δεν μπορούν να συνεργαστούν για το κοινό καλό αν δεν αδρανοποιήσουν τη μεταξύ τους καχυποψία. Οι άνθρωποι εμπιστεύονται τους ομοίους τους περισσότερο, αν έχουν

Πανεπιστήμιο: Ο Μεσαίωνας και τώρα…

Πανεπιστήμιο: Ο Μεσαίωνας και τώρα…

Το πανεπιστήμιο είναι πανάρχαιος θεσμός. Οι ρίζες του μπορεί να αναζητηθούν στις Σχολές των Σοφιστών, στην Ακαδημία του Πλάτωνα, στο Λύκειο του Αριστοτέλη, στη Σχολή των Αθηνών, στην Ανώτατη Σχολή της Κωνσταντινούπολης του Μεγάλου Κωνσταντίνου, στο Οικουμενικό Διδασκαλείο

Εξακτίνωση  Πανεπιστημίων…

Εξακτίνωση Πανεπιστημίων…

Για εθνικούς λόγους τα Πανεπιστήμια της Θράκης και του Αιγαίου ακολούθησαν στην ανάπτυξή τους τη φιλοσοφία της εξακτίνωσης ( σχολές σε διάφορες πόλεις). Στη συνέχεια , για κομματικούς λόγους, επεκτάθηκε η φιλοσοφία αυτή σε πολλά πανεπιστήμια της χώρας.

Η μελαγχολία, η απώλεια  και το πένθος…

Η μελαγχολία, η απώλεια και το πένθος…

Ο ορισμός της μελαγχολίας έχει αλλάξει πολλές φορές μέσα στους αιώνες. Η φαινομενολογία της εκτείνεται από τη θλίψη ως την ερωτική χαύνωση και την παραίτηση, εστιάζει όμως κυρίως στην έννοια της απώλειας και του πένθους. Οι Αρχαίοι θεωρούσαν

Η δημοκρατία σε χαλάρωση…

Η δημοκρατία σε χαλάρωση…

Η ιστορία μας διδάσκει ότι τα ήθη των κοινωνιών μπορούν να εκπέσουν και οι δημοκρατίες μπορούν να καταρρεύσουν… Οι αιτίες είναι πολλές… Oι ανισότητες, η απαξίωση της αλήθειας και του «κοινού καλού», ο καταναλωτισμός, η αξία στο εφήμερο, η φτώχεια,

Το περιβάλλον της θλίψης…

Το περιβάλλον της θλίψης…

Οι μισθωτοί και οι συνταξιούχοι, κυρίως οι συνταξιούχοι, μετά την αναμενόμενη νέα περικοπή στις αποδοχές τους, αισθάνονται θλίψη. Είναι αναγκασμένοι ξαφνικά να ξεχάσουν στοιχειώδεις συνήθειες-υποχρεώσεις, τον καφέ με τους φίλους, ένα βιβλίο, τη συνδρομή σε κάποιο σύλλογο, το χαρτζιλίκι στον

Το περιβάλλον της εξουσίας…

Το περιβάλλον της εξουσίας…

Σύμφωνα με τον ιστορικό των ιδεών Ν. Bobbio, ο ορισμός του διανοούμενου ταλαντεύεται μεταξύ εκείνου του σοφού (κατά τον Πλάτωνα: που πρέπει να μπει στην πολιτική για να αναλάβει την εξουσία) και του συμβούλου του ηγεμόνα. Η πρώτη

Το ξεχαρβάλωμα…

Το ξεχαρβάλωμα…

Είναι γεγονός ότι η κοινωνία μας δεν πέρασε τα στάδια ωρίμανσης, όπως έχει συμβεί με τις «έμπειρες» κοινωνίες της Ευρώπης. Δεν έλειψαν όμως οι ευκαιρίες να ενσωματώσει στις λειτουργίες της κανόνες που δοκιμάστηκαν και απέδωσαν, καθώς η συμμετοχή της στην

Μεταρρύθμιση της παιδείας: Οι προϋποθέσεις…

Μεταρρύθμιση της παιδείας: Οι προϋποθέσεις…

Κάθε μεταρρύθμιση σηματοδοτεί και μια ρήξη, ενεργοποιώντας, στην εποχή των ραγδαίων αλλαγών, την επαναθέσμιση ξεπερασμένων θεσμών.  Όμως, το άλμα προς το μέλλον ποτέ δε είναι ακίνδυνο, ακόμη κι όταν επιχειρείται στη βάση

Η έκφραση ζωντανού έθνους...

Η έκφραση ζωντανού έθνους...

Η ελληνική πραγματικότητα χαρακτηρίζεται από ένα τεράστιο χρέος, ανεργία, εξασθενημένο συνδικαλισμό, υπερτροφικό και ανίσχυρο κράτος, απαξιωμένες πολιτικές elite, εκπαιδευτικό σύστημα σε πλήρη διάλυση, φυγή κεφαλαίων και ανθρώπινου δυναμικού και έλλειψη αξιοπιστίας. Με άλλα λόγια, η κρατική μας οντότητα μπάζει από

Η ύπνωση της επιθυμίας...

Η ύπνωση της επιθυμίας...

Η επιθυμία είναι η εμπειρία μιάς έλλειψης, μια δύναμη που μας διασχίζει.  Δεν είναι  ζωικό ένστικτο, είναι το κάτι που δίνει νόημα στη ζωή μας. Η επιθυμία απαιτεί παράθυρα ανοιχτά. Όσο υπάρχει επιθυμία υπάρχει και ζωή. Τι συμβαίνει όμως στην

Εμείς και η συνέχειά μας...

Εμείς και η συνέχειά μας...

Η γενιά, που είναι η συνέχειά μας, κληρονομεί τις πράξεις και παραλήψεις μας, τον κόσμο όπου εκτυλίσσεται η ζωή τους. Ποια είναι όμως τα χαρακτηριστικά του κόσμου που οικοδομήσαμε; Το σύστημα, του οποίου αποτελούσαμε συνιστώσες και δημιουργοί, μας είχε προσγειώσει

Γιατί η παρακμή;   

Γιατί η παρακμή;  

Οι σταθερές πεποιθήσεις των λαών διαιωνίζονται πολλούς αιώνες και πάνω σ’ αυτές βασίζεται ο πολιτισμός τους. Από την άλλη πλευρά, οι προσωρινές και μεταβαλλόμενες ιδέες που εμφανίζονται κάθε εποχή, αν και τις περισσότερες φορές πηγάζουν από γενικές και θεμελιώδεις αξίες

Σε κατάσταση  έκτακτης ανάγκης...

Σε κατάσταση  έκτακτης ανάγκης...

Άφρονες πολιτικές χρόνων οδήγησαν τη χώρα στην ανυποληψία και τη γενική παρακμή. Η κατάστασή της γίνεται πιο δραματική από το εισαγόμενο πρόβλημα των προσφύγων και τον κυνισμό των  συμμάχων της. Η διαχείριση της σημερινής πραγματικότητας απαιτεί  εθνική ενότητα

Η ποιότητα της Δημοκρατίας: το μείζον...

Η ποιότητα της Δημοκρατίας: το μείζον...

Η δημοκρατία είναι ένα ανολοκλήρωτο ταξίδι που ξεκίνησε από την αρχαία Αθήνα, ένα πείραμα που εξακολουθεί να ελέγχεται και να βελτιώνεται…Είναι μια συμφωνία που μας επιτρέπει να διαχειριζόμαστε καλύτερα τις διαφωνίες μας. Για τη συνεχή βελτίωσή της απαιτούνται

Πάλι... στον αστερισμό των καταιγίδων....

Πάλι... στον αστερισμό των καταιγίδων....

Η χώρα βρίσκεται ξανά στον αστερισμό των καταιγίδων. Τα συσσωρεμένα προβλήματα,  οι αδυναμίες των κυβερνώντων, η κόπωση των πολιτών και η έλλειψη φωτισμένης ηγεσίας στην Ευρώπη επιτείνουν την ήδη δραματική κατάσταση της χώρας. Υπάρχει ελπίδα; Αν κάποιος παρακολουθήσει

Το χρέος των κυβερνώντων...

Το χρέος των κυβερνώντων...

Το πολιτικό μας σύστημα χαρακτηρίζεται από έλλειψη εκτίμησης στην αλήθεια. Οι δηλώσεις των πολιτικών και, κυρίως εκείνων που βρίσκονται στην εξουσία ή στις παρυφές της, είναι εμποτισμένες από ανακρίβειες ή απλουστευτικές περιγραφές των προβλημάτων της χώρας. Ο ένας λόγος είναι