ΚΩΣΤΟΥΛΑ ΤΩΜΑΔΑΚΗ

Ένα αγόρι στον Μισσισσιππή

Ένα αγόρι στον Μισσισσιππή

Νέο φονικό στο Μιζούρι. Αυτή τη φορά στην πόλη του Σεντ Λούις. Μια πόλη που αργοπεθαίνει πλάι στο ποτάμι . Μια πόλη «νεκρή» σύμφωνα με τον ταλαντούχο Τζόναθαν Φράνζεν, παιδί των Μεσοδυτικών Πολιτειών. Ο ίδιος, ο εμβληματικός συγγραφέας, γέννημα θρέμμα

Η Αμφίπολη ...άνοιξε πανιά!

Η Αμφίπολη ...άνοιξε πανιά!

Ο διεθνής τύπος υποκλίνεται στον ελληνικό πολιτισμό. Ο τάφος της Αμφίπολης στις Σέρρες, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά τον θησαυρό που κρύβει η ελληνική γη. Ομαδικό πνεύμα, υψηλή αίσθηση του καθήκοντος, ευγενής άμιλλα. Οι αξίες που αντανακλούν τη φιλοσοφία των

Selfie, να χορτάσει η ψυχή σου

Selfie, να χορτάσει η ψυχή σου

Το κύμα σκάει στα πόδια σου. Λευκό το εκκλησάκι στην κορυφή του λόφου, λευκοί οι γλάροι που βουτάνε κατακόρυφα στη θάλασσα. ``Καλημέρα `` και ξανά ``καλημέρα``, όπου και να γυρίσεις το βλέμμα σου. Μια ``γοργόνα`` σκαλισμένη σε μάρμαρο ,λες και

Δεν υπάρχουν άλλα παιδιά

Δεν υπάρχουν άλλα παιδιά

Ένα ηλιόλουστο πρωινό. Δεν έχει σημασία αν είναι Τετάρτη ή Παρασκευή. Ούτε αν είναι καλοκαίρι ή χειμώνας. Σε ένα πόλεμο δεν έχει σημασία ο καιρός. Ποιος ενδιαφέρεται αν κάνει κρύο ή ζέστη , αν χιονίζει ή σκάει ο τζίτζικας. Κανένας

Μα, κανόνι….καλοκαιριάτικα!

Μα, κανόνι….καλοκαιριάτικα!

Βουτιές. Πολλές βουτιές και μακροβούτια. Και παγωμένο φραπέ σκέτο. Πώς αλλιώς να αντιδράσεις στην κεραμίδα που σε χτύπησε κατακαλόκαιρο! Το καλύτερο μας το φύλαγαν για το τέλος. Ποιοι; Οι συνήθεις ύποπτοι . Η είδηση κυκλοφόρησε σε λιμάνια, πλατείες

Μια νύχτα στη Σαντορίνη

Μια νύχτα στη Σαντορίνη

«Τούτοι οι βουνίσιοι μοιάζουν να μην έχουν ξαναδεί τουρίστες. Εκατό φορές γύρεψα να μας δείξουν το δρόμο. Παντέρημα σοκάκια, άνεμος που σφυρίζει και καυτερός ήλιος», μέσα σε αυτό το λιτό και άγριο σκηνικό στο Εμπορειό της Σαντορίνης, «έστησε» ο Σαρτρ

Μένουμε Ελλάδα

Μένουμε Ελλάδα

Πρώτοι των πρώτων. Κάποιοι από αυτούς σκαρφάλωσαν στο Έβερεστ και μάλιστα στην κορυφή. Οι πρώτοι των πρώτων με πάνω από 19,600 μόρια στις πανελλαδικές εξετάσεις κέρδισαν την πολυπόθητη θέση στις σχολές της επιλογής τους. Η Χρυσάνθη, η Αναστασία, ο Στέφανος,

Μουντιάλ & μπικίνι

Μουντιάλ & μπικίνι

Η Βραζιλία ζει στην τρέλα του ποδοσφαίρου. Οι ποδοσφαιριστές λατρεύονται σαν Θεοί. Δόξα, χρήμα και άφθονες καλλονές συνθέτουν το όνειρο που βλέπουν κάθε βράδυ οι νεαροί βραζιλιάνοι. Τη σημασία έχει αν οι «ανώνυμοι» του Ρίο διαμαρτύρονται για την κατασπατάληση χρημάτων

Η φαβέλα και η μπάλα

Η φαβέλα και η μπάλα

Καθώς ο χρόνος μετράει αντίστροφα και όλοι έχουν στηθεί μπροστά στις οθόνες να απολαύσουν το Μουντιάλ, ρίχνω ματιές σε φωτογραφίες και σχόλια που απεικονίζουν την Βραζιλία των δύο ταχυτήτων. Η Βραζιλία είναι πλέον αναπτυσσόμενη χώρα. Πολυκατοικίες με πισίνες στα μπαλκόνια

Οι φράουλες πήραν «εκδίκηση»

Οι φράουλες πήραν «εκδίκηση»

Το φαγητό που σου θυμίζει τον γενέθλιο τόπο, το μέρος που μεγάλωσες, δεν είναι απαραίτητα και το φαγητό που θα σου χαϊδέψει τον ουρανίσκο. Για παράδειγμα, εγώ δεν τρώω «χοχλιούς μπουμπουριστούς». Δεν μου αρέσουν. Όπως δεν μου αρέσει

Κλεμμένα κορίτσια

Κλεμμένα κορίτσια

«Απήγαγα τα κορίτσια σας» είπε χαμογελαστός κοιτώντας το φακό ο αρχηγός της ισλαμικής ομάδας Μπόκο Χαράμ , Αμπουμπακάρ Σεκάου, στο βίντεο που κυκλοφόρησε μετά την αρπαγή των κοριτσιών από το σχολείο που τα έστειλαν οι δικοί τους για να μάθουν

Θηλυκές & αρσενικές Αντιγόνες

Θηλυκές & αρσενικές Αντιγόνες

 «Πόσες θηλυκές ή αρσενικές Αντιγόνες υπάρχουν»; To κόκκινο φόρεμα της Φρανζουάζ Ζιλάρ έμοιαζε με ορμητικό χείμαρρο παρασέρνοντας τα μάτια των θεατών που κρατούσαν την αναπνοή τους. Στην κατάμεστη αίθουσα του Μεγάρου δεν ακουγόταν «κιχ». Η περιβόητη Κομεντί Φρανσέζ

Το έθιμο & η κοινωνία

Το έθιμο & η κοινωνία

«Τα όμορφα χωριά, βάρβαρα καίγονται», θα μπορούσε να είναι ο τίτλος. Αυτό που συνέβη στη Σαντορίνη την Ανάσταση δεν ήταν τυχαίο. Ήταν το χρονικό ενός προαναγγελθέντος φόνου. Με δόλο και με ελαφρά την καρδιά. Σκοτεινοί οι καιροί και ακόμη πιο

Κάτω από την Ακρόπολη

Κάτω από την Ακρόπολη

Ανηφορίζοντας για την Ακρόπολη αφήνοντας πίσω προεκλογικά συνθήματα και πανηγυρισμούς για την έξοδο από την κρίση, φτάνεις σε ένα μοναδικό τοπίο …Τα Αναφιώτικα. Ένα κομμάτι Αιγαίου νομίζεις ότι μετακόμισε στην Αθήνα. Μικρά λευκά σπιτάκια με μπλε παράθυρα και γεράνια φυτεμένα

Διαμαρτύρεστε; Θα σας μηνύσουμε!

Διαμαρτύρεστε; Θα σας μηνύσουμε!

«Ποιοί νομίζετε ότι είστε; Η χώρα είναι στα τελευταία της. Θα σας δείξουμε τα φυσικά σας όρια», μας φώναξε εξ ονόματος των Γερμανών και της γερμανικής- ευρωπαϊκής διανόησης, η νομπελίστα Ελφρίντε Γέλινεκ, πριν λίγες μέρες. Για τέσσερις ώρες

Η Ιστορία Των αφανών

Η Ιστορία Των αφανών

Κοιτούσα το νεαρό ζευγάρι που ανέβαινε αγκαλιασμένο την Πανεπιστημίου και αναρωτιόμουν  πόσα λίγα έχουν μείνει στο θησαυροφυλάκιο της κοινής μνήμης. Σκέφτομαι πόσο δίκαιο έχει ο Μανώλης Γλέζος καταγγέλλοντας την επίσημη πολιτεία ότι έχει μετατρέψει τις επετείους της  25ης Μαρτίου και

Μας πήρε το Ποτάμι

Μας πήρε το Ποτάμι

Πριν καν παρουσιαστεί καλά καλά τα like έπεφταν  σαν βροχή. Προτού μάθουμε πρόσωπα και θέσεις, τα σχόλια έδιναν  κι έπαιρναν στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μέσα σε 24 ώρες υπήρξαν πάνω από 12.000 αναφορές για την πολιτική κίνηση του Σταύρου Θεοδωράκη.

Ανθρωποφαγία

Ανθρωποφαγία

Αλλάζει ο κόσμος ταχύτατα με διαδικασίες που μας υπερβαίνουν. Δεν ξέρω κατά πόσον το πήραν είδηση οι πολιτικοί μας. Όλο και συχνά, όλο και πιο πυκνά  διαπιστώνει κανείς ότι χρησιμοποιούν φτηνά ταχυδακτυλουργικά κόλπα , αφήνοντας τον  ψηφοφόρο τους, τον πολίτη

Ηδονοβλεψίες της εξουσίας

Ηδονοβλεψίες της εξουσίας

«Σπάστε τη μηχανή του», θα μπορούσε να είναι η ατάκα του Αμερικανού Προέδρου, εκείνο το παγωμένο πρωινό της Δευτέρας. Οι φήμες για τον παράνομο δεσμό του με την πασίγνωστη τραγουδίστρια «έτρεχαν», κάνοντας τα νεύρα της Πρώτης κυρίας τσατάλια και την

Σε τιμή ευκαιρίας

Σε τιμή ευκαιρίας

Με τους αριθμούς δεν τα πάω καλά. Ακόμη χειρότερα με τα νούμερα που κάθε τόσο η κυβέρνηση μας τρίβει χαιρέκακα στα μούτρα, όπως απειλούσε να κάνει ο καλός δάσκαλος στον κακό μαθητή που συνήθως καθόταν στο τελευταίο  θρανίο. Και όσοι

Μην περνάς ποτέ με κόκκινο!

Μην περνάς ποτέ με κόκκινο!

«Συγχώρεσε με!» Το tweet του δημοσιογράφου της «Φιγκαρό» στον Ολάντ, είχε τη δική του σημειολογία, εκείνη την συννεφιασμένη Δευτέρα. Ο Γάλλος πρόεδρος είχε μόλις τελειώσει την ομιλία μπροστά στους Γάλλους και ξένους δημοσιογράφους . Είχε παρουσιάσει με κάθε λεπτομέρεια το

Εν λευκώ

Εν λευκώ

Παράξενο συναίσθημα η νοσταλγία. Κάθε αρχή Γενάρη έρχονται στη μνήμη μου πρόσωπα, τόποι, ταινίες, τραγούδια.  Όνειρα, σχέδια και ευχές μπλέκονται γλυκά μέσα στο θόρυβο και τη χαμένη γοητεία των γιορτών. Ο χρόνος είναι ένας σταυρός που κουβαλά ο καθένας μέσα

Λευκές νύχτες

Λευκές νύχτες

Αθήνα, Μοναστηράκι, Ερμού, Σύνταγμα, παραμονές Πρωτοχρονιάς. Ο πεζόδρομος είναι γεμάτος κόσμος. Δεξιά, αριστερά, οι βιτρίνες φωτισμένες γιορτινά και ανάμεσα χιλιάδες  άνθρωποι να πηγαίνουν  πάνω κάτω. Οι περαστικοί στριμώχνονται μπροστά στους πάγκους των μικροπωλητών. Πουλάνε καλαμπόκια, τσάντες, μαντήλια, γραβάτες,  πειρατικά CDs,

Η λέσχη των τιποτένιων

Η λέσχη των τιποτένιων

Χιονίζει παντού το ίδιο. Παγωμένος ο φετινός Χειμώνας. Ακόμη πιο κρύος για όσους δεν έχουν ηλεκτρικό ρεύμα. Αργά τα αντανακλαστικά της κυβέρνησης. Ανήμποροι οι περισσότεροι δήμοι να αναλάβουν τα χρέη των δημοτών τους. Ελάχιστες οι κοινωνικές υπηρεσίες, ανύπαρκτες οι δομές

Το παιχνίδι των λυγμών

Το παιχνίδι των λυγμών

Υπάρχουν πρωινά που σε στέλνουν στην κόλαση. Ξυπνάς, ανοίγεις το παράθυρό σου.. Βρέχει. Κάνεις το μοιραίο λάθος και γυρίζεις το βλέμμα στην τηλεόραση. Οι παρουσιαστές φαίνονται βαθιά απορροφημένοι στην κουβέντα τους που διακόπτεται πότε πότε από χαζοχαρούμενα γέλια. Η ώρα

Άστεγοι! Από την Εδέμ στο Κολαστήριο

Άστεγοι! Από την Εδέμ στο Κολαστήριο

Ήταν κάτι σαν θεότητα των ημερών μας, η απαραίτητη απόδειξη της προόδου και ευημερίας μας. Η απόκτηση «στέγης» για τον Έλληνα ξεπερνούσε μικροαστικά όνειρα και προσδοκίες. Ήταν κάτι σαν επανάσταση που έκανε Γερμανούς και υπόλοιπους εταίρους να τρίβουν

Οι αιματοβαμμένοι  δρόμοι της Μεσογείου

Οι αιματοβαμμένοι δρόμοι της Μεσογείου

Δεν είχε καλά- καλά ξημερώσει. Το πρώτο σήμα «ατυχήματος» έφτασε  λίγο πριν το ξημέρωμα. Η γραμμή του ορίζοντα είχε χαθεί και στο αμυδρό φως δεν μπορούσες να ξεχωρίσεις που τελείωνε η θάλασσα και που άρχιζε ο ουρανός. Ο

Η Παρέλαση

Η Παρέλαση

Από μικρή  μισούσα τις παρελάσεις. Ακόμη και όταν ήμουν σημαιοφόρος ευχόμουν να τελειώσει η παρέλαση όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Θυμάμαι τα λουστρίνια να με στενεύουν, τον αέρα να  διπλώνει τη σημαία  στα μάτια μου και τα αυστηρά σφυρίγματα του γυμναστή