ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΜΕ ΠΑΡΑΒΑΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ Ο ΑΡΧΗΓΟΣ

Μέχρι χθες ο Ευάγγ. Βενιζέλος, ως υπουργός Οικονομικών, συνέλεγε υπογραφές Ελλήνων και ξένων ομολογιούχων για το PSI. Αύριο πρέπει ν’ αλλάξει κοστούμι και να συλλέξει τις υπογραφές των μελών του Εθνικού Συμβουλίου που απαιτούνται προκειμένου να είναι υποψήφιος για την αρχηγία του ΠΑΣΟΚ.

Η πρώτη προσπάθεια είχε ευρύτατο ακροατήριο. Την παρακολουθούσαν κυβερνήσεις, Μέσα Ενημέρωσης, επιχειρηματίες, αναλυτές απ’ ολόκληρο σχεδόν τον πλανήτη. Το ενδιαφέρον για τη δεύτερη προσπάθεια είναι λίαν περιορισμένο. Εξαντλείται εντός των τειχών του ΠΑΣΟΚ, άντε και στους δημοσιολογούντες. Παλαιότερα η εκλογή αρχηγού του ΠΑΣΟΚ θα είχε ευρύτερο ενδιαφέρον. Δεν θα ήταν μια εσωτερική κομματική υπόθεση, αλλά ένα πολιτικό γεγονός που θα επηρέαζε συνολικότερα το πολιτικό σύστημα και το δημόσιο βίο, θα ερέθιζε ακόμη και το θυμικό όλων των Ελλήνων ανεξαρτήτως κομματικής τοποθέτησης, ενώ θα ήταν και στα «υπό παρακολούθησιν» των ξένων, αφού ο αρχηγός του ενός από τα δύο εγχώρια κόμματα εξουσίας είναι αυτομάτως και οιωνεί πρωθυπουργός. Τώρα αυτά, για το κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρ. Παπανδρέου, είναι μεγαλεία που διηγώντας τα να κλαις. Απαξιωμένο, συρρικνούμενο και με έντονα κεντρόφυγες τάσεις οπαδών και στελεχών του προς τα αριστερά, το ΠΑΣΟΚ δοκιμάζεται ακόμη και ως προς τη συλλογή υπογραφών για τις αρχηγικές υποψηφιότητες. Η καταστατική διάταξη που επιτρέπει στο Εθνικό του Συμβούλιο να δεχθεί κι αυτό υπό προϋποθέσεις μέχρι τρεις το πολύ υποψηφιότητες δεν ανταποκρίνεται στα σημερινά δεδομένα. Αυτή τη στιγμή το ΠΑΣΟΚ πέραν της ηρεμίας χρειάζεται πολιτικές διαδικασίες που θα το ενοποιούν και όχι οργανωτικούς όρους που θα το διασπούν. Όλο το προηγούμενο διάστημα έχει αναπτυχθεί ένας παρασκηνιακός πόλεμος για το ποιοι και πόσοι θα υπογράψουν υπέρ του ενός ή του άλλου υποψήφιου. Ο Ανδρ. Λοβέρδος αποχώρησε από την κούρσα διαδοχής επειδή εκτίμησε ότι δεν μπορεί να συγκεντρώσει 100 υπογραφές μελών του Εθνικού Συμβουλίου καθώς «ψάρευε» από την ίδια δεξαμενή με τον Ευάγγ. Βενιζέλο. Ο Στεφ. Τζουμάκας αποκλείεται εκ των πραγμάτων να είναι υποψήφιος αφού θεωρείται απίθανο να συγκεντρώσει 94 υπογραφές. Ο Ευάγγ. Βενιζέλος που εμφανίζεται ως το ισχυρό φαβορί είναι λογικό να κερδίζει υπογραφές ακόμη και κάποιων που υπό άλλες συνθήκες δεν θα ήθελαν να τον δουν ζωγραφιστό. Ο Χρ. Παπουτσής μπορεί να συγκεντρώσει τον μαγικό αριθμό 94, αλλά δεν είναι και σίγουρο ότι θα τα καταφέρει, αν δεν μπορέσει να υπερνικήσει τον φόβο βουλευτών και στελεχών για την «επόμενη μέρα», πως δηλαδή θα τους συμπεριφερθούν οι «βενιζελικοί» όταν γνωρίζουν ότι δεν στήριξαν τον Ευάγγ. Βενιζέλο. Σ’ ένα δημοκρατικό κόμμα που μάλιστα βρίσκεται σε κρίση και πρέπει να ανιχνεύσει και το μέλλον του η καταστατική πρόβλεψη να συλλέγονται υπογραφές για κάθε υποψηφιότητα, το μόνο που κάνουν είναι να ενισχύουν αφ’ ενός το παιχνίδι των εκβιασμών, των απειλών και του φόβου και αφ’ ετέρου το διχαστικό κλίμα και τον κατακερματισμό.

Ίσως στο ΠΑΣΟΚ έστω και την ύστατη στιγμή θα έπρεπε να σκεφτούν και να αλλάζουν τη διάταξη συλλογής υπογραφών και να την αντικαταστήσουν με μυστική ψηφοφορία με κάλπη και παραβάν. Όσοι θέλουν να είναι υποψήφιοι να το δηλώσουν, το Εθνικό Συμβούλιο να σταματήσει τις εργασίες του για 2-3 ώρες, να φτιαχτεί ένα ψηφοδέλτιο με τα ονόματα των υποψήφιων, να στηθούν 5-6 κάλπες, να «σταυρώσει» ο καθένας αυτόν που προτιμά και σχεδόν αμέσως, αφού η καταμέτρηση θα είναι εύκολη και γρήγορη, θα μάθουν ποιοι μπορεί να είναι υποψήφιοι. Με αυτό τον τρόπο και την καταστατική δέσμευση μπορούν να τηρήσουν και τις διχαστικές διαδικασίες να αποφύγουν και τους προσωπικούς στρατούς, τους «ικούς» (Βενιζελ-ικούς, Παπουτσ-ικούς, Τζουμακ-ικούς κ.ά.) να σπάσουν. Η ανοιχτή συλλογή υπογραφών ενισχύει μηχανισμούς και ομαδοποιήσεις, ενώ πριμοδοτεί τους εκβιασμούς, τον φόβο και τις απειλές κάτι που δεν συμφέρει ακόμη και αυτόν που θα εκλεγεί αρχηγός. Αντίθετα η μυστική ψηφοφορία με κάλπη ενισχύει τον πολιτικό χαρακτήρα της εκλογής, έχει ενοποιητικά χαρακτηριστικά και κυρίως αναδεικνύει τα στοιχεία της διαφάνειας και της ελεύθερης βούλησης. Η συλλογή υπογραφών ταιριάζει σε αρχηγικά κόμματα και όχι σ’ ένα σύγχρονο, δημοκρατικό και συλλογικό κόμμα. Εξάλλου η ψηφοφορία για πρόσωπα, σε όλα τα συλλογικά σώματα από τη Βουλή μέχρι και το τελευταίο σωματείο, είναι μυστική. Ίσως θα έπρεπε να το δοκιμάσουν και στο ΠΑΣΟΚ. Αν μάλιστα την πρόταση την καταθέσει ο Ευάγγ. Βενιζέλος, που εμφανίζεται ως το μεγάλο φαβορί, θα κάνει και καλό στον εαυτό του και την υποψηφιότητά του. Θα δείξει ένα διαφορετικό πρόσωπο. Θα σηματοδοτήσει ότι αυτό που πρωτίστως τον ενδιαφέρει είναι ένα διαφορετικό κόμμα χωρίς μηχανισμούς, ομάδες και εκβιασμούς. Ότι δεν θέλει ένα φοβικό μηχανισμό που θα υποτάσσεται στο ιμπέριουμ και τη βούληση του αρχηγού, αλλά ένα ανοιχτό, ελεύθερο, δημοκρατικό και ενωμένο κόμμα που μπορεί να ανασυνταχθεί και να ξαναγίνει ισχυρό με κυβερνητική προοπτική…

 

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.