40 ΧΡΟΝΙΑ ΠΑΣΟΚ

Συνέντευξη Παύλου Χρηστίδη στο Matrix24.gr

«Το ΠΑΣΟΚ για να υπάρξει, οφείλει να αλλάξει»

«Το θέμα δεν είναι αν θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ, αλλά τι ΠΑΣΟΚ», σημειώνει 40 χρόνια μετά την ίδρυση του κόμματος, ο Γραμματέας της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ.

Υποστηρίζει άλλωστε ότι «αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι οι πολιτικές που εφαρμόζεις, όχι πώς τις βαφτίζεις». Με συνέντευξή του στο Matrix24.gr, ο κ.Χρηστίδης υποστηρίζει ότι «το ΠΑΣΟΚ για να υπάρξει, οφείλει να αλλάξει», αναφερόμενος τόσο στη σκέψη, όσο τη λειτουργία και τον τρόπο που απευθύνεται στους πολίτες.

«Χρειάζεται πλήρης αναδόμηση με πολιτικούς όρους, δημοκρατικές διαδικασίες και νέα πρόσωπα», λέει, καλώντας στην επιχείρηση ανασυγκρότησης του χώρου, όσους πιστεύουν στις βαθιές πολιτικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν και έμειναν στάσιμες και σήμερα είναι έτοιμοι πιο έμπειροι να τις ολοκληρώσουν, ώστε να αντέξουν στον χρόνο με σκοπό να χτυπηθούν θανάσιμα πολιτικές πρακτικές λαφυραγώγησης του κράτους. Ενόψει του ιδρυτικού Συνεδρίου της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης, μάλιστα, ζητά την επανεξέταση όλων των ζητημάτων, από το ‘ποιοι είμαστε’ και το ‘ποιον υπηρετούμε’, ως το ‘ποιες προσδοκίες έχουμε’ αλλά και το ποιος θα είναι αρχηγός. «Σε αυτό το συνέδριο πρέπει να υπογραφεί η νέα μεγάλη συμφωνία και να ξεκινήσει η πορεία προς τον λαό. Από την στιγμή που θα γίνει ένα συνέδριο με τόσο μεγάλα διακυβεύματα θα πρέπει να συζητηθεί και το θέμα του αρχηγού, αρκεί να τεθεί με σοβαρότητα και όχι με ανούσιες και διασπαστικές διαρροές που μόνο αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα έχουν», λέει.

Σαράντα χρόνια ΠΑΣΟΚ. Ένα κόμμα, μία Ιστορία. Τι κρατάτε ως παρακαταθήκη της ιδρυτικής διακήρυξης του κόμματος πριν από τέσσερις δεκαετίες, κ.Χρηστίδη;

Η ιδρυτική διακήρυξη του ΠΑΣΟΚ είναι το πιο πλήρες πολιτικό κείμενο της Μεταπολίτευσης. Δεν είναι τυχαίο ότι για σαράντα χρόνια, η επέτειος ίδρυσης του Κινήματος είναι σημείο αναφοράς για τη Δημοκρατία, είναι αφορμή αναστοχασμού για όλους τους σοσιαλιστές. Η ιδρυτική διακήρυξη συμπυκνώνει τη διαρκή ανάγκη του ελληνικού λαού για εθνική ανεξαρτησία- λαϊκή κυριαρχία- κοινωνική απελευθέρωση. Κάθε φράση της αναδεικνύει μια διαρκή αγωνία για το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας και των Ελλήνων. Νομίζω, λοιπόν, ότι αυτό που αποτελεί την σπουδαιότερη παρακαταθήκη της 3ης Σεπτέμβρη είναι η έκφραση των πραγματικών αιτημάτων του λαού, όπως περιγράφεται από τους συγγραφείς της: «Βασικός κυριαρχικός στόχος του Κινήματος είναι η δημιουργία πολιτείας απαλλαγμένης από ξένο έλεγχο ή επεμβάσεις, πολιτείας απαλλαγμένης από έλεγχο ή επιρροή της οικονομικής ολιγαρχίας, πολιτείας ταγμένης στην προστασία του Έθνους και στην υπηρεσία του Λαού.
Η εθνική ανεξαρτησία είναι αναπόσπαστα δεμένη με τη λαϊκή κυριαρχία, με τη δημοκρατία σε κάθε φάση της ζωής του τόπου, με την ενεργό συμμετοχή του πολίτη σ' όλες τις αποφάσεις που τον αφορούν.
Μα είναι ταυτόχρονα συνυφασμένη με την απαλλαγή της οικονομίας μας από τον έλεγχο του ξένου μονοπωλιακού και ντόπιου μεταπρατικού κεφαλαίου που διαμορφώνει την οικονομική, την κοινωνική, την πολιτική και την πολιτιστική μας πορεία, σύμφωνα με τα συμφέροντα όχι του Λαού αλλά της οικονομικής ολιγαρχίας.»

Το ΠΑΣΟΚ έχει χάσει μεγάλη από την εκλογική του δύναμη και ακόμα περισσότερη από τη λάμψη του. Τι εμπνέει σήμερα έναν νέο άνθρωπο όπως εσείς να το ακολουθήσει;

Η πολιτική με λάμψη οδήγησε πολλούς να τυφλωθούν και να χάσουν το δρόμο τους. Εν πολλοίς αυτό πληρώνει σήμερα η δική μας γενιά. Δυστυχώς, πρωταγωνιστές της προηγούμενης περιόδου, που σήμερα βρίσκονται σε όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου διαχειρίστηκαν τις τύχες της χώρας και του ΠΑΣΟΚ με αφέλεια, καιροσκοπισμό και προσωπικές στοχεύσεις. Εντάχθηκα στην ΠΑΣΠ και στο ΠΑΣΟΚ επειδή πίστευα και πιστεύω στην ιδρυτική διακήρυξη του Κινήματος. Ενός κινήματος, που στήριξε εκλογικά περίπου το 75% των ψηφοφόρων της Μεταπολίτευσης. Αυτό που σήμερα με εμπνέει, πέρα από σπουδαίες προσωπικότητες-όπως ο Ανδρέας,η Μελίνα,ο Γιώργος Γεννηματάς, ο Πέτρος Μώραλης, ο Αντώνης Καρράς, είναι η πεποίθηση ότι μετά την περίοδο του Νέου Μεγάλου Διχασμού που ξεκίνησε το 2010, η Δημοκρατική Παράταξη, μπορεί να επιτελέσει τον εθνικό της ρόλο, αυτόν που επιτέλεσε μετά από κάθε κρίση: να δώσει το όραμα της εθνικής προσπάθειας, με στόχο μια Ελλάδα ισχυρή και κυρίαρχη, με ένα λαό περήφανο γι αυτό που πετυχαίνει με τις δικές του δυνάμεις.

Σε τι ελπίζετε για το μέλλον; Θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ ή ισχύουν όντως όσα λέγονται περί ...ταφόπλακας που μπαίνει στο κόμμα που ίδρυσε ο Ανδρέας Παπανδρέου, με την γέννηση κιόλας τον Οκτώβριο της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης;

Το θέμα δεν είναι αν θα υπάρχει ΠΑΣΟΚ, αλλά τι ΠΑΣΟΚ. Έχει έρθει η ώρα να δούμε τη σημασία των λέξεων στην πολιτική και της ουσίας που εκφράζουν για το εκλογικό σώμα και την ελληνική κοινωνία. Τι σημαίνει σοσιαλισμός, τι ριζοσπαστισμός, τι φιλελευθερισμός. Σε τελική ανάλυση, αυτό που ενδιαφέρει τον κόσμο είναι οι πολιτικές που εφαρμόζεις, όχι πώς τις βαφτίζεις. Εγώ πιστεύω σε ένα κίνημα που θα σεβαστεί τις θυσίες του ελληνικού λαού, θα λειτουργεί δημοκρατικά και θα αποφασίσει την μεγάλη ανασυγκρότηση του Κράτους, την αναδιανομή του πλούτου, την κοινωνική απελευθέρωση των Ελλήνων. Η χώρα, τα κόμματα και οι πολίτες πλήρωσαν και πληρώνουν ακριβά την κυριαρχία της ταμπέλας έναντι του περιεχομένου.

Και ο «ήλιος ο πράσινος»; Δεν εμπνέει πια;

Όπως σας είπα και παραπάνω, το τι πουλάει εξαρτάται από το «προϊόν» και τον «έμπορο». Τα κόμματα, ως πολιτικά υποκείμενα δε μπορεί να λειτουργούν μόνο με όρους επικοινωνίας και ψυχολογίας. Ο πράσινος ήλιος συμβόλισε την ανατολή της Μεταπολίτευσης στη χώρα, ακριβώς επειδή το ΠΑΣΟΚ ταυτίστηκε με πολλές θετικές αλλαγές στη χώρα. Αυτό που εμπνέει είναι οι αγώνες για την Δημοκρατία και το Λαό.

Υπάρχει διέξοδος για το κόμμα σας; Εκτιμάτε ότι θα ανακτήσει την χαμένη του δυναμική; Και πώς;

Το ΠΑΣΟΚ για να υπάρξει, οφείλει να αλλάξει. Να αλλάξει τη σκέψη του, τη λειτουργία του, τον τρόπο που απευθύνεται στην κοινωνία. Δε μπορεί η συζήτηση για το Μνημόνιο να μονοπωλεί τις συζητήσεις. Ήδη έχει ανοίξει η συζήτηση για το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης και εμείς, οι σοσιαλιστές και δημοκράτες, μαζί με την κοινωνία οφείλουμε να καταθέσουμε τις προτάσεις μας για την Ελλάδα των επόμενων γενεών. Ταυτόχρονα, όμως, το ΠΑΣΟΚ είναι σε θέση να αναδείξει ένα νέο ύφος και ήθος πολιτικής. Ένας μικρός κύκλος κεντρικών στελεχών, γίνεται κύκλος αυτοκαταστροφής και διάλυσης. Μπαίνουν οι κατώτερες των περιστάσεων φιλοδοξίες. Μπαίνουν μπροστά οι προσωπικές στρατηγικές. Μπαίνει μπροστά η υποκρισία. Όπως είπε και ο Ανδρέας το 1995:" Αγνοείται επιδεικτικά ότι η εντολή του λαού που μας δόθηκε είναι για ν' αντιμετωπίσουμε δικά του προβλήματα και τα προβλήματα της χώρας, όχι για να φέρουμε στο προσκήνιο το προσωπικό ή τα προσωπικά προβλήματα με τις έμμονες ιδέες μας." Το κόμμα, που πλήγωσε με λάθος πολιτικές και πολιτικούς τον λαό, οφείλει έμπρακτα να αναδείξει μια νέα πρακτική σεβασμού του πολίτη. Χρειάζεται, λοιπόν, μια πλήρης αναδόμηση με πολιτικούς όρους, δημοκρατικές διαδικασίες και νέα πρόσωπα.

Γίνεται ανασυγκρότηση ενός χώρου, όσο είναι στην κυβέρνηση κ.Χρηστίδη;

Η ανασυγκρότηση του δημοκρατικού χώρου και η δημιουργία νέου πλειοψηφικού συσχετισμού με αυτονομία και συνεργασίες προοδευτικής προοπτικής δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, ούτε επιτυγχάνεται με ευχολόγια. Απαιτείται σοβαρότητα, υπομονή και ουσιαστική θέληση, θεμελιωμένη σε ειλικρινείς και στέρεες βάσεις.
O χώρος της σοσιαλδημοκρατίας δοκιμάστηκε την τελευταία πενταετία γιατί κλήθηκε να υπερασπιστεί με ωριμότητα και υπευθυνότητα την σωτηρία και την αξιοπρέπεια της χώρας, την κοινωνική ειρήνη και ομαλότητα ενός ολόκληρου έθνους, αναλαμβάνοντας ευθύνες ιστορικά δυσανάλογες και υιοθετώντας πολιτικές που συγκρούονται με την ιδεολογική ψυχοσύνθεση της παράταξης, που οδήγησαν στην συρρίκνωσή του. Όταν ο συγκεκριμένος χώρος επιδεικνύει υπευθυνότητα, αντιμαχόμενος τον άκρατο λαϊκισμό και την ακατάσχετη παροχολογία σε κυβερνητικό επίπεδο, είναι βέβαιο ότι μπορεί σταδιακά να προχωρήσει στην δική του εσωτερική ανασυγκρότηση. Απαραίτητη προϋπόθεση η ανάληψη πρωτοβουλιών που θα βασίζονται σε ανοιχτές συμμετοχικές διαδικασίες. Πρωτοβουλίες που θα απευθύνονται σε όσους πιστεύουν ότι η Ελλάδα μπορεί πολύ καλύτερα. Πολίτες που απέρριψαν τον στείρο αρνητισμό και τον διαμορφούμενο πολωτικό λόγο της δεξιάς και αριστερής συντήρησης. Η ανασυγκρότηση της παράταξης επιτυγχάνεται με αυτούς που πίστεψαν και στήριξαν το ΠΑΣΟΚ στην πιο δύσκολη στιγμή της Πατρίδας, όταν κλήθηκε να σηκώσει το βάρος της χρεοκοπίας. Η ανασυγκρότηση επέρχεται με πρωταγωνιστές όσους πιστεύουν στις βαθιές πολιτικές μεταρρυθμίσεις που ξεκίνησαν και έμειναν στάσιμες και σήμερα είναι έτοιμοι πιο έμπειροι να τις ολοκληρώσουν, ώστε να αντέξουν στον χρόνο με σκοπό να χτυπηθούν θανάσιμα πολιτικές πρακτικές λαφυραγώγησης του κράτους.
Αυτό είναι το διακύβευμα ανασυγκρότησης της Δημοκρατικής Παράταξης, όχι με πρακτικές απομόνωσης, περιχαράκωσης ή αυτοκατάργησης αλλά με αγωνιστές που θα πρωτοστατήσουν στην εκκίνηση για την εμβάθυνση της Δημοκρατίας, την ενίσχυση του Δημοσίου συμφέροντος και την προστασία του Ελληνικού Λαού. Η ανασυγκρότηση με αυτό ως μαγιά δεν φοβάται κυβερνητικές θέσεις ή ευθύνες, αποτελεί ένα νέο συμβόλαιο, μία εμπνευσμένη και ειλικρινή Διαθήκη με τον Ελληνικό Λαό. Άλλωστε πυρήνας, πρωταγωνιστές και εμπνευστές της νέας πορείας, της εσωτερικής επανατοποθέτησης πρέπει να είναι όλοι οι πολίτες που διαχρονικά είχαν πορεία συνυφασμένη με την προσφορά της παράταξης στον τόπο, με αυτούς θα προχωρήσει η ανασυγκρότηση και θα ποτίσει ξανά με έμπνευση και παλμό την εξουσία. Η εμμονή με την εξουσία και τη διατήρηση πελατειακών σχέσεων είναι άλλο πράγμα.

Από πολλούς στο κόμμα σας τίθεται θέμα ηγεσίας. Θα εκλέξετε και πρόεδρο και όργανα στο Συνέδριο της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης;

Η ιστορία διδάσκει ότι οι μεγάλες και ιστορικές αλλαγές που άντεξαν στον χρόνο ξεκίνησαν από την βάση. Ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι υποχρεωμένος να δρομολογήσει τις εξελίξεις σχετικά με όσα αποφασίσθηκαν προ διμήνου περίπου από τα όργανα του κόμματος για τη διενέργεια Συνεδρίου της Δημοκρατικής Προοδευτικής Παράταξης. Σε αυτή την διαδικασία, που ίσως είναι από τις τελευταίες ευκαιρίες που μας δίνει ο ελληνικός λαός, θα πρέπει να επανεξεταστούν όλα τα ζητήματα. Ποιοι είμαστε; Που πορευόμαστε; Με ποιους; Ποιον υπηρετούμε και τι προσδοκίες έχουμε;
Σε αυτό το συνέδριο πρέπει να υπογραφεί η νέα μεγάλη συμφωνία και να ξεκινήσει η πορεία προς τον λαό. Από την στιγμή που θα γίνει ένα συνέδριο με τόσο μεγάλα διακυβεύματα θα πρέπει να συζητηθεί και το θέμα του αρχηγού, αρκεί να τεθεί με σοβαρότητα και όχι με ανούσιες και διασπαστικές διαρροές που μόνο αποπροσανατολιστικό χαρακτήρα έχουν.

Μετά τα γεγονότα της 1ης Σεπτέμβρη θεωρείτε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ενιαίο κόμμα;

Ένα χρόνο πριν, στην επετειακή εκδήλωση του ΠΑΣΟΚ, προσπάθησα να τονίσω την ανάγκη το ΠΑΣΟΚ να κινηθεί υπερβατικά και ενωτικά, πάνω από εγωισμούς και αγκυλώσεις. Η υπέρβαση και η ενότητα αυτή σφυρηλατείται στην ενιαία δράση. Δυστυχώς, κάποιοι -και αυτό αφορά τη λειτουργία του ΠΑΣΟΚ από το 1996 και ύστερα- δεν λένε να αλλάξουν μυαλά. Καλλιεργούν δίπολα, για να μοιράζουν θέσεις και υποσχέσεις. Λειτουργούν με όρους κυβερνητισμού και κρατισμού. Η ιστορία λέει ότι το όλον κοινοβουλευτικό ΠΑΣΟΚ το 2010 έκανε μια επιλογή, την υπογραφή του Μνημονίου. Επίσης, το 2011 έκανε μια επιλογή, τη στήριξη κυβέρνησης εθνικής ανάγκης. Το 2012, η συντριπτική πλειοψηφία στήριξε τη μοναδική υποψηφιότητα του Βαγγέλη Βενιζέλου. Ταυτόχρονα, μέσα στη Βουλή, υπάρχει μια ενιαία στρατηγική γύρω από κυβερνητικά ζητήματα. Επομένως, ναι πιστεύω ότι αυτά που ενώνουν τον Βαγγέλη Βενιζέλο και τον Γιώργο Παπανδρέου είναι πολύ περισσότερα, απ΄ όσα τους χωρίζουν. Κυρίαρχη ευθύνη, όμως πια έχει και το κάθε μέλος ή φίλος του Κινήματος. Όσοι πιστεύουν στο ρόλο του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να μην το πληγώσουν άλλο. Η Νεολαία ΠΑΣΟΚ διαφύλαξε και θα διαφυλάξει την πολύτιμη παρακαταθήκη της λογικής ματιάς, πάνω από πρόσωπα και συνομωσιολογίες.

Είστε Γραμματέας της Νεολαίας. Θεωρείτε ότι οι νέοι σήμερα, ασχολούνται όσο θα έπρεπε με τα κοινά; Γιατί δεν έλκονται από την πολιτική;

Οι νέοι σήμερα δεν ασχολούνται με τα κοινά στον βαθμό που θα έπρεπε. Η απάντηση υπάρχει μέσα στην ερώτησή σας. Η πολιτική σήμερα δεν είναι ελκυστική. Αρκεί κανείς να παρακολουθήσει λίγα λεπτά τις συνεδριάσεις της Βουλής για να αντιληφθεί το επίπεδο της Κοινοβουλευτικής μας Δημοκρατίας. Λαϊκισμός, ανούσιος, προσβλητικός και αποκρουστικός λόγος, παντελής απουσία καινοτόμων ρηξικέλευθων προτάσεων. Από την μία πλευρά ακραίες παρουσίες που αποσκοπούν στον ευτελισμό των Δημοκρατικών θεσμών και από την άλλη ανεύθυνοι θίασοι που ανταγωνίζονται στα ακροβατικά τεχνάσματά τους, αριστερά της σκηνής.
Η λειτουργία των κομμάτων, με τις στενές μονοκομματικές αρρωστημένες λογικές που ακολουθούν τον μονόδρομο, φοβούμενοι τις διασταυρώσεις ενίσχυσαν την παραπάνω άποψη. Λύση δεν είναι η αδράνεια, η παθητικότητα. Για πολλούς είμαστε μία γενιά χαμένη, χρεωκοπημένη. Διαλέγω τον δρόμο της σύγκρουσης, της ενεργητικής τοποθέτησης. Την διασταύρωση της μάχης απέναντι σε λογικές και νοοτροπίες που σαν έθνος μας παρέλυσαν μέσα και έξω από την χώρα. Η πολιτική δεν είναι προϊόν να το προωθήσουμε με ένα ωραίο ευφάνταστο και εντυπωσιακό περιτύλιγμα, είναι τρόπος ζωής, είναι η καθημερινότητά μας, η παιδεία και ο πολιτισμός μας. Πιστεύω ότι η σημερινή γενιά θα δώσει το τελευταίο χτύπημα σε ότι παλαιοκομματικό, μίζερο, πελατειακό και αρρωστημένο έχει απομείνει γιατί έχει υποστεί πολλά και έχει κάνει αξιοθαύμαστη υπομονή. Με αυτούς θα προχωρήσουμε και σε αυτούς απευθύνεται και η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Θα ήθελα να ξεχωρίσετε τρεις προσωπικότητες της νεότερης πολιτικής ιστορίας της χώρας –από οποιονδήποτε χώρο- και τον λόγο για τον οποίο θα τους ξεχωρίζατε, άσχετα αν τους γνωρίσατε ή όχι.
Ελευθέριος Βενιζέλος: Ο επιστήμονας, με την σπουδαία δικηγορική καριέρα, ο επαναστάτης του Θερίσου, ο πολιτικός της επιμονής, του οράματος, της υπέρβασης, ο διπλωμάτης, ο άνθρωπος που έδωσε τα πάντα για την χώρα του και όμως έπεσε δυο φορές θύμα δολοφονικής απόπειρας. Ο Βενιζέλος είναι ο θεμελιωτής της σύγχρονης Ελλάδας,
Ανδρέας Παπανδρέου. Προσωπικότητα που αγαπήθηκε από φίλους και περιφρονήθηκε από επικριτές του με το ίδιο απαράμιλλο πάθος. Πηγή έμπνευσης ενός ολόκληρου λαού. Σημείο αναφοράς της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας του τόπου, δημιουργός του κοινωνικού κράτους, της ενωμένης Ελλάδας που πρωταγωνιστεί, αγωνίζεται και διεκδικεί. Ο Αντρέας, ήταν μοναδικός, γιατί ενσάρκωσε με το λόγο και τις πράξεις του τα οράματα των μη προνομιούχων, του απλού λαού.
Κώστας Καραμανλής. Ο πολιτικός που κατάφερε χωρίς να προσφέρει τίποτα ουσιαστικό στην χώρα, ευθυνόμενος σε μεγάλο βαθμό για την κατασπατάληση, την αδιαφάνεια και την αύξηση του χρέους να περάσει αναίμακτα στο παρασκήνιο. Με ελάχιστες εξαιρέσεις, μοιάζει σαν να μην κυβέρνησε ποτέ, σαν να μην υπήρξε ποτέ ο Πρωθυπουργός της χώρας. Απαιτεί ικανότητα να είσαι καπετάνιος, που εγκαταλείπεις το πλοίο σου, θέτοντας σε κίνδυνο ένα ολόκληρο έθνος, και να μην σου ζητάει κανείς ευθύνες. Αντίθετα, δέχεται επίθεση φιλίας από «ριζοσπάστες νέας κοπής».

3 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. nikos 23:13 03/09/2014

    καλητερα να γινετε ελια.και ας μεινουμε εμεις στο ΠΑΣΟΚ. ΤΟ ΜΠΟΥΛΟ χρηστιδη της νεολαιας ελιας!!

  2. ΚΤ 22:03 03/09/2014

    Αφού λοιπόν σημασία έχουν οι πολιτικές που εφαρμόζονται και όχι πως τις βαφτίζεις γιατί αλλάζετε το όνομα του ΠΑΣΟΚ; Σε τι θα σας βοηθήσει η μετονομασία σε «προοδευτική δημοκρατική παράταξη»; Σε αλλαγή πολιτικών και ιδεών ή θα λειτουργήσει ως κολυμπήθρα του Σηλωάμ;
    Μήπως ο πρόεδρος σας με το μεγαλείο που τον διακατέχει θέλει να αναδειχθεί ως ένας νέος ιδρυτής κόμματος; ένας νέος μεγαλο-εμπνευστής ιδεών και πολιτικού ήθους που θα οδηγήσει τη νέα παράταξη σε νέες ιστορικές και μεγαλειώδεις νίκες;

  3. Bad dog 19:06 03/09/2014

    Γραμματεα!!!;

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.