ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Επικοινωνήστε διότι χανόμαστε

Ένα από τα πιο νοσηρά φαινόμενα της πολιτικής πραγματικότητας στην Ελλάδα είναι η παντελής έλλειψη επικοινωνίας, άμεσης ή έμμεσης, του Πρωθυπουργού με τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

Δεν πρέπει να έχει υπάρξει ιστορικό προηγούμενο είτε στο πολιτικό είτε στο στρατιωτικό είτε σε οποιοδήποτε άλλο πεδίο, στην Ελλάδα ή όπου αλλού στον κόσμο, όπου δύο ηγέτες να μην έχουν την παραμικρή γέφυρα που να τους ενώνει, για μία κατάσταση, έστω, έσχατης ανάγκης. Κάτι που μου έχουν επιβεβαιώσει πολλοί παλαιοί πολιτικοί συντάκτες οι οποίοι είχαν καλύψει ολόκληρη την μεταπολιτευτική περίοδο: και ο Κωνσταντίνος Καραμανλής με τον Ανδρέα Παπανδρέου και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης επικοινωνούσαν. Στις καλές περιόδους των σχέσεων τους άμεσα, στις πιο οξυμένες με ενδιάμεσους. Είναι κάτι παραπάνω από φανερό ότι ο Α. Σαμαράς και ο Α. Τσίπρας δεν επικοινωνούν με κανέναν τρόπο. Αντίθετα, κυρίως ο Σαμαράς, δεν κρύβει την βαθιά του απέχθεια και περιφρόνηση για τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ. Κι αυτό φαίνεται σε κάθε αναφορά του σε δημόσια ομιλία ή κείμενο.
Βεβαίως, κάθε άνθρωπος έχει το αναφαίρετο δικαίωμα να αντιπαθεί, να απεχθάνεται, να περιφρονεί, να σιχαίνεται, να μισεί οποιονδήποτε. Μπορεί όλα αυτά τα αρνητικά συναισθήματα να μην αποτελούν κόσμημα στον χαρακτήρα και την προσωπικότητα ενός ατόμου, δεν παύουν όμως να είναι ανθρώπινα. Από τη στιγμή όμως που κάποιος επιλέγει να είναι στον πολιτικό στίβο και μάλιστα σε θέσεις ύψιστης ευθύνης οφείλει να ελέγχει απέναντι ακόμη και στον χειρότερο, τον πιο θανάσιμο (πολιτικά) αντίπαλό του.

Κάποτε ένας πολύ μεγάλος Αμερικανός επιχειρηματίας με τεράστια οικονομική και πολιτική ισχύ είχε καλέσει σε δείπνο έναν εξίσου ισχυρό ανταγωνιστή του λέγοντάς του: «Έλα απόψε να πιούμε ένα ποτήρι κρασί και να μιλήσουμε και από αύριο πάλι …εχθροί θα είμαστε».

Οι πολιτικοί, πολλοί περισσότερο από τους επιχειρηματίες, οφείλουν να τιμούν τους θεσμούς που εκπροσωπούν και οι ίδιοι και οι αντίπαλοί τους. Οφείλουν να εκπροσωπούν όλους τους πολίτες είτε τους ψήφισαν είτε όχι. Οφείλουν να μην ευτελίζουν τις ιδέες και τις αρχές της παράταξής τους και της κοσμοθεωρίας τους. Ιδέες, αρχές και κοσμοθεωρίες που όσο διαφορετικές και να είναι για τον Σαμαρά και τον Τσίπρα, πάντως δεν είναι σε καμιά περίπτωση ισοπεδωτικές για την τιμή και την αξιοπρέπεια. Κάτι που τους διαφοροποιεί κάθετα τους υβριστές της Δημοκρατίας και τους ανθρώπους που την υπηρετούν, όπως συμβαίνει με τους εκπροσώπους της Χρυσής Αυγής, για παράδειγμα.

Είναι αδιανόητο και εξαιρετικά επικίνδυνο το ότι δεν υπάρχει ένα κανάλι επικοινωνίας, ένα «κόκκινο τηλέφωνο» ανάμεσα στα γραφεία του Πρωθυπουργού και του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, σε σημείο που θα πρέπει να σκεφτεί κανείς «τι άραγε θα γίνει αν μας χτυπήσει ένας μεγάλος σεισμός, αν έχουμε ένα περιστατικό όπως αυτό με τα Ίμια;». Δεν θα συνεννοηθούν; Δεν θα μιλήσουν; Δεν θα προσπαθήσουν από κοινού να κάνουν κάτι για την κοινωνία; Είναι πραγματικά τρομακτικό.

Κανένας πραγματικός ηγέτης δεν υπήρξε χολερικός και μνησίκακος, τουλάχιστον σε δημόσια θέα και στο δημόσιο λόγο του διότι γνώρισμα ενός ηγέτη είναι ο αυτοέλεγχος και ο σεβασμός στον αντίπαλο. Είτε τις στιγμές της νίκης είτε κατά τις περιόδους της ήττας. Κι αυτό γιατί πέραν όλων των άλλων, οι ηγέτες οφείλουν να λειτουργούν ως κοινωνικά υποδείγματα για την κοινωνία.

Δεν γνωρίζουμε τι ποσοστό ευθύνης έχει ο καθένας από τους πολιτικούς αρχηγούς γι’ αυτήν την έλλειψη επικοινωνίας. Το σίγουρο είναι όμως ότι η κακότροπη συμπεριφορά που ξεπερνάει το σκληρό πολιτικό επιχείρημα και φτάνει να γίνεται προσωπική προσβολή, δεν μπορεί να είναι ανεκτή. Από κανέναν. Διότι διαφορετικά, ο κατήφορος που μας περιμένει τους επόμενους τέσσερις μήνες μπορεί να γίνει βάραθρο για όλους.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.