ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Εξετάσεις προς το άγνωστο

Φανταστείτε ότι έχετε να διανύσετε έναν τριετή μαραθώνιο εξετάσεων μέχρι την πιο κρίσιμη ανακοίνωση αποτελεσμάτων της ζωής σας (πάντα σύμφωνα με τις συμβάσεις της ελληνικής κοινωνίας). Φανταστείτε τώρα να έχετε ήδη διανύσει τον πρώτο χρόνο με όρους και συνθήκες που ανακοινώθηκαν μόλις τρεις ημέρες πριν την πρώτη εξέτασή, που παρέμεναν ωστόσο άγνωστα ακόμα και για τους υπεύθυνους της εξέτασης –εν προκειμένω τους καθηγητές. Αγχωτικό, έτσι; Συνεχίστε να φαντάζεστε τώρα ότι είστε στο δεύτερο έτος και δεν έχετε τη δυνατότητα έστω να γνωρίζετε, αφού έχει παρέλθει το πρώτο τέταρτο της χρονιάς, ούτε το αντικείμενο στο οποίο θα εξεταστείτε, καθώς κάποιοι φροντίζουν να παίζουν με τα νεύρα σας. Και σκεφτείτε τώρα ότι πρέπει να πάρετε και μία απόφαση για την οριστική σας ομάδα προσανατολισμού, οι οποίες ξαφνικά αποφασίστηκε ότι αλλάζουν εκ νέου με άγνωστο ακόμα περιεχόμενο και προς άγνωστη κατεύθυνση … Ε, εκεί λέτε ότι δεν μπορεί, κάποιος μας δουλεύει!

Είμαστε στα τέλη του Οκτώβρη, κοντεύουν να ολοκληρωθούν δύο σχολικοί μήνες και κανείς δεν ασχολείται με τους μαθητές της φετινής Β’ Λυκείου, οι οποίοι έχουν πλέον επίσημα γίνει τα πειραματόζωα του ανορθολογικού σχεδιασμού πρώτα του κ. Αρβανιτόπουλου και πλέον του κ. Λοβέρδου. Είναι γνωστό ότι από πέρυσι έχει τεθεί σε εφαρμογή το «λαμπρό» «Νέο» Λύκειο, κάτι που σημαίνει με απλά λόγια ότι το σύνολο των τάξεων του Λυκείου έχει μετατραπεί οριστικά σε εξεταστικό προθάλαμο των τριτοβάθμιων ιδρυμάτων. Ως εδώ, ας δεχτούμε ότι το κατά πόσον είναι αρνητική ή θετική αυτή η εξέλιξη είναι στα πλαίσια της υποκειμενικής κρίσης (όσο μπορεί να είναι υποκειμενική η άποψη ότι καταργείται ο χαρακτήρας του σχολείου ως παρόχου γενικών γνώσεων). Υπάρχει όμως και μία αντικειμενική πραγματικότητα, σύμφωνα με την οποία η εισαγωγή των μαθητών αυτών στην τριτοβάθμια εκπαίδευση θα γίνει με υπολογισμό των βαθμών των εξετάσεων της κάθε τάξης του Λυκείου ξεχωριστά, μαζί με το βαθμό των «Νέων» Πανελλαδικών Εξετάσεων. Άρα λοιπόν οι μαθητές αυτοί οφείλουν να μελετούν απρόσκοπτοι, για να επιτύχουν τους στόχους τους. Πάνω σε αυτόν το σχεδιασμό κάποια από τα μαθήματα έχουν αλλάξει, με κατάργηση κάποιων που υπήρχαν και εισαγωγή κάποιων νέων. Τα οποία όμως, ακόμα, δεν υπάρχουν…

Συγκεκριμένα, στη Β’ Λυκείου, στη «Νέα» θεωρητική κατεύθυνση (Ανθρωπιστικών Σπουδών πλέον) οι μαθητές δε θα διδάσκονται Λατινικά, αλλά ένα νέο μάθημα με τον βαρύγδουπο τίτλο Βασικές Αρχές Κοινωνικών Επιστημών (Κοινωνιολογία, Οικονομική Επιστήμη & Πολιτική Επιστήμη). Με μία λεπτομέρεια, μικρής σημασίας, από ό,τι φαίνεται για τους κυρίους του Υπουργείου. Βιβλίο δεν υπάρχει. Και όταν λέμε δεν υπάρχει, δε σημαίνει ότι δεν έχει μοιραστεί στα σχολεία. Δεν υπάρχει γενικά… Παρ’ όλα αυτά όμως, οι μαθητές θα πρέπει να εξεταστούν κανονικά στο τέλος της χρονιάς. Σε μία ύλη που δεν υφίσταται. Και ο βαθμός θα επηρεάσει το βαθμό εισαγωγής τους. Ο σουρεαλισμός όμως δε σταματάει εδώ. Ας σκεφτούμε κάποιες παραμέτρους!

Έστω ότι το πρόβλημα λύνεται άμεσα και αύριο το πρωί τα βιβλία φτάνουν στα σχολεία. Είναι αυτό μια κάποια λύση; Θα μπορέσουν οι καθηγητές να διδάξουν την ύλη ενός βιβλίου που αγνοούν; Που δεν έχουν προλάβει να του κάνουν μία πρώτη ανάγνωση; Επίσης, ποιο θα είναι το μέγεθος της ύλης; Θα επαρκεί ένα εφτάμηνο (γιατί τόσο έμεινε και αυτό σκάρτο) για να διδαχτεί ή θα τρέχουν οι καθηγητές και οι μαθητές για να την καλύψουν και «όποιος κατάλαβε, κατάλαβε»; Ή θα μειωθεί, ώστε να είναι επαρκές το χρονικό περιθώριο, με αποτέλεσμα να είναι ανούσιο ό,τι διδαχτεί; Μέχρι τότε βέβαια το μπάχαλο στα σχολεία θα συνεχίζεται, καθώς το διδακτικό προσωπικό καταφεύγει σε προβλέψεις και μαγικά για να καλύψει τις διδακτέες ώρες με κάτι χρήσιμο. Κάποιοι διδάσκουν με βάση το βιβλίο «Πολιτική και Δίκαιο», κάποιοι μοιράζουν φωτοτυπίες με προβλέψεις επί της ύλης, κάποιοι αξιοποιούν τις ώρες για εμπέδωση άλλων μαθημάτων και κάποιοι απλά «σηκώνουν τα χέρια ψηλά».

Φυσικά, η κατάσταση αυτή δεν αφορά μόνο το μάθημα των μαθητών της κατεύθυνσης Ανθρωπιστικών Σπουδών. Το ίδιο ισχύει και για άλλα τέσσερα μαθήματα των δύο πρώτων τάξεων του Λυκείου, ενώ άγνωστο είναι το τι γίνεται με τα βιβλία που απαιτούνται για το πρόγραμμα της Γ’ Λυκείου με βάση το νέο (!) πρόγραμμα σπουδών. Το μόνο γνωστό είναι ότι ούτε αυτά υπάρχουν ακόμα. Και φυσικά κανείς δεν ασχολείται! Και κανείς δεν έχει τη στοιχειώδη ευθιξία να ζητήσει μία συγγνώμη!

Ο Βασίλης Νάστος είναι εκπαιδευτικός-φιλόλογος.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.