ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η ιστορία έχει τον τρόπο να … διδάξει

Η ιστορία διδάσκει: Στην Ελλάδα έχουμε την τάση να ασχολούμαστε πρωτίστως με την μυθολογία, κάτι που δεν είναι απαραίτητα κακό, όμως ίσως εξηγεί το γιατί ως λαός ασπαζόμαστε προφανή «παραμύθια» και δεν φροντίζουμε να κοιτάξουμε κατάματα την πραγματικότητα.

Ενίοτε όμως χρειάζεται να δεις και την ιστορία σου, καθώς δεν αποκλείεται να σου χρησιμεύσει ως οδηγός για το παρόν και το μέλλον: Ο Αυτοκράτορας Ιουστινιανός Α’ ήταν μια μάλλον αμφιλεγόμενη και «σκοτεινή» προσωπικότητα, ιδίως εάν αναλογιστεί κανείς πως προκειμένου να εξυπηρετήσει τους σκοπούς του όταν χρειάστηκε δεν δίστασε να στρέψει το σπαθί του ακόμη και εναντίον του ίδιου του λαού, να τον διχάσει ή να προχωρήσει σε «εθνικές- θρησκευτικές» εκκαθαρίσεις… Επιπλέον κατηγορήθηκε για σπάταλη ζωή με την συμβία του Θεοδώρα…

Η ιστορία όμως έχει καταγράψει και κάποια άλλα πράγματα που δείχνουν πως αν μη τι άλλο, ο Ιουστινιανός γνώριζε –μέσα από έναν συνδυασμό τύχης και ικανοτήτων- ποιες ήταν οι «πληγές» της αυτοκρατορίας του -κυρίως στο οικονομικό πεδίο- και επιχείρησε να τις επουλώσει.

Φρόντισε βέβαια νωρίς - νωρίς να «χτίσει» και το «προφίλ» του εχθρού των «αριστοκρατών» για να γίνει αρεστός στον λαό και επεδίωξε να το δείξει στην πράξη: Μία από τις πρώτες του κινήσεις ήταν να βελτιώσει την είσπραξη των φόρων. Πως το έκανε; Έβαλε βεβαίως τους πάντες να πληρώνουν, εντούτοις ο καθένας κατέβαλλε φόρο ανάλογο με το εισόδημά του. Ταυτόχρονα, απαγόρεψε στους γαιοκτήμονες να κατάσχουν κτήματα μικρο- ιδιοκτητών για χρέη που είχαν απέναντί τους και που προέρχονταν κυρίως από την ανάγκη να εξοφληθούν οι υπέρογκοι φόροι.

Προχώρησε στην επανακωδικοποίηση των νόμων του Θεοδοσίου, απαλείφοντας αντικρουόμενες διατάξεις και μειώνοντας δραστικά το μέγεθος και την έκταση των ισχυουσών διατάξεων, ασάφειες που μέχρι τότε ευνοούσαν την διαφθορά.

Μάλιστα, διαφύλαξε και την ισχύ του εθνικού νομίσματος μέσω του εν λόγω «Ιουστινιάνειου Κώδικα», βάσει του οποίου η παραχάραξη του χρυσού νομίσματος εξισώθηκε με το παράπτωμα της εσχάτης προδοσίας..

Επέβαλε δασμούς στα εισαγόμενα προϊόντα, προκειμένου να τονώσει την ζήτηση για προϊόντα της Αυτοκρατορίας και «έστησε»  μια μεγάλη σιταποθήκης στο νησί της Τενέδου για αποθήκευση και περαιτέρω μεταφορά στην Κωνσταντινούπολη του σιταριού και των δημητριακών που έρχονταν από την Αλεξάνδρεια.

Βλέποντας ότι το μετάξι είχε μεγάλη ζήτηση και κόστιζε ακριβά για να έρθει από την Κίνα κατάφερε να «κλέψει» τα μυστικά της παραγωγής του και να καταστήσει τα αυτοκρατορικά εργοστάσια μονοπώλια στην περιοχή.

Γνωρίζοντας και τις αδυναμίες στα σύνορά του έστησε ένα δίκτυο φρουρίων και τειχών, «μπόλιασε» με Βυζαντινούς τα στρατεύματά του και αποκατέστησε και διεύρυνε το οδικό δίκτυο της αυτοκρατορίας διευκολύνοντας την επικοινωνία και τις συναλλαγές από άκρη σε άκρη των εδαφών του.

Ίσως για αυτό έμεινε στην ιστορία με το προσωνύμιο Μέγας.

Ανακαλώντας λοιπόν στην μνήμη σου τα όσα έμαθες για μια τέτοια προσωπικότητα και διαπιστώνοντας ότι αν και αμφιλεγόμενος, εντούτοις εντόπισε τα προβλήματα των υπηκόων του και με σχεδιασμό και αποφασιστικότητα επιχειρήσει να τα λύσει … ειλικρινά θλίβεσαι, όταν καταλαβαίνεις ότι σήμερα στην σύγχρονη εποχή το μόνο «φάρμακο» που μπορούν να συστήσουν εκείνοι … «που ξέρουν» ως «αντίδοτο» στην ελληνική κρίση είναι … αύξηση φόρων και «ψαλίδι» στις συντάξεις.. Α… και προσλήψεις και αυξήσεις μισθών στο …Δημόσιο.

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.