ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

«Μηνύματα από την Ολλανδία»

Η ακροδεξιά δεν νίκησε στην Ολλανδία. Ελπίζουμε το ίδιο να συμβεί και στις άλλες χώρες που έχουν εκλογές το επόμενο χρονικό διάστημα. Το ερώτημα όμως είναι αν οι ακροδεξιές ιδέες κατακτούν νέα ακροατήρια και αν η ακροδεξιά ρητορική εκφωνείται από νέους ρήτορες…
Δυστυχώς φαίνεται ότι ορισμένες δυνάμεις της δεξιάς στην Ευρώπη υιοθετούν ακροδεξιά ρητορική για να «χαϊδέψουν τα αυτιά» ενός ξενοφοβικού τμήματος πολιτών. Ευτυχώς η δημοκρατική Ευρώπη αντιδρά. Δεν είναι τυχαίο ότι μεγάλο κομμάτι του Γερμανικού Τύπου εκφράζει αντιρρήσεις στην ασκούμενη πολιτική, ιδιαίτερα στο προσφυγικό. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Tagesspiegel εκτιμά ότι «η Ευρώπη στο προσφυγικό μοιάζει με ένωση υποκριτών». Δεν είναι τυχαίο ότι η εφημερίδα Frankfurter Rundschau κατηγορεί την Ευρώπη ότι «δεν παρουσιάζει όλα τα στοιχεία που αφορούν στην αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης, παρά μόνον εκείνα που τη συμφέρουν». Ευτυχώς οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ευρώπη φαίνεται να ισχυροποιούνται, όπως οι αριστεροί Πράσινοι της Ολλανδίας οι οποίοι τετραπλασίασαν τη δύναμη τους. Επίσης φαίνεται ότι η αριστερή στροφή στο γερμανικό SPD βοηθά τον Μάρτιν Σούλτς να αυξάνει δημοσκοπικά τις πιθανότητες επικράτησης του στην «κούρσα» για την καγκελαρία. Αυτό όμως συμβαίνει για όσους απομακρύνονται από τον ασφυκτικό εναγκαλισμό με τις δυνάμεις της δεξιάς ή με την δεξιά πρακτική.
Ταυτοχρόνως είναι σαφές ότι οι συντηρητικές δυνάμεις στην Ευρώπη (αλλά και όσοι από τους σοσιαλδημοκράτες συνεργάζονται μαζί τους, όπως το κόμμα του κ. Νταισελμπλουμ) υποχωρούν πολιτικά, χάνουν σε δυνάμεις, ανεξάρτητα από το ότι τελικά φαίνεται να διατηρούν τον πρώτο λόγο, όπως το κόμμα του κ. Ρούτε. Είναι δεδομένο ότι αν δεν αλλάξει η ασκούμενη πολιτική σύντομα θα μετρήσουν και άλλες απώλειες στην εκλογική τους επιρροή, ίσως μη αναστρέψιμες…
Δυστυχώς για αυτούς υπάρχουν και συνεχείς αποκαλύψεις οι οποίες αμφισβητούν και την ηθική τους ακεραιότητα. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση Φιγιόν στην Γαλλία όπου το 75% των ψηφοφόρων επιθυμεί την αποχώρηση του από την κούρσα των προεδρικών εκλογών.
Το σημαντικότερο όμως παραμένει η αδιέξοδη ασκούμενη πολιτική και όχι οι φορείς που καλούνται να την υλοποιήσουν. Η χώρα μας έχει δικαίως πολλά παράπονα για τη στάση των Ευρωπαίων στη διαπραγμάτευση για την νέα αξιολόγηση. Δεν είναι δυνατό να αμφισβητούνται στην Ελλάδα σημεία του Ευρωπαϊκού κεκτημένου, όπως οι ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Η αμφισβήτηση του δημοκρατικού θεσμού των διαπραγματεύσεων μπορεί να αποτελέσει ένα ακόμα επιχείρημα των ευρωσκεπτικιστών…
"Έχει βέβαια ιδιαίτερη σημασία το ότι ακόμα και στην Ελλάδα η Νέα Δημοκρατία, ένα κόμμα που έχει συμβάλει στην ευρωπαϊκή πορεία της χώρας, φαίνεται να έλκεται από ακροδεξιά προτάγματα. Δεν μπορεί να ερμηνευτεί διαφορετικά η αρνητική της στάση στη Βουλή στο θέμα στο θέμα της απόδοσης ιθαγένειας σε απογόνους Ελλήνων Εβραίων θυμάτων του Ολοκαυτώματος. Πολύ σωστά ο πρωθυπουργός δήλωσε ότι η απόφαση της Βουλής «αποκαθιστά ένα ιστορικό χρέος. Δεν εκπλήσσει κανέναν η καταψήφιση από τη ΧΑ. H Νέα Δημοκρατία όμως οφείλει να ντρέπεται για την υποκριτική της στάση». Το ότι η ΝΔ προσπάθησε εκ των υστέρων να διασκεδάσει τις εντυπώσεις, λέγοντας ότι υπήρξε παρεξήγηση, ελπίζουμε να αποτελεί ειλικρινή τοποθέτηση και όχι "άσκηση αναγκαστικών ισορροπιών"...
Αποτελεί απορίας άξιο όμως πως είναι δυνατό να υπάρχουν το 2017 στελέχη της ΝΔ, όπως ο Κωνσταντίνος Μητσόπουλος, μέλος της Πολιτικής Επιτροπής της ΝΔ και πρώην αντιπρόεδρος της ΟΝΝΕΔ, ο οποίος δεν παραλείπει να εκφράσει τις αλυτρωτικές του τάσεις λέγοντας πως «θα πάρουμε την Πόλη, τη Σμύρνη και θα δημιουργήσουμε τη Μεγάλη Ελλάδα»… Αποφεύγω να αναφερθώ στο τι έχει πει στο πρόσφατο παρελθόν ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης!."
Σήμερα στην Ευρώπη οι παραδοσιακές δυνάμεις της δεξιάς και ένα κομμάτι της σοσιαλδημοκρατίας περνούν μια φάση έντονης πολιτικής αμφισβήτησης. Οι δυνάμεις που φαίνεται να ισχυροποιούνται είναι η ακροδεξιά, αλλά και το κομμάτι αυτό της αριστεράς και των σοσιαλιστών το οποίο απομακρύνεται από την επιρροή και τη συνεργασία με τη δεξιά.
Αυτό το νέο πολιτικό τοπίο δυσκολεύει προσωρινά την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης να οικοδομήσει νέες συμμαχίες για να σταματήσουν οι αδιέξοδες πολιτικές της λιτότητας. Πιστεύω όμως ότι τώρα είναι η ευκαιρία, μαζί με όσες ευρωπαϊκές δυνάμεις εξακολουθούν να πιστεύουν στα δημοκρατικά προτάγματα, να ξεκινήσει μια προσπάθεια αλλαγής πολιτικών σε όφελος των λαών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Λύσεις δεν προσφέρουν οι διάφοροι ακροδεξιοί «Βίλντερς», ούτε οι «Ρούτε» που με την πολιτική τους οδήγησαν στην αύξηση της ακροδεξιάς. Η λύση προέρχεται από το νέο που αναδύεται με ταχύτητα στο σύνολο της Ευρώπης. Πριν από δύο χρόνια είμασταν μόνοι, κάτι που μας οδήγησε σε αναπόφευκτους οδυνηρούς συμβιβασμούς. Σήμερα μόνο μόνοι δεν είμαστε, ενώ πλέον υπάρχει και η προστιθέμενη αξία της εμπειρίας αυτών των δυο χρόνων.
Είναι δεδομένο ότι πρέπει να προχωρήσουμε σε δημιουργικές συνθέσεις και συνεργασίες με όσους σε ευρωπαϊκό επίπεδο μοιραζόμαστε κοινούς στόχους, κοινές πολιτικές, κοινά οράματα. Μόνο που ό,τι πρέπει να κάνουμε, ας το κάνουμε γρήγορα…

* Ο Γιάννης Μπαλάφας είναι Υφυπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής και Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Β’ Αθήνας

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. dimitris 7:34 23/03/2017

    Το κακό με σένα καί όλους τους ομοίους με σένα πολιτικε αληταμπουρα είναι οτι τοποθετείτε τον
    εαυτό σας στην αριστερά για να οικοδομησετε το αφήγημα σας.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.