ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Η μεγάλη απάτη του 20ου αιώνα

Η παραδοσιακή Αριστερά πεθαίνει μέσα στην παρακμή και την ανυποληψία. Οι εργαζόμενες τάξεις αποχωρούν απογοητευμένες μαζικά από τους κόλπους της και κατευθύνονται είτε στο περιθώριο της δημόσιας ζωής και στη μοιρολατρία, είτε στις ορδές των εθνικιστών, ρατσιστών και φασιστών της άκρας Δεξιάς.

Η φανερή αιτία γι΄ αυτόν τον ιστορικό κατακλυσμό είναι η διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, της ΚΟΜΕΚΟΝ και του Συμφώνου Βαρσοβίας και η προσχώρηση των χωρών της Ανατολικής Ευρώπης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αφού πρώτα έδιωξαν ειρηνικά τους «κομμουνιστές» από την εξουσία (1989-1991). Από τον εκδημοκρατισμό των χωρών του «σοσιαλιστικού» στρατοπέδου είχε προηγηθεί ο εκδημοκρατισμός των χωρών της Νότιας Ευρώπης - Ελλάδα, Ισπανία, Πορτογαλία – από τις δικτατορίες των συνταγματαρχών, Φράνκο και Σαλαζάρ. Ακολούθησαν οι παρακάτω εξελίξεις:

- Φιλελευθεροποίηση των οικονομιών των Λαϊκών Δημοκρατιών της Ασίας, Αφρικής, Λατινικής Αμερικής: Κίνα, Βιετνάμ, Καμπότζη, Κούβα κλπ. καθώς επίσης και χωρών όπως: Ινδία, Ινδονησία, Νοτιοαφρικάνικη Ένωση, Βραζιλία κλπ.
- Υποχώρηση στις εκλογές των αριστερών (κομμουνιστικών και σοσιαλιστικών) κομμάτων στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική. Το μόνο μεγάλο κόμμα που διασώζεται είναι το Ιταλικό Κ. Κ. που πρόλαβε και μεταμορφώθηκε σε Δημοκρατικό Κόμμα.
- Παράδοση των όπλων των επαναστατικών κινημάτων στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική και κάθοδός τους στις εκλογές ως ειρηνικά κόμματα: Ο IRA στη Β. Ιρλανδία, η Βασκική ΕΤΑ στην Ισπανία, το Φωτεινό Μονοπάτι στο Περού, το FARG στην Κολομβία κλπ.

Σ΄ επίπεδο ιδεών και θεωρίας ξεχάστηκαν, σαν να μην υπήρξαν ποτέ, οι απολογητές του σταλινισμού Λ. Αλτουσέρ και Ρ. Γκαροντί όπως και οι τριτοκοσμικοί, Σαμίρ Αμίν, Εμμανουήλ, Φρανκ κλπ. Οι μόνοι που διασώζονται ακόμη είναι ο μεταρρυθμιστής κομμουνιστής Αντόνιο Γκράμσι και ο φιλελεύθερος κομμουνιστής Κάρλο Ροσέλι. Ξεχάστηκε στα αζήτητα ακόμη και ο Λένιν….

Η Αριστερά γεννήθηκε φιλελεύθερη

Η Αριστερά γεννήθηκε στο τέλος του 18ου αιώνα στον αγώνα εναντίον των «ελέω Θεού», βασιλιάδων και αυτοκρατόρων. Γεννήθηκε στην πρωτοπορία των αγώνων για δημοκρατία, ελευθερία και κοινωνική δικαιοσύνη. Γεννήθηκε δηλαδή δημοκρατική, φιλελεύθερη και σοσιαλιστική. Το μαρτυρούν οι αγώνες της ολόκληρο τον 19ο αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα. Το όριό της υπήρξε η Οκτωβριανή Επανάσταση το 1917.

Μετά την κατάκτηση της εξουσίας από τους μπολσεβίκους ο Λένιν ανακάλυψε ότι ο σοσιαλισμός ήταν αδύνατος στην καθυστερημένη και κατεστραμμένη Ρωσία. Τότε διατύπωσε το δόγμα για τον κρατικό καπιταλισμό χωρίς αγορά, κατά το γερμανικό πρότυπο. Η αποτυχία του κρατικού καπιταλισμού χωρίς αγορά να προωθήσει την ανάπτυξη στη Ρωσία τον ανάγκασε να εκπονήσει τη νέα οικονομική πολιτική (ΝΕΠ), με την όποια φιλελευθεροποίησε το σύστημα:

Α) Επέτρεψε στους αγρότες να πωλούν τα προϊόντα τους στην ελεύθερη αγορά, ενώ μέχρι τότε τους υποχρέωνε να τα παραδίνουν όλα στο κράτος σε ορισμένες τιμές.

Β) Κάλεσε τους επιχειρηματίες που είχαν έως 20 εργαζομένους στις επιχειρήσεις τους και τις είχε κρατικοποιήσει να τις παραλάβουν δωρεάν για να τις βάλουν μπροστά κλπ.

Η Νέα Οικονομική Πολιτική (ΝΕΠ) του Λένιν ανατράπηκε μετά τον θάνατό του από τον Στάλιν, που μετά τη σύγκρουσή του με τον Τρότσκι επικράτησε στην ηγεσία των μπολσεβίκων.

Το ατύχημα του 20ου αιώνα

Ο Στάλιν επανέφερε τον κρατικό καπιταλισμό χωρίς αγορά στην πιο ακραία του μορφή:

α) Ανάγκασε τους αγρότες να παραδίνουν όλα τα προϊόντα τους στο κράτος σε καθορισμένες τιμές

β) Επανακρατικοποίησε τις ιδιωτικές επιχειρήσεις - ακόμη και τα περίπτερα.

γ) Με τη μέθοδο της κολεκτιβοποίησης κρατικοποίησε τη γεωργική γη και την αγροτική παραγωγή.

Ενώ ο εμφύλιος πόλεμος δεν είχε τελειώσει, καθώς ο Στάλιν τον συνέδεσε με την τρομοκρατία μέσα στο κόμμα των μπολσεβίκων (ΚΚΣΕ), ξέσπασε η αντίσταση των αγροτών στην κολεκτιβοποίηση κι άρχισε ο «διωγμός των «κουλάκων». Ο λιμός και η τρομοκρατία που ακολούθησαν έδωσαν συνολικά 3,5-4 εκατομμύρια νεκρούς. Αλλά τόσα και περισσότερα ήταν τα θύματα του εμφυλίου πολέμου. Μόνο οι εκτελεσθέντες στις στημένες δίκες άγγιξαν το ένα (1) εκατομμύριο νεκρούς. Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και η συντριπτική πλειοψηφία του Πολιτικού Γραφείου και της Κεντρικής Επιτροπής (περίπου 75%) του Κόμματος των Μπολσεβίκων που έκανε την Οκτωβριανή Επανάσταση με τον Λένιν.

Η κρατικοποίηση των πάντων και η συνεπαγόμενη τρομοκρατία είχαν έναν και μοναδικό σκοπό: την εγκαθίδρυση της προσωπικής εξουσίας του Στάλιν και της «αυλής» του (Κρεμλίνο) πάνω στο κράτος και μέσω αυτού στην οικονομία και στην κοινωνία, ελέγχοντας ακόμη και την προσωπική ζωή των ανθρώπων: συγγένειες, φιλίες, έρωτες κλπ.

Ο κρατικός καπιταλισμός

Ο κρατικός καπιταλισμός χωρίς αγορά επιβλήθηκε και στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης μετά την κατάληψή τους από τον Ερυθρό Στρατό της ΕΣΣΔ μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, όπως και η σταλινική τρομοκρατία: Πολωνία, Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Ρουμανία, Βουλγαρία, Αλβανία και Ανατολική Γερμανία. Επίσης τον επέβαλε και ο Μάο στην Κίνα μετά την επανάσταση. Αποτέλεσμα μετά την αποτυχία του «Άλματος προς τα εμπρός» να επικρατήσει λιμός και να πεθάνουν 20-30 εκατομμύρια Κινέζοι. Ο Μάο για να συγκρατήσει την αγανάκτηση του λαού εξαπέλυσε το κίνημα των Ερυθρών Φρουρών και την τρομοκρατία τους με την «Πολιτιστική Επανάσταση».

Η Σοβιετική Ένωση και οι Λαϊκές Δημοκρατίες ούτε ένα δευτερόλεπτο στην ιστορία τους (δεν) υπήρξαν δημοκρατικές ή σοσιαλιστικές.

Στην πραγματικότητα υπήρξαν η αναχρονιστική παλινόρθωση ξεπερασμένων μεθόδων οργάνωσης της πολιτικής, της οικονομίας και της κοινωνίας.

Α) Στο πολιτικό πεδίο επανέφεραν τους βασιλιάδες και τους αυτοκράτορες χωρίς στέμμα. Στάλιν, Μάο, Κάστρο ασκούσαν συγκεντρωτική, αυταρχική και τυραννική εξουσία, ανάλογη μ΄ εκείνη των Χίτλερ, Μουσολίνι, Φράνκο.

Β) Στο οικονομικό-κοινωνικό πεδίο εφάρμοσαν πρωτο-καπιταλιστικές και προβιομηχανικές μορφές οργάνωσης της παραγωγής, σε μια εποχή βιομηχανικής ανάπτυξης. Η νομενκλατούρα του κόμματος, του κράτους και των επιχειρήσεων έγινε ο συλλογικός ιδιοκτήτης των μέσων παραγωγής, όπως στις εταιρείες ανατολικών και δυτικών Ινδιών….

Αυτές οι θεμελιώδεις αντιφάσεις προκάλεσαν την αποσύνθεση και την κατάρρευση του καθεστώτος. Η ΕΣΣΔ έζησε λιγότερο από 70 χρόνια και οι Λαϊκές Δημοκρατίες μόνο 40 χρόνια! Η σταλινική προπαγάνδα εμφάνισε ως «σοσιαλιστικά» αυτά τα καθεστώτα. Εκατομμύρια εργαζόμενοι πίστεψαν σαν θρησκεία την προπαγάνδα και μαρτύρησαν σαν χριστιανοί για το κόμμα και τον αρχηγό της εργατικής τάξης…

Αυτή ήταν η μεγαλύτερη ιστορική απάτη του 20ου αιώνα. Γι΄ αυτό η ιστορία έθαψε αυτά τα καθεστώτα ως οπισθοδρομικές κι αντιδραστικές μορφές πολιτικής, οικονομικής και κοινωνικής οργάνωσης.

* Ο Θάνος Παπαδόπουλος είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. — ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ κ. ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ.
    — ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΥΣΤΟΧΟ ΤΙΤΛΟ ΤΟΥ.
    — ΧΙΛΙΑ ΜΠΡΑΒΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΡΗΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΓΓΙΖΕΙ ΘΕΜΑΤΑ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ
    ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΟΜΗ ΤΑΜΠΟΥ.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.