ΕΛΛΑΔΑ

«Η καλύτερη ποινή είναι να ξαναγυρίσουν οι χρυσαυγίτες στις τρύπες τους», τόνισε

Μάγδα Φύσσα: «Είναι κτήνη και αποβράσματα της κοινωνίας»

Στην εκπομπή της ΕΡΤ, «Focus», μίλησε η Μάγδα Φύσσα, η μητέρα του δολοφονημένου από τον χρυσαυγίτη Ρουπακιά, Παύλου Φύσσα, η οποία σε μία εκ βαθέων συνέντευξη, μίλησε για τον πόνο που βιώνει εκείνη και η οικογένειά της, μετά τον άδικο "χαμό" του γιου της, χαρακτηρίζοντας «κτήνη» και «αποβράσματα της κοινωνίας» τους δολοφόνους του Παύλου, ενώ εξήγησε πόσο δύσκολο είναι να έχει απέναντί της «αυτούς που σκότωσαν το παιδί μου»...

«Μου λείπει η πόρτα να ανοίγει, τα βήματά του, το "μάνα", η αγκαλιά του, το σφύριγμά του, το γέλιο του, τα πάντα του, ακόμη και τα νεύρα του»... «Είναι κτήνη, δεν γίνεται να μην τους χαρακτηρίσω, για μένα αυτά είναι τα αποβράσματα της κοινωνίας, έτσι θα τα λέω... Και έτσι θα τα λέω πάντα»... «Στο δικαστήριο έχουμε έρθει σε σύγκρουση πολλές φορές με χρυσαυγίτες, έχουμε δει τον ίδιο τον δολοφόνο να χασκογελάει. Απέναντί μου είναι αισχροί, έχουμε δει τον δολοφόνο να χασκογελάει, καμία μεταμέλεια»... «Ήταν πάρα πολύ δύσκολο από την αρχή να έχω απέναντί μου αυτούς που σκότωσαν το παιδί μου. Γιατί δεν είναι αυτός που έχωσε το μαχαίρι, είναι και εκείνοι που τον ώθησαν»... «Η καλύτερη ποινή είναι να ξαναγυρίσουν οι χρυσαυγίτες στις τρύπες τους», είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά λόγια της Μάγδας Φύσσα.

 

Ακολουθούν εκτενή αποσπάσματα από τη συνέντευξη:

«Ό,τι βλέπετε είναι αληθινό, όταν βρίσκομαι στο δικαστήριο είμαι αυτό, όταν είμαι σπίτι μου και είμαι με τον Παύλο αλλάζει, του μιλάω κανονικά, θα του πω τι έγινε αλλά το ότι δεν παίρνω απάντηση, με πληγώνει, με πονάει, είμαι λίγο θυμωμένη, μετά του ζητάω συγγνώμη γιατί ξέρω ότι δεν το ήθελε. Δεν έχω καμία σχέση με αυτό που είμαι στο δικαστήριο, δεν το γνώριζα ότι μπορεί να έχω τόση δύναμη, δεν μπορούσα να φανταστώ ποτέ ότι θα έχανα το παιδί μου και δεν θα έφευγα σε πέντε λεπτά.

Ξέραμε ότι θα είναι μια μεγάλη δίκη, το γνωρίζαμε εξ αρχής όταν ενώθηκαν όλες οι συνεκδικαζόμενες επιθέσεις (δολοφονία Φύσσα, επίθεση κατά συνδικαλιστών ΠΑΜΕ και Αιγύπτιων αλιεργατών). Ο καθ' ομολογίαν δολοφόνος Ρουπακιάς είναι τρία χρόνια στο σπίτι του και στις 20 Απριλίου η δίκη κλείνει τέσσερα χρόνια.

Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τη μοναξιά στο δικαστήριο, δεν πάω εκεί για παρέα, περισσότερο είμαι εκεί για να βλέπουν οι δικηγόροι που έχουν δουλέψει πάρα πολύ, με θέληση, που πιστεύουν αυτό που κάνουν και θέλω να τους δείξω ότι "είμαι εδώ, δεν σας αφήνω μόνους σας"».

Η Μάγδα Φύσσα μίλησε με συγκίνηση για την παρουσία του Μανώλη Γλέζου στη δίκη. «Ήρθε για να νιώσω ότι ήταν εκεί, με σκλάβωσε η απλότητά του», δήλωσε. Η πιο δυνατή στιγμή της δίκης, είπε ακόμη, ήταν οι καταθέσεις δυο νεαρών κοριτσιών που ήταν αυτόπτες μάρτυρες. «Αυτά τα κορίτσια κατάλαβαν τι είναι φασισμός και παρόλα αυτά ήρθαν και κατέθεσαν. Είναι μια ελπίδα για το μέλλον».

«Η πιο έντονη στιγμή στη δίκη ήταν οι καταθέσεις των δύο κοριτσιών που ήταν αυτόπτες μάρτυρες, άγνωστα σ' εμάς παιδιά, κάθονταν στο παγκάκι, είδαν τι έγινε και πήγαν αυτοβούλως στην αστυνομία, 20 χρόνων και τα δύο.Με σημάδεψε ότι είχαν το θάρρος, την ωριμότητα, κατάλαβαν τι σημαίνει φασισμός και δεν φοβήθηκαν, ήρθαν και κατέθεσαν.

Με έχει σημαδέψει ένα άλλο παιδί που ήταν εκεί και έφαγε και αυτό ξύλο, με στοίχειωσε η κατάθεσή του, ενώ δεν μπορούσε οργανικά ήρθε να καταθέσει γιατί δεν το άντεχε η συνείδησή του. Αυτά τα παιδιά είναι μια ελπίδα για το μέλλον.

Στο δικαστήριο έχουμε έρθει σε σύγκρουση πολλές φορές με χρυσαυγίτες, έχουμε δει τον ίδιο τον δολοφόνο να χασκογελάει. Απέναντί μου είναι αισχροί, καμία μεταμέλεια. Στο Εφετείο το 2017 σε ένα μεγάλο επεισόδιο με όλα τα πρωτοπαλίκαρα της Χρυσής Αυγής μπροστά, αρχίζουν να φωνάζουν «Αίμα, τιμή, Χρυσή Αυγή» και από την άλλη αντέδρασαν οι αντιφασίστες.

Μπήκα μπροστά στο διαχωριστικό και ένα κτήνος, σωματώδης, περνούσε συνεχώς μπροστά μου σαν να ήθελε επίμονα να τον κοιτάξω. Είδα μπροστά μου το μίσος, την ικανοποίηση, μου είπε «πού είναι ο Παύλος σου, μωρή, τώρα;» και έκανε την κίνηση ότι τον έβαλαν κάτω. Πώς να το διαχειριστείς αυτό; Εκείνη την ώρα ήθελα να τον κόψω κομμάτια.

Ήταν πάρα πολύ δύσκολο από την αρχή να έχω απέναντί μου αυτούς που σκότωσαν το παιδί μου. Γιατί δεν είναι αυτός που έχωσε το μαχαίρι, είναι και εκείνοι που τον ώθησαν. Αλλά στο χωριό μου λέγανε «έχασες τα μάτια, στα φρύδια θα κολλήσεις;». Εδώ έχασα το παιδί μου, τι να με πειράξει; Αν θα με πληγώσουν αυτοί;

Η αποφυλάκιση Ρουπακιά είναι κάτι πάρα πολύ δύσκολο, ο πατέρας του Παύλου δεν μπορεί να το χωνέψει ακόμα. Είναι πολύ άσχημο αλλά βάζω μπροστά αυτό που έχω πάθει. Δεν με νοιάζει αν είναι μέσα ή έξω ο Ρουπακιάς, τον Παύλο μου θέλω. Η ζωή σου σταματάει όταν πεθαίνει το παιδί σου. Ο χρόνος δεν γιατρεύει ποτέ την πληγή του χαμού του παιδιού σου. Κόβεσαι στη μέση.

Αυτό που θα 'θελα να μη σταματήσει μετά τη δίκη είναι το αντιφασιστικό κομμάτι, όχι για τον Παύλο, για την κοινωνία, για τα παιδιά εκεί έξω. Είναι μια πολιτική δολοφονία.

Από τον Παύλο λείπει η πόρτα να ανοίγει, τα βήματά του, που ήξερα ότι έρχεται, εκείνο το «μάνα», η αγκαλιά του, το σφύριγμά του, τα νεύρα του, το ανάστημά του, όλα. Το ότι μας καμάρωνε, το ότι μας λάτρευε, ότι τον λατρεύαμε, ότι ήμασταν όλοι μαζί, τώρα έχουμε γίνει κομμάτια.

Για την άνοδο της Χρυσής Αυγής δεν φταίει ότι ο κόσμος πεινάει. Δεν το πιστεύω ότι ένας που πεινάει θα ψηφίσει Χρυσή Αυγή, θα ψηφίσει τον ναζισμό, που στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ισοπέδωσε τη χώρα.

Αγαπάω όλα τα τραγούδια του Παύλου αλλά πιο πολύ εκείνο που δεν του άρεσε καθόλου, οι «Αναμνήσεις». Που λέει «πώς να ξεχάσω την αγκαλιά της μάνας», λέει «γεια σου ρε πατέρα».

Στην αρχή το μόνο που σκεφτόμουν ήταν πώς θα μπορέσω να σκεφτώ ότι δεν θα ξαναδώ τον Παύλο. Περνώντας ο καιρός ήρθε και το μίσος και υπάρχει ακόμα. Μίσος, πόνος, θυμός, θλίψη, μοναξιά, όλα. Η καλύτερη ποινή είναι να ξαναγυρίσουν οι χρυσαυγίτες στις τρύπες τους. Τότε μόνο θα έχουμε κάνει κάτι.

Νιώθω σαν να έχω φορτωθεί στους ώμους μου τον φασισμό της χώρας κι εγώ να πρέπει να τον σηκώνω, αλλά δεν θεωρώ τον εαυτό μου σύμβολο, είμαι μια μάνα που έχασε το παιδί της.

Τη δική μου ελευθερία, τη δική μου δημοκρατία, το δικό μου το κομμάτι πέρασε ένα τρένο και τα ισοπέδωσε όλα. Τι να κάνω; Να πάρω ένα όπλο και να κάνω κομμάτια τον Ρουπακιά; Θα το έκανα εύκολα πάντως. Αρκεί να μου τον δώσουν και να μου πουν «κάν' τον ό,τι θες». Με το έτσι θέλω ένα ολόκληρο τάγμα έφυγε από τη Νίκαια και ήρθε στο Κερατσίνι για να σκοτώσει τον Παύλο.

Στο δικαστήριο έχουν εισφερθεί άπειρα στοιχεία ότι είναι εγκληματική οργάνωση. Αν και δεν μου φτάνει ούτε αυτό, θα πρέπει με την απόφαση του δικαστηρίου να διαλυθεί η εγκληματική οργάνωση. Για μένα δεν θα υπάρξει δικαίωση, ούτε λύτρωση».

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. SPARTA. 7:49 20/04/2019

    Το ίδιο κτήνη και αποβράσματα είαι και οι κουμμουνιστές.Χέζουμε πάνω στον τάφο του κάθε πούστη και προδότη αριστερού.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.