ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΘΑΤΣΕΡ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ: ΤΟ ΒΡΕΤΑΝΙΚΟ ΜΑΘΗΜΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑ...

Στη Βρετανία δεν κέρδισε μόνο το Brexit, ηττήθηκε και ο Κορμπινισμός.

Δεν θριάμβευσε μόνο ο Τζόνσον αποδοκιμάστηκε και ο Κόρμπιν, αυτό που είναι, τα πιστεύω του και οι πολιτικές του.

Δεν επικράτησε μόνον ο νεοσυντηρητισμός, αλλά και δικαιώθηκαν όσοι έχουν τη γνώμη πως η αριστερά στη Βρετανία και σε ολόκληρη την Ευρώπη, περιλαμβανομένης και της Ελλάδας, χρειάζεται να επανεφεύρει τον εαυτό της.

Η εμμονή σε πολιτικές δημοσιονομικής ευταξίας, που οδηγούν στην ανεργία και τη φτώχεια, είναι αδιέξοδη.

Ωφελεί τους λαϊκιστές και όχι την κεντροαριστερά και τη σοσιαλδημοκρατία.

Το ίδιο και η προσέγγιση του μεταναστευτικού φαινομένου αποκλειστικά μέσω της ατζέντας του δικαιωματισμού.

Η μετατόπιση της δεξιάς προς το κέντρο εκλογικά την ωφελεί.

Αντίθετα την αριστερά τη βλάπτει επειδή εγκαταλείπει τον ριζοσπαστισμό που την καθιστά ελκυστική στη νεολαία, τα κινήματα κοινωνικής κριτικής, τους οικονομικά αποκλεισμένους, ο αριθμός των οποίων βαίνει αυξανόμενος, αλλά και τη μεσαία τάξη, η οποία όσο εξακολουθει να ταυτοποιείται με τα παραδοσιακά κριτήρια συνεχώς θα υποβιβάζεται στην τάξη των νεόπτωχων.

Με άλλα λόγια όσο απομακρύνεται, σε επίπεδο συμμαχιών και ρητορικής, από τις κοινωνικές δυνάμεις στις οποίες μπορεί να στηριχθεί ένα προοδευτικό κόμμα εξουσίας τόσο το κέντρο βάρους της κοινωνίας και της διακυβέρνησης θα μετατοπίζεται στο αντίπαλο στρατόπεδο, δηλαδή τη δεξιά παράταξη.

Και αυτό θα γίνεται εναργέστερο όσο το μήνυμα που εκπέμπει δεν είναι εστιασμένο, ευκρινές και καθαρό.

Ο Τζόνσον κέρδισε επειδή είπε: "Ας ολοκληρώσουμε το Brexit".

Απλό και κατανοητό απ' όλους το μήνυμα.

Αντίθετα ο Κόρμπιν έλεγε: "Να ξανακάνουμε δημοψήφισμα και μετά ανάλογα με το αποτέλεσμα να ξαναδούμε τι θα κάνουμε με το Brexit".

Δηλαδή, οπως θα του έλεγε ένας από τις εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που ζουν και εργάζονται στο Ηνωμένο Βασίλειο, "Φέξε μου και γλίστρησα σύντροφε Ιερεμία".

Οι Εργατικοί μετά την δραματική ήττα του 1983 συγκεντρώθηκαν τον Νοέμβριο του 1985 για να συζητήσουν το μέλλον του κόμματός τους.

Η ομάδα των συμβούλων στρατηγικής, στην οποίαν εκτός από τους πολιτικούς συμμετείχαν και υψηλόβαθμα στελέχη της επικοινωνίας,της βιομηχανίας, του μάρκετινγκ αποφάσισαν ότι απαιτούνταν μια εντελώς νέα και καινοτόμα προσέγγιση στην εικόνα των Εργατικών καθώς και νέες πολιτικές, οι οποίες θα γεφυρώσουν το χάσμα ανάμεσα στο κόμμα και τους μελλοντικούς του ψηφοφόρους.

Μέχρι τότε οι Εργατικοί επέμεναν να δίνουν μάχες σε πεδία που αντιστοιχούσαν σε προηγούμενες δεκαετίες.

Μετά από πολλές μελέτες και συζητήσεις αποφασίστηκε ότι θα πρέπει να προσεγγιστούν τα "παιδιά της Θάτσερ", δηλαδή εκείνη η ομάδα ψηφοφόρων που ήθελε να δει να υλοποιούνται οι φιλοδοξίες του για την παραγωγή νέου πλούτου και είχε ως πρότυπο στην άσκηση πολιτικής τη συμπεριφορά της Μάργκαρετ Θάτσερ.

Η στρατηγική που χαράχτηκε το 1985 απέδωσε καρπούς το 1997 με την επικράτηση του Μπλερ.

Ήταν μια στρατηγική που χτίστηκε για να απευθυνθεί στη φιλόδοξη, ανώτερη και μεσαία τάξη της Αγγλίας και χαρακτηρίστηκε ως το μεγαλύτερο οργανωμένο σχέδιο οικοδόμησης νέας εικόνας για πολιτικό κόμμα στην ιστορία της Αγγλίας, αλλά και παγκοσμίως.

Κάτι ανάλογο πρέπει να πράξει και στα καθ' ημάς η Προοδευτική Παράταξη.

Το μέλλον είναι στα "παιδιά των μνημονίων".

Σ' αυτά πρέπει να εστιάσει την προσπάθεια με λόγο περιεκτικό και βραχύλογο και όχι με τσιτάτα και αμπελοφιλοσοφίες.

Στις αγωνίες, τα όνειρα, τις φιλοδοξίες, τα σχέδια, τα θέλω και τα πιστεύω της θα χτιστούν οι αυριανές κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές πλειοψηφίες.

Εξάλλου οι νέες γενιές, σε επίπεδο πολιτικής σκέψης και συμπεριφοράς, βρίσκονται πιο κοντά -λόγω και του πολιτισμού του Ίντερνετ- στα απλά, λιτά, καθαρά και εστιασμένα μηνύματα για το μέλλον.

Και νοιώθουν αποστροφή, ανία και πλήξη με τις εγκεφαλικές δολιχοδρομίες για το πολιτικό παρελθόν και τους τσακωμούς για το ποιός έβλαψε ή βλάπτει περισσότερο τους ίδιους και τη χώρα τους...

1 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. Λιτό, καθαρό και εστιασμένο (και) το αρθρο. Δεν βλέπω όμως ούτε τον ΣΥΡΙΖΑ ούτε το ΚΙΝΑΛ να ασχολούνται σοβαρά και με επιστημονικές αναλύσεις για το μέλλον του προοδευτικού χώρου. Φελέκη, εσύ καλά τα λες αλλά ούτε ο ΓΑΠ δεν ασχολείται. Η λύση είναι να μαζέψεις εσύ 20-30 σοβαρούς ανθρώπους και να αρχίσετε να συζητάτε για το αύριο της προοδευτικής παράταξης και της Ελλάδας. Είμαι σίγουρος ότι θα σας ακολουθήσουν πολλοί. Ο κόσμος διψάει.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.