ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο ΑΔΕΛΦΟΚΤΟΝΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΚΑΙ Η... ΣΠΙΡΤΖΕΙΑ ΠΑΣΟΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ

Το Σαββατοκύριακο αναμένεται να λυθούν οι διαφωνίες, ανάμεσα στους "προεδρικούς" και την αριστερή αντιπολίτευση, για την ατζέντα του συνεδρίου και πρωτίστως για το όνομα του ΣΥΡΙΖΑ. Στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής (8-9/2) τα στελέχη της Κουμουνδούρου, όχι και της Προοδευτικής Συμμαχίας, θα κληθούν να αποφασίσουν αν θα προστεθεί και άλλη λέξη δίπλα στον τίτλο ΣΥΡΙΖΑ. Παλαιότερα υπήρχε το ΕΚΜ (Ενωτικό Κοινωνικό Μέτωπο), τώρα θα προστεθεί το ΠΣ (Προοδευτική Συμμαχία) ή το ΠΠ (Προοδευτική Παράταξη); Αποκλείεται πάντως να υιοθετηθεί η πρόταση του Γιάννη Μπαλάφα το κόμμα να ονομαστεί ΣΥΡΙΖΑ-Σύγχρονη Αριστερά, αφού ο συμπαθής βουλευτής μάλλον λησμονεί ότι το τελευταίο γράμμα του ΣΥΡΙΖΑ, το Α, σημαίνει Αριστερά. Όσοι πάντως αναρωτιούνται -και μεταξύ αυτών και ορισμένοι πασοκογενείς βουλευτές- αν αυτά είναι τόσο σοβαρά πράγματα, που να προκαλούν αναστάτωση σ' ένα μεγάλο κυβερνητικό κόμμα, όπως αυτό της αξιωματικής αντιπολίτευσης, έχουν μάλλον δίκαιο αφού στον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη και μετά από πέντε χρόνια άσκησης κυβερνητικής εξουσίας, φαίνεται να μην έχουν συνειδητοποιήσει ότι πια δεν είναι κόμμα του 3%. Κυρίως όμως δεν γνωρίζουν ότι στον μικρόκοσμο των αριστερών κομμάτων είθισται να τσακώνονται και να διχάζονται για τη σημειολογία και την ερμηνεία των γεγονότων παρά για τα ίδια τα γεγονότα. Όλοι, λένε, θέλουν την καλύτερη (και μεγαλύτερη) δυνατή αντιστοίχιση του εκλογικού τους ποσοστού 32%) με την οργανωτική δομή του κόμματος όμως διαφωνούν αν αυτή θα πρέπει να την ονομάσουν διεύρυνση ή μετεξέλιξη, αν η εικόνα θα έχει περισσότερους κόκκινους ή πράσινους κόκκους, ενώ η διαφωνία μετατρέπεται σε ανοιχτή σύγκρουση όταν καλούνται να αποφανθούν αν μετακίνηση προς το Κέντρο και τη σοσιαλδημοκρατία μπορεί να συμβαδίσει με την ριζοσπαστική αριστερά και τις παραδόσεις της.

Και η σύγκρουση δεν είναι μόνο σε επίπεδο κορυφής, αλλά και στη βάση του κόμματος. Μάλιστα εκεί είναι πιο έντονη και σε αρκετές περιπτώσεις μετωπική. Μετά τη Νεολαία του κόμματος, που σε ανακοίνωσή της θεωρεί ότι "η λύση είναι περισσότερη αριστερά" και τα 51 μέλη της νομαρχιακής Θεσσαλονίκης, που σε κείμενό τους υποδεικνύουν προς την ηγεσία ως μόνο ορθό δρόμο για την ανασυγκρότηση του ΣΥΡΙΖΑ "τον δρόμο της αριστεράς" ήλθαν και οι οργανώσεις της Ανατολικής Αττικής να διαφωνήσουν με την... σπίρτζεια πασοκοποίηση του κόμματος. Όπως αναφέρεται σε κείμενο 48 σημαντικών στελεχών (μέλη συντονιστικών και νομαρχιακών επιτροπών): "...στην πορεία της ανασυγκρότησης, υπάρχουν κάποια ζητήματα, τα οποία μας έχουν προβληματίσει, όπως απόψεις που θέλουν να ταυτίσουν την Αριστερά με έναν προοδευτισμό ασαφούς περιεχομένου ή που θέλουν να ταυτίσουν την έννοια «κόμμα» με την έννοια «παράταξη». Πρακτικές που τείνουν να μετατρέψουν τα όργανα και τα μέλη του Κόμματος, σε παρατηρητές και αποδέκτες σοβαρών αποφάσεων που λαμβάνονται από κάποιο κέντρο με ασαφή δομή και νομιμοποίηση, χωρίς να τους δίνεται καμιά δυνατότητα συμμετοχής στη διαμόρφωση τους. Μας ενοχλεί ότι επιχειρείται ένας προσχηματικός «διάλογος», κυρίως μέσω των ΜΜΕ ή των Κοινωνικών Δικτύων, που αποφεύγοντας συστηματικά να μπει στην ουσία των πολύ σοβαρών ζητημάτων, στοχεύει στη κατασκευή εσωτερικών εχθρών, που είτε «δεν θέλουν τη διεύρυνση για να μη χάσουν τις καρέκλες» είτε «θέλουν να ευνουχίσουν τα ριζοσπαστικά χαρακτηριστικά του κόμματος, για λόγους προσωπικής ιδιοτελείας» Ιδιαιτέρως, όμως, μας ανησυχεί το νοσηρό φαινόμενο του παραγοντισμού και των προσωπικών εξωθεσμικών πρακτικών κάποιων κορυφαίων, και όχι μόνο, στελεχών του κόμματος. Τέτοιες πρακτικές, στην Ανατολική Αττική, τουλάχιστον, έχουν οδηγήσει σύμφωνα με συρρέουσες ενδείξεις στην δημιουργία μηχανισμού απολιτικού στην ουσία, απολύτως εξωθεσμικού, που λειτουργεί με την ανάπτυξη άτυπης παράλληλης οργανωτικής δομής. Τέτοια φαινόμενα οδηγούν νομοτελειακά σχεδόν στη δημιουργία εσωκομματικών πελατειακών σχέσεων και στην οικοδόμηση πελατειακού κράτους επί κατάληψης της εξουσίας...".

Και απ' ότι φαίνεται οι ανακοινώσεις - καταγγελίες για επιλογές της ηγεσίας θα πυκνώνουν όσο θα πλησιάζει ο δρόμος προς το συνέδριο (14-17 Μαΐου) και το πιθανότερο είναι να κορυφωθούν παραμονές της 2ας Μαΐου, όταν με την εκλογή των συνέδρων θα καταγραφεί και ο ακριβής συσχετισμός ανάμεσα στις ομάδες και τις φράξιες, στόχος των οποίων είναι αφενός η οργανωτική επικράτηση στα νέα καθοδηγητικά όργανα του κόμματος και αφετέρου το πολιτικό και ιδεολογικό στίγμα της πορείας του ΣΥΡΙΖΑ στην αντιπολίτευση, αλλά και της επανόδου, εφόσον αυτή καταστεί δυνατή, στην διακυβέρνηση. Την ένταση και το "αδελφοκτόνο" του εσωκομματικού πολέμου προσπαθεί να αποφύγει ο Τσίπρας με την πρότασή του να υπάρξει εσωκομματικό δημοψήφισμα για επίδικα θέματα, μεταξύ των οποίων σε δεσπόζουσα θέση βρίσκεται και η αλλαγή του ονόματος του ΣΥΡΙΖΑ πριν το συνέδριο. Και πιο συγκεκριμένα στις 5 Απριλίου, την επομένη του διήμερου διεθνούς συνεδρίου (3-4/4) που μεταξύ άλλων θα αποτιμήσει και την κυβερνητική θητεία του ΣΥΡΙΖΑ. Ορισμένοι, υποστηρίζουν ότι στο συμβουλευτικό δημοψήφισμα, όπως το ονομάζουν, θα μπορούσε να τεθεί ακόμη και η εκλογή του αρχηγού από τη βάση του ΣΥΡΙΖΑ. Πηγές της Κουμουνδούρου υποστηρίζουν ότι κάτι τέτοιο αποκλείεται να συμβεί, όχι μόνον επειδή το έχει αποκλείσει και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, αλλά και επειδή θα συναντήσει την αντίδραση της πλειοψηφίας των ηγετικών στελεχών της Κουμουνδούρου. Σημειώνουμε ότι το περιεχόμενο του συμβουλευτικού δημοψηφίσματος θα συζητηθεί τις επόμενες ημέρες, στη συνεδρίαση της Γραμματείας και του Πολιτικού Συμβουλίου, ενώ την απόφαση θα την λάβει η Κεντρική Επιτροπή. Κατά της αλλαγής ονόματος και της εκλογής αρχηγού από τη βάση τάσσονται όχι μόνον οι Βούτσης, Σκουρλέτης, Φίλης ή οι "53" του Τσακαλώτου, αλλά και βετεράνοι του κόμματος όπως ο Βίτσας, ο Δραγασάκης, ο Δρίτσας, ο Μπαρλάς, ο Σταθάκης και πολλοί άλλοι.

Βεβαίως, αν ο Αλέξης Τσίπρας επιλέξει να αποφασίσει η Κεντρική Επιτροπή, και όχι το συνέδριο για την αλλαγή του ονόματος, ταυτιζόμενος απολύτως με τα στελέχη της προεδρικής ομάδας (Παππάς, Σπίρτζης, Φλαμπουράρης κ.α.) τότε στο συμβουλευτικό δημοψήφισμα ίσως ζήσουμε ένα μικρό θρίλερ αφού, όπως λένε στελέχη της αριστερής αντιπολίτευσης, η πιθανότητα να μην εγκριθεί ή να εγκριθεί με οριακή πλειοψηφία η αλλαγή του ονόματος είναι αυξημένη. "Ακόμη κι αν περάσει η πρόταση, ο Τσίπρας θα βγει πληγωμένος αν η μειοψηφία συγκεντρώσει ποσοστό 40%, κάτι που μάλλον είναι εφικτό" μάς λέει προβεβλημένος βουλευτής, πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της ανανεωτικής αριστεράς. Από την άλλη είναι δυσάρεστο για τον τέως πρωθυπουργό, όπως λένε και στενοί του συνεργάτες, να οδηγηθεί σε ένα συνέδριο την ατζέντα του οποίου θα έχουν καθορίσει οι διαφωνούντες με τη στρατηγική της Προοδευτικής Παράταξης. Ο Αλέξης, όπως εκμηστηρεύεται σε συνομιλητές του, δεν θέλει το συνέδριο να μετατραπεί σε πεδίο μίζερων κομματικών αντιπαραθέσεων και σκιαμαχιών, αλλά επιθυμεί μέσω αυτού -και περίπου ένα χρόνο μετά την ήττα στις εκλογές του 2019- να εκπέμψει ένα μήνυμα ανανέωσης, ενότητας και μετεξέλιξης του ΣΥΡΙΖΑ και πρωτίστως να καταγραφεί ως ένα γεγονός σοβαρής προγραμματικής αμφισβήτησης της υφιστάμενης κυβερνητικής πολιτικής και της δεξιάς ηγεμονίας με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση του (κεντρο)αριστερού μπλοκ εξουσίας που, βοηθούσης και της απλής αναλογικής, θα επικρατήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές.

Και μάλλον έχει δίκαιο, μάς λέει ιστορικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ αφού "τα συνέδρια δεν αποφασίζουν, αλλά επικυρώνουν αποφάσεις". Και επιπροσθέτως, στη σύγχρονη εποχή, στην κοινωνία των mass media, τα συνέδρια των κομμάτων θεωρούνται πολιτικά και όχι εσωκομματικά γεγονότα. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος που ο Τσίπρας, αλλά και ανοιχτόμυαλα στελέχη τόσο της προεδρικής πλειοψηφίας όσο και της αριστερής αντιπολίτευσης, υποστηρίζουν πως το μείζον για την αναδιοργάνωση του ΣΥΡΙΖΑ και ευρύτερα του προοδευτικού χώρου είναι η πολιτική και προγραμματική αντιπαράθεση με την κυβέρνηση και όχι η εσωκομματική οργανωτική κυριαρχία της μιας πτέρυγας έναντι των άλλων. Το συνέδριο, λένε και ορθά, πρέπει να συμβάλλει στην επανάκτηση της κοινωνικής και πολιτικής πλειοψηφίας και όχι να καταγράψει την επικράτηση του Παππά, του Σπίρτζη και των πασοκογενών απέναντι στον Σκουρλέτη, τον Ευκλείδη και των αριστερών μετώπων τους. Αυτός είναι και ο λόγος που ορισμένοι θεωρούν ότι ήταν λάθος να τεθεί το θέμα της αλλαγής του ονόματος του ΣΥΡΙΖΑ τη στιγμή που στην επικαιρότητα κυριαρχούν θέματα (προσφυγικό, ελληνοτουρκικά, ποδοσφαιρικά κ.α.) που προκαλούν αναστάτωση στη ΝΔ και φέρνουν σε δύσκολη θέση τον Κυριάκο Μητσοτάκη και την κυβέρνησή του. Αντίθετα, θεωρούν ότι τόσο το διεθνές συνέδριο όσο και τα τέσσερα θεματικά (αυτοδιοίκηση, συνδικάτα, αγρότες, πολιτισμός) που θα ακολουθήσουν μπορούν να συμβάλλουν στην εξωστρέφεια του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και να τονώσουν τη διαδικασία του i-syriza, που τα αποτελέσματά της, σύμφωνα με τα πραγματικά στοιχεία, είναι πολύ κατώτερα του αναμενομένου.

Η αποτυχία εγγραφής μεγάλου αριθμού νέων μελών είναι, λέγεται και ο λόγος που ώθησε τον Αλέξη Τσίπρα, να προτείνει τη διεξαγωγή του συμβουλευτικού δημοψηφίσματος. Θεωρεί ότι μπορεί να είναι το κίνητρο που χρειάζονται οι οπαδοί του, οι πασοκογενείς κυρίως, για να γίνουν μέλη του κόμματος και να αλλάξουν την υφιστάμενη ηγετική σύνθεση, τόσο της Κουμουνδούρου όσο κυρίως στις περιφερειακές οργανώσεις, που παραπέμπει σε καταστάσεις του κόμματος πριν το 2015. Στην ενίσχυση του i -syriza εντάσσονται και οι πολλές ανοιχτές συγκεντρώσεις που ξεκίνησε ο Αλ. Τσίπρας και στις οποίες σημαντικό μέρος των ομιλιών του θα αναφέρονται και στην ανασύνταξη του ΣΥΡΙΖΑ. Στελέχη της αριστερής πτέρυγας θεωρούν πάντως ότι ο Τσίπρας αυτοεγκλωβίστηκε όταν έθεσε ως στόχο τα μέλη του κόμματος να γίνουν 180.000 (το 10% των ψήφων που έλαβε στις εκλογές της 7ης Ιουλίου) και απορρίπτουν ως αβάσιμη την κατηγορία του Τσίπρα και των προεδρικών ότι δήθεν αυτοί σαμπόταραν την εγγραφή νέων μελών για να μην συρρικνωθεί η εσωκομματική τους δύναμη και να μην αλλάξει η φυσιογνωμία και ο προσανατολισμός του κόμματος από τους πασοκογενείς.

Εκ παραλλήλου, υποστηρίζουν πως οι αποφάσεις και οι επιλογές του Τσίπρα θα πρέπει να στοχεύουν στην ενίσχυση του κοινωνικού και πολιτικού ριζοσπαστισμού, που ταιριάζει και ενισχύει την αριστερή φυσιογνωμία του ΣΥΡΙΖΑ και όχι να πριμοδοτούν την προεδρική ομάδα και τους πασοκογενείς επειδή νομίζει ότι έτσι ενισχύεται και ο ίδιος. "Ο Αλέξης δεν έχει κανένα λόγο να αισθάνεται ανασφαλής", λένε και προσθέτουν "ουδείς τον αμφισβητεί ούτε τον υπονομεύει, οι προεδρικοί είναι πλειοψηφία, οι "παπούδες" του κόμματος (Μπαλτάς, Δρίτσας, Γαβρόγλου κ.α.) τον λατρεύουν, η αριστερή μειοψηφία όχι μόνον δεν θέτει θέμα ηγεσίας, αλλά και παραδέχεται ότι χωρίς αυτόν δεν θα είχαν πάρει την κυβέρνηση ούτε και θα είχε διατηρηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ σε τόσο υψηλά ποσοστά". Με βάση τα ανωτέρω ο Αλέξης Τσίπρας θα πρέπει να επιλέξει αν θέλει να είναι κυρίαρχος στην κοινωνία ή στο κόμμα του. Οι πολιτικοί -όπως για παράδειγμα ο Ανδρέας Παπανδρέου, τον οποίον θαυμάζει- που ηγήθηκαν πολυσσυλεκτικών κομμάτων κατάφεραν να αναδειχθούν σε ηγέτες επειδή στο κόμμα τους ήταν σημείο αναφοράς για όλες τις τάσεις. Αποτελεί δε συνταγή καταστροφής του Τσίπρα η εισήγηση κάποιων ότι δήθεν ο Ανδρέας ανεδείχθη επειδή έπαιρνε τα κεφάλια των αντιφρονούντων και κατά συνέπεια το ίδιο πρέπει να πράξει και αυτός. Άλλες εντελώς εποχές, άλλες πολιτικές καταστάσεις, άλλες κοινωνικές και θεσμικές αναλογίες. Ο Τσίπρας θα πρέπει, λένε, να παραμείνει στη γραμμή της μυστικής σύσκεψης του προηγούμενου Σαββάτου, όταν προέτρεψε τους Σκουρλέτη, Παππά, Τσακαλώτο, Τζανακόπουλο, Φλαμπουράρη να σταματήσει ο ένας να υπονομεύει τον άλλον. Να προωθούν τις θέσεις τους, αλλά όχι "ξεσκίζοντας" τους άλλους. Για παράδειγμα: Θέλει ο Παππάς περισσότερους πασοκογενείς, ΟΚ, ας μαζέψει όμως λίγο τον Σπίρτζη που έχει ξεσαλώσει σε βάρος του Σκουρλέτη και του Τσακαλώτου. Δεν θέλει ο Σκουρλέτης τους πασοκογενείς δεν χρειάζεται να στοιχίζει το κόμμα σ' αυτή την αντίθεση. Το ίδιο να πράξουν και ο Ευκλείδης με τους "53" και ο Τζανακόπουλος με την νεολαία και ένα τμήμα των προεδρικών.

Κυρίως όμως θα πρέπει οι επιλογές προσώπων και οι προγραμματικές πολιτικές να συγκροτούν εναλλακτική στρατηγική διακυβέρνησης και να διευρύνουν το αντικυβερνητικό μέτωπο. Από τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας θα κριθεί ο Τσίπρας και όχι αν θα μπορέσει μετά την ευλογία που έδωσε στους "γεφυροποιούς" και τους "καραβελιστές" να πράξει το ίδιο και με τους πρώην ΑΝΕΛίτες (Κόκκαλης, Χρυσοβελώνη, Μοίρας, Καραγκούνης κ.α.) που στις 16 Φεβρουαρίου ανακοινώνουν στη Λάρισα την ίδρυση του Προοδευτικού Δημοκρατικού Κέντρου σε εκδήλωση που θα παραστεί και θα μιλήσει και ο τέως πρωθυπουργός. Το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει είναι με τον Μητσοτάκη και όχι με τον Φίλη, ο οποίος αποφάσισε τελικά να μην καταψηφίσει την κύρωση της στρατιωτικής συνεργασίας, αλλά να συνταχθεί με την γραμμή του κόμματος προκειμένου να μην το εκκμεταλευθει το Μαξίμου σε μια στιγμή που η κυβέρνηση, λόγω και των ποδοσφαιρικών, έχει δυσκολίες και στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία εμφανίζονται φαινόμενα γκρίνιας και δυσαρέσκειας...

2 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. freeman 14:00 07/02/2020

    Τσίπρας= Σιχαμερό ερπετό .
    Καλύτερα εκτός βουλής , παρά με το κατακάθι .

  2. …θα πρέπει οι επιλογές προσώπων και οι προγραμματικές πολιτικές να συγκροτούν εναλλακτική στρατηγική διακυβέρνησης και να διευρύνουν το αντικυβερνητικό μέτωπο…
    …Το συνέδριο πρέπει να καταγραφεί ως ένα γεγονός σοβαρής προγραμματικής αμφισβήτησης της υφιστάμενης κυβερνητικής πολιτικής και της δεξιάς ηγεμονίας με ταυτόχρονη αναδιοργάνωση του (κεντρο)αριστερού μπλοκ εξουσίας που, βοηθούσης και της απλής αναλογικής, θα επικρατήσει στις επόμενες εκλογές, όποτε κι αν γίνουν αυτές ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ μετατραπεί σε πεδίο μίζερων κομματικών αντιπαραθέσεων και σκιαμαχιών… Το στοίχημα που πρέπει να κερδίσει (ο Τσίπρας) είναι με τον Μητσοτάκη και όχι με τον Φίλη… Καίριες οι επισημάνσεις αυτές, αλλά και πολλές άλλες του αρθρογράφου, καλό είναι όλοι στον ΣΥΡΙΖΑ να το διαβάσουν

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.