ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο Άγιος Φεβρουάριος κι η Βιοποικιλότητα

Μεγάλωσα σε μιά γειτονιά φιλόπονων μπρουσαλήδων προσφύγων, μερακλήδων μαστόρων και επιτήδειων γεωργών !
Κηπουροί, μπαχτσεβάνηδες κατά την ερανισθείσα τουρκική, με κήπους λαχανικών, παντός λαχανικού ολοχρονίς ξεκινώντας από τα κρεμμυδάκια και τα μαρουλάκια, τον Μάρτη, τότες που ανθίζουμε τα ζουμπούλια, τα σκορδάκια και τα μπιζέλια, τα κουκιά και τις αγκινάρες, τον Απριλομάη μαζί με τα τριαντάφυλλα, τις πιπεριές και τις μελιντζάνες, τις ντομάτες και τα φασουλάκια, τα κολοκυθάκια, τους μαιντανούς , τον άνιθο και τον δυόσμο, όλο το καλοκαίρι κι ύστερα , μαζί με τα χρυσάνθεμα , τα λάχανα, τα σπανάκια, τα πράσα, τα κουνουπίδια από τον Οκτώβρη μέχρι τον Φλεβάρη.
Γιαυτό και την πρώτη του Φλεβάρη στη γειτονιά είχε γιορτή. Ταπεινή γιορτή , αλλά γιορτή.
Του Αγίου Τρύφωνος !
Μ' ένα δρεπανάκι στο χέρι, κι άλλοτες με ένα κλωνί ελιάς ή μιά κληματσίδα απ' τ' αμπέλι ο Άγιος Τρύφωνας δίνει στην καρδιά του χειμώνα το σημάδι της επανέναρξης των αγροτικών εργασιών. Με την Θεία Λειτουργία και αγιασμό οι αμπελουργοί κι οι ελαιοκόμοι, οι μπαχτσεβάνηδες κι οι περβολάρηδες,
όλοι όσοι φιλότιμα ιδρώνουν
και κανακεύουν τη γής να δώσει από τα σπλάχνα της χορτάρι, φυτά, βλαστάρια, δεντρά, χυμούς, ανθούς , καρπούς τιμούν τον Άγιο Τρύφωνα και βγαίνουν στο χωράφι !
Με είχε εντυπωσιάσει,
όταν τον πρωτοάκουσα , ο Άγιος Φεβρουάριος του Δήμου Μούτση.
Ο Άγιος Φεβρουάριος κι εγώ !
Τον μπέρδευα τότε , τον προσωποποιούσα ... νόμιζα ότι είναι τούτο το παλικάρι με το δρεπανάκι ο Άγιος Φεβρουάριος, ο Άγιος Τρύφωνας ! Ο αγαπημένος , Άη Τρύφος, του μπάρμπα Γιώργη, στην γειτονιά του Προφήτη Ηλία, κοντά στο Τζιντζιρλή Τζαμί, που αφού ξεφούρνιζε το σταρένιο πασπαλισμένο με σουσάμι και το κρίθινο στρογγυλό ψωμί καθώς και τις λαγάνες, κάθε πρωί, άφηνε την κυρά Δέσποινα να τις πουλήσει κι εκείνος με το γαιδουράκι κατηφόριζε στον μπαξέ , έξω από την πόλη, για να μιλήσει με τη γής, να κουβεντιάσει με τα δέντρα, να βοηθήσει τα κρεμμυδάκια να προβάλλουν απ' το χώμα , μέσα στα κρύα του Φλεβάρη και το βράδυ που γύριζε είχε πάντα στο καλάθι του τα τρόπαια, τα δώρα, τα ζαρζαβατικά που του πρόσφερε αφειδώλευτα ολοχρονίς η Θεά Δήμητρα κι η θυγατέρα της η Περσεφόνη !
Ο Φλεβάρης.
Με το καλό ο Άγιος Φεβρουάριος ,
του κλαδέματος στ' αμπέλια και στους οπωρώνες, στους μπαχτσέδες και στους ελαιώνες, τις κληματσίδες τις μαζεύουμε δεν τις πετούμε ,
Με το καλό ο Άγιος Τρύφωνας κι η Υπαπαντή
γιά το μπόλιασμα των δέντρων, που θέλει την αγάπη, την τέχνη, το λεπτολόγημα γιά να διαλέξεις το κατάλληλο μπόλι, γιά να επιλέξεις το προσφορώτερο σημείο στο άγριο υποκείμενο ,
ώστε να πετύχει το μπόλιασμα (αφού καθημερινή εν μέσω πανδημίας η έγνοια μας γιά τ' άλλα εμβόλια) , και το άγριο κι άκαρπο δεντρό να ημερέψει, να να καρποφορήσει , να θρέψει τον λαό !
Όχι δεν επιχειρώ να γράψω βουκολικές κι αγροτικές αναμνήσεις !
Γνωρίζω ότι οι νεολαίοι που μεγαλώνουν στην Τούμπα και τον Εύοσμο, την Νεάπολη και την Σταυρούπολη, στου Χαριλάου και την Καλαμαριά, στα Κάστρα και στις Σαράντα Εκκλησιές ούτε εικόνα έχουν κι εμπειρία, μηδέ περπάτησαν κι ουδέ νόησαν τί είναι το μπουμπούκιασμα των δεντρών, πώς από το ξεπαγιασμένο ξύλο του χειμώνα ξεπετιούνται φύλλα κι ανθοί κσι πώς από την πεθαμένη γής, όπως τραγουδάει ο T.S.Eliot, ανασταίνουντε οι πασχαλιές και λουλουδίζει η πλάση !
Γνωρίζω όμως ότι τούτος ο ευλογημένος τόπος, τούτη η πολυδαίδαλη βραχώδης απόληξη της Ευρώπης στη Μεσόγειο, η ελληνική χερσόνησος είναι τόπος με εξαιρετική βιοποικιλότητα ! Είναι τούτος ο ξεχωριστός τόπος που αγκαλιάζει την θάλασσα ( κι άς μερικοί ανόητοι κι ανιστόρητοι αναπτυξιολόγοι μιλούν γιά το θαλάσσιο μέτωπο) ναί , αγκαλιάζει τη θάλασσα με μύριους κόλπους (θυμηθείτε την ίδια λέξη στο γυναικείο σώμα ), με άπειρους όρμους, την στολίζει με νησιά, νησίδια, ξερονήσια, σκόπελους, ύφαλους, διώρυγες, ακρωτήρια, προρθούς, ισθμούς, αμμούδες, γκρέμνα, αγέρηδες, αρμύρες !
Ναί, γιαυτό η ελληνική χερσόνησος είναι δεύτερη στον κόσμο σε βιοποικιλότητα , με πρώτη την ξεκομμένη από την Αφρική Μαδαγασκάρη !
Κι είναι η βιοποικιλότητα, δώρον θείον, μόνον θυμηθείτε το δώρο της Θεάς Αθηνάς στους Αθηναίους το ελαιόδεντρον, χωρίς το οποίο και τον δυναμωτικό καρπό του, την ελιά και τους χυμούς του, το ελαιόλαδο, δεν θα υπήρχε ελληνικός πολιτισμός, αυτή η βιοποικιλότητα που πάει συνταιριαστά μαζί , δυό-δυό όπως οι Χιώτες, πάει μαζί με την ποιότητα, την μοναδική κι απαράμιλλη ποιότητα των προιόντων της αγροδιατροφής που γεννοβολάει η γής, λιγοστή γής μα καρποφόρα,
αυτές, η βιοποικιλότητα κι η ποιότητα, τεράστια κι αναξιοποίητα συγκριτικά πλεονεκτήματα γιά την Ελλάδα και τους Έλληνες είναι, συγκριτικά πλεονεκτήματα ζωογόνα και ζήδωρα, ανάταξης μιάς άλλης οικονομίας, ανάδειξης μιάς άλλης αναπτυξιακής πολιτικής πρότασης, τέτοιας που αλλάζει την παραγωγική νοοτροπία, ακυρλωνει τις καταστροφικές καλλιεργητικές διαδικασίες, αναζητεί άλλες αγορές και εγκαθιστά περήφανα τα προϊόντα της ποιότητας και της βιοποικιλότητας στα πιό απαιτητικά, στα πιό ακριβοπληρωμένα ράφια των πολυκαταστημάτων της υφηλίου !
Δηλαδή ,
ξαναθέτω στο τραπέζι
την Πολιτική !
Είναι Πολιτική να αναλύεις και να ιεραρχείς τις δυνάμεις και τις δυνατότητες του τόπου.
Είναι Πολιτική να αξιοποιείς τα μοναδικά πλεονεκτήματα γιά να δημιουργήσεις Όνομα, Φήμη, Κέρδος !
Είναι Πολιτική ως Λαός να εκπαιδευτείς στα μείζονα, στα κρείττονα, στα κερδοφόρα, στην ποιότητα !
Κι επειδή και Σείς, όπως κι ο γράφων, έχουμε καιρό, να ακούσουμε
εκφορά Πολιτικού Λόγου γιά την ανάδειξη των πλεονεκτημάτων της βιοποικιλότητας και της αγροδιατροφής, σ' έναν πανικόβλητο κόσμο, που οι επόμενοι πόλεμοι θα γίνουν γιά το νερό και το φαί,
είναι κρίσιμο, σήμερα του Αγίου Τρύφωνος, συμβολικά μέσ' την καρδιά της παγωνιάς του χειμώνα, μέσ' την καρδιά της παγερής έλλειψης της Πολιτικής,
σήμερα που οι εργάτες των αμπελώνων και των ελαιώνων, των μπαξέδων και των οπωρώνων ξεκινούν το κλάδεμα των περιττών και λαίμαργων, το μπόλιασμα των αγρίων εις καρποφορίαν,
σήμερα που ξανατραγουδούμε
τον Άγιο Φεβρουάριο του Δήμου Μούτση,
να προβληματιστούμε και να συντονιστούμε αξιοποιώντας
τον αμπελώνα της βιοποικιλότητας,
τον οπωρώνα της ποιότητας,
τον αρχαιότερο ελαιώνα της Δημοκρατίας,
τους μπαχτσέδες που περπάτησε γιά το Σύνταγμα, ο Μακρυγιάννης στην Αθήνα επανιστάμενος κατά της αυθαιρεσίας της Εξουσίας !
Με το καλό ο Φλεβάρης !
Ο Άγιος Τρύφωνας δεν κρατάει δρεπάνι αναιτίως !

 

  • Ο Μάρκος Μπόλαρης είναι Νομικός - Πρώην Υπουργός

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.