ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Τη εικοστή ενάτη Ιουνίου μηνός, η Απελευθέρωση των Σερρών

Τη εικοστή ενάτη Ιουνίου μηνός,
η Απελευθέρωση των Σερρών
Έπλεαν προς την Ύδρα .
Φούσκωνε τα επαναστατημένα πανιά
ο βοριάς.
Σαν γλάρος στο Αιγαίο πετούσε
το Υδραίικο καλοτάξιδο μπρίκι , που 'χε μετατραπεί από εμπορικό σε πολεμικό.
Τον παρέλαβε απ' τ' Αγιονόρος.
Είχε ήδη μπεί ο Δεκέμβρης του '21 .
Μαζί του κι ένας από τους οκτώ γιούς,
ο Γιαννάκης.
Μαζί και κάποια από τα παλικάρια, από τους επιζώντες αγωνιστές της Λευτεριάς, που κράτησαν όλη τη χρονιά ανοιχτό το μέτωπο στη Μακεδονία, καταπώς είχε σχεδιάσει η Κεφαλή της Φιλικής Εταιρείας, ο Αλέξανδρος Υψηλάντης. Τον χάρτη της Βαλκανικής πρέπει να ξεδιπλώσει μπροστά του ο φιλίστορας αναγνώστης γιά να σχηματίσει σωστή και πλήρη εικόνα του στρατηγικού σχεδιασμού της Επανάστασης της Ρωμιοσύνης γιά Λευτεριά, της στρατηγικής μεθόδευσης που με σοφία ετοίμασε ο πρώην αξιωματικός του Ρωσσικού Στρατού, ο λεβεντόψυχος Τραπεζούντιος, Αλέξανδρος Υψηλάντης.
Σε τρία σημεία , ταυτόχρονα, ορίστηκε η έκρηξη της Επανάστασης ! Σε τρία σημεία απέχοντα αλλήλων , ώστε να φθάσουν συγκεχυμένα μηνύματα στην Υψηλή Πύλη, προκειμένου να μην υπάρξει σαφής εικόνα των τεκταινομένων, άρα να υπάρξει διάσπαση των στρατιωτικών δυνάμεων του οθωμανικού στρατού κι επομένως να δοθεί ο πολύτιμος χρόνος που είχαν απόλυτη ανάγκη οι επαναστατημένοι Ρωμιοί, που ήταν βέβαια άοπλοι εν πολλοίς κι ανεκπαίδευτοι, και επιπροσθέτως δεν είχαν χρήματα, εφόδια, πολεμοφόδια, σοβαρή επιμελητεία και συμμάχους !
Στις 23 του Μάρτη, από το λιμάνι της Κωνσταντινούπολης, είχε επιβιβαστεί στο καράβι του Χατζηβισβίκη, θρακιώτη καπετάνιου από την Αίνο, έχοντας φορτίο όπλα και πυρομαχικά, καταπώς όριζε ο σχεδιασμός του Αρχηγού Αλέξανδρου Υψηλάντη. Και στις 25 του Ευαγγελισμού ανήμερα, όταν στην Άγια Λαύρα στα Καλάβρυτα κηρυσσόταν ο ξεσηκωμός κι ο Παλαιών Πατρών ευλογούσε τους αγωνιστές και τον Αγώνα, την ίδια μέρα ο Εμμανουήλ Παππάς ξεμπάρκαρε στ' Αγιονόρος ! Το Μοναστήρι του Εσφιγμένου έκανε στρατηγείο του κι εκεί έσπευσε να τον συναντήσει ο Μητροπολίτης Μαρωνείας Κωνστάντιος, μυημένος Φιλικός, κι ο Ιβηρίτης αρχιμανδρίτης Νικηφόρος, και τόσοι άλλοι.
Κι ήταν 17 του Μάη , στην πρωτεύουσα της Μοναστικής Πολιτείας του Άθωνος, στις Καρυές, στο Ναό του Πρωτάτου, όπως μας ενημερώνει ο ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων,
μετρώντας τις λέξεις του, όταν επισήμως πλέον :
"τελετής εκκλησιαστικής γενόμενης,
και του Μητροπολίτου Μαρωνείας Κωνσταντίου ευλογήσαντος,
επανέστη ο Άθως
υπό τον Εμμανουήλ Παππά " !
Φούσκωνε ο βοριάς τα πανιά,
ο Βορέας που κατοικεί στα θρακιώτικα βουνά,
αρχές του Δεκέμβρη του '21
και το υδραίικο μπρίκι με επιβαίνοντα τον Αρχιστράτηγο της Επανάστασης της Μακεδονίας τον κυρ Εμμανουήλ τον Παππά , από την Ντοβίστα των Σερρών, τον μεγαλέμπορο του βαμβακιού και τραπεζίτη, που η επιχειρηματική του δράση απλώθηκε από τα Σέρρας στη Σαλονίκη κι από την Κωνσταντινούπολη στη Βιέννη,
ταξίδευε γιά την Ύδρα.
Ήταν ώρα προσωπικής ανασύνταξης !
Ήταν πιά καιρός περισυλλογής , καθώς ακουμπισμένος στην κουπαστή του μπρικιού, αρμυριζόταν από τους αφρούς της κυματισμένης θάλασσας στο Βόρειο Αιγαίο.
Μόλις πρίν δυό βδομάδες, επικεφαλής της άμυνας των επαναστημένων , περί τους χίλιους πεντακόσιους, που είχαν οχυρωθεί στην Κασσάνδρα, είχε απαντήσει υπερήφανα στον Τούρκο Μεχμέτ Εμίν Πασά , που έφθασε στον λαιμό της Ποτίδαιας, με δεκαπλάσια δύναμη τακτικού τουρκικού στρατού,
Ναί, είχε αντιγυρίσει τον λόγο στην πρόκληση γιά παράδοση, καταπώς η ιστορική παρακαταθήκη της Ρωμιοσύνης, του Ελληνισμού, του επέβαλε :
Μολών λαβέ !
Έσπασε η γραμμή , στις 14 του Νοέμβρη, στην αμυντική τάφρο της Ποτίδαιας, διασπάστηκαν οι επαναστατημένες λιγοστές δυνάμεις, υπέρτεροι ήταν οι εχθροί και σε ποσότητα αριθμητική και σε οπλισμό και σε εκπαίδευση. Την δήωσαν την Κασσάνδρα οι Τούρκοι, έσφαξαν ανηλεώς άμαχους, έκαψαν χωριά και κτήματα και μετόχια, την κατέστρεψαν ολοσχερώς, κι όχι μόνον την Κασσάνδρα, την Χαλκιδική ολόκληρη, που σήκωσε το βάρος της Επανάστασης στη Μακεδονία , που απείλησε την Θεσσαλονίκη με κατάληψη, που συγκράτησε κι απασχόλησε δεκάδες χιλιάδες οθωμανικού στρατού στη Μακεδονία, δίνοντας την δυνατότητα στους επαναστημένους της Ρούμελης, του Μοριά, των νησιών να εδραιώσουν την θέση τους, να πατήσουν κάστρα και πολιτείες !
Τον αρμύριζε το αφρισμένο κύμα του βοριά, καθώς το μπρίκι άφηνε ήδη πίσω τις βόρειες Σποράδες, κι εκείνος αναλογιζόταν κι αναμετρούσε όσα μεσολάβησαν από τον Μάρτη του '21 που ξεμπάρκαρε στη Μονή Εσφιγμένου, την στρατολόγηση παλικαριών, την νικηφόρα μάχη στην Ιερισσό, την απελευθέρωση του Πολυγύρου, την μάχη της Ρεντίνας και των Βασιλικών, την αργοπορία των καπεταναίων του Ολύμπου, την διαστακτικότητα των Υδραίων να συνδράμουν ναυτικώς σε πολιορκία της Θεσσαλονίκης, τις σφαγές αμάχων Θεσσαλονικιών, την πυρπόληση και καταστροφή του αρχαίου μοναστηριού της Αγίας Αικατερίνης της Φαρμακολύτριας, την γενναιότητα των Ρωμιών που αντιπάλεψαν άοπλοι αυτοί, κραδαίνοντες ξύλα, τον τακτικό στρατό, την ηρωική άμυνα της Ορμύλιας, την επική αντίσταση στο λαιμό της Ποτίδαιας !
Εξαντλημένος καθώς ήταν , από την υπερένταση εννιά μηνών ως Αρχιστράτηγος, αυτού που, έχοντας διαπρέψει μόνον ως έμπορος και τραπεζίτης, δεν δίστασε να αφήσει αρίφνητα πλούτη, διεθνή καταστήματα, τράπεζες, ξεχωριστές σχέσεις και ανώτατες προσβάσεις, γιά να ηγηθεί στρατιωτικά και να χρηματοδοτήσει οικονομικά το όλο εγχείρημα της εν Μακεδονία Επανάστασης στα 1821, εξαντλημένος καθώς ήταν έγειρε στην κουπαστή κι αποκοιμήθηκε !
Κι ήταν τότε , καθώς το υδραίικο μπρίκι έπλεε ανοιχτά από τα βόρεια παράλια της Εύβοιας προς την Σκύρο,
ναί τότε εν ενυπνίω,
ήταν που άκουσε σάλπιγγες να ηχούν προτρεπτικά γιά την επίθεση κι ήταν τότε, που τον πήρε γιά λίγο ο ύπνος, που είδε έφοδο τμημάτων πεζικού του ελληνικού στρατού κι ήταν τότε που άκουσε να κραυγάζουν "αέρα" κι άκουσε κλαγγές όπλων και το ποδοβολητό του ιππικού που μεγάλωνε καθώς κύκλωνε αντιπάλους και μέσα σ' αυτήν την κορυφούμενη έξαψη αισθάνθηκε την βοή των κανονιοβολισμών, τους συριγμούς των οβίδων και τον ρόγχο των ετοιμοθανάτων,
κι ήταν τότε ,
εν ενυπνίω ή μήπως είχε ξυπνήσει,
που φωτοειδής Αρχάγγελος Κυρίου παρέστη,
όπως του Ευαγγελισμού,
μπορεί και νά 'ταν ο Ταξιάρχης της Μητρόπολης των Σερρών,
λαμπροφορεμένος,
σαν με στολή Συνταγματάρχη της 7ης Μεραρχίας,
και κρατούσε μιά χρυσοπόρφυρη ταινία
που έγραφε :
"Η νικηφόρα Μάχη του Κιλκίς και του Λαχανά"
Κι από κάτω στην ταινία ,
μεγαλογράμματα, αρχαγγελικώς πρόσθετε :
"Η Απελευθέρωση των Σερρών" !
Τον δρόσισε ένα μεγαλύτερο αφρισμένο κύμα , τον έλουσε, τον μούσκεψε !
Ξύπνησε !
Με το ενύπνιο ή μήπως τ' όραμα,
ολοζώντανο μπρός στα μάτια του,
προφητικό μέσ' το μυαλό του !
Ευδαιμονία τον κυρίευσε !
Οι αγώνες, τα έξοδα, τα αίματα, οι θυσίες δεν πήγαν χαμένες !
Ποτέ δεν πάνε χαμένες !
Ο αγώνας έσπειρε την Λευτεριά !
Έρχεται κι ο καιρός του θερίζειν !
Ήταν, τό ήξερε πλέον, κοντά ο καιρός του θερισμού !
Και , όπως ο πρεσβύτης Συμεών τη μέρα της Υπαπαντής,
μ' ένα
"Νύν απολύεις τον δούλον σου Κύριε...",
καθώς το υδραίικο μπρίκι είχε αντίκρυ του τον Κάβο Κολώνες και φάνταζε στον πρωινό ήλιο η αττική λιτότητα του Ναού του Ποσειδώνα στο Σούνιο,
ο Αρχιστράτηγος της Επανάστασης στη Μακεδονία στα χίλια οχτακόσια είκοσι ένα,
ο κυρ Μανώλης ο γιός του Παππά από την Ντοβίστα των Σερρών ,
μ' ένα φύσημα πνοής ανακούφισης έφυγε γιά τις Άνω Μονές !
Τον αγώνα τον καλόν τετέλεκα,
μπορεί να καυχάται !
Δικαίως !

 

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.