ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΙ

Ο «κουρνιαχτός» των δύσκολων καιρών μας…

Αναμφίβολα, όλος αυτός ο ανηλεής "επιστημονικός" ανταγωνισμός μεταξύ "φιλεμβολιαστών" και "αντιεμβολιαστών" (αλλά και "φιλεμβολιαστών πολιτών" - "αντιεμβολιαστών πολιτών" εκατέρωθεν και μεταξύ των!), και η δαιδαλώδης ποικιλομορφία των απόψεων που καταδεικνύουν, παρουσιάζουν, οπωσδήποτε, ένα σοβαρό ενδιαφέρον, κάποιες φορές μια δραματική αστειότητα και φαιδρότητα, αλλά, παραπέρα, αν το θέλετε, δείχνουν και ένα συμπέρασμα σαν... "σοφία" που κατακάθεται, λες, γενναία και διαπερνώντας κάθετα κι οριζόντια τον "κουρνιαχτό των ημερών"...

Καθότι αν λογαριάσουμε με σύνεση και περίσκεψη, αυτά που συμβαίνουν, τοιουτοτρόπως, στην Ελλάδα, που δεν αποτελεί δα, και καμιά χώρα των είκοσι, των πενήντα ή ακόμη περισσότερο των εκατό εκατομμυρίων κατοίκων (για να έχει ΤΟ μεγάλο πρόβλημα στην ενιαία εφαρμογή μιας λελογισμένης - ευθείας πολιτικής), τότε, στο επίπεδο της κατανόησης, της συνεννόησης και της ενότητας (αυτολεξεί), επάνω σε μια λειτουργική βάση και άποψη, επικρατεί ανά την επικράτεια, αυτό που λέγουν "μαύρο χάλι" -χάος κανονικό...

Όχι πώς δεν είναι γνωστό από το παρελθόν και την Ιστορία μας, ότι σαν Κοινωνία, ποτέ δεν είμασταν στην θέση εκείνης της ωριμότητας, ώστε, να ξεπερνάμε γρήγορα κι εύκολα τις διελκυστίνδες, τις διαφορές και τις ολέθριες αντιφάσεις μας, αλλά, να, στην τρέχουσα φάση γίνεται ολοένα πιο προφανές και εντελώς ξεκάθαρο πώς : είμαστε πολύ πίσω από αυτό που μπορεί και δύναται να ονομάζεται στο σύγχρονο Κόσμο, μια "ζυγισμένη", "ωριμασμένη", και "ανεχτική" κοινωνία. Και πιο πίσω ακόμη (!), καίτοι συμμετέχουμε -χρόνια τώρα-, σε υπερεθνικά πολιτικά θέσμια με προωθημένες απόψεις και αντιλήψεις "περί κράτους και οργάνωσης της κοινωνίας" που, σαν γεγονός, δεν έπρεπε να αφήνει τα περιθώρια για πολλές - πολλές τριτοκοσμικές ή, ακόμη χειρότερα, ελαφρές σουρεαλιστικές καταστάσεις...

Είμαστε, λοιπόν, πολύ πίσω ακόμη. Και θα μείνουμε ακόμη πιο πίσω, αν δεν καταβάλουμε τώρα -άμεσα δηλαδή, μια σοβαρή, εν πολλοίς, και έντιμη προσπάθεια. Πρώτα με τον εαυτό μας (ο καθένας) βέβαια, καθώς, από κει ξεκινούν όλα και κει τελειώνουν όλα! Αλλά, και σαν κοινωνία ανθρώπων και πολιτών που συναισθάνονται και να κατανοούν βαθιά πώς σε δυσμενείς (και άλλες - πιο απλές) συνθήκες, αν δεν ομονοήσει, επιτέλους, σε κάποια βασικά, τότε έχει σοβαρό - ζωτικό πρόβλημα. Τέτοιο, που να κάνει λίαν αμφίβολη την πορεία, την επιβίωση και την παραπέρα συνέχειά της, στους κρίσιμους καιρούς που διανύουμε...

Δεν υπάρχουν ακόμη σχόλια.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.