Neo

Αλίμονο

Μηνύματα με πολλούς αποδέκτες έστειλε το βράδυ της Τετάρτης, πριν από την συζήτηση για την κύρωση της ελληνογαλλικής συμφωνίας από τη Βουλή, ο Ανδρέας Λοβέρδος.
Μιλώντας από το βήμα συγκέντρωσής του στο Κερατσίνι, ο πρώην υπουργός αναφώνησε «Αλίμονο σε εκείνους που δεν θα ψηφίσουν τη Συμφωνία Ελλάδας-Γαλλίας», καθώς όπως υποστήριξε, η Συμφωνία μπορεί να μην απαντά σε όλες τις απειλές, αλλά σε κάθε περίπτωση είναι ένα ισχυρό όπλο για την πατρίδα μας.
Απευθυνόμενος μάλιστα, στους πολίτες που βρέθηκαν στη συγκέντρωσή του, τους διαβεβαίωσε ότι εφόσον τον προτιμήσουν για πρόεδρο, το ΠΑΣΟΚ θα είναι ένα κόμμα πατριωτικό, μεταρρυθμιστικό, προοδευτικό. «Η χώρας μας έχει ανάγκη από ένα τέτοιο κόμμα», είπε.

2 αναγνώστες σχολίασαν

Συμμετοχή στην συζήτηση
  1. FEMA 20:40 08/10/2021

    ΑΓΑΠΗΜΕΝΕ Δαν

    ΔΕΝ ΕΧΩ ΛΟΓΙΑ !!

    ΤΑ ΦΙΛΙΑ ΜΟΥ

  2. Δαν 17:11 08/10/2021

    Σήμερα, ή επικαιρότητα μας
    είναι «ιστορική», όπως καί ή
    συμφωνία πού υπογράψαμε.
    Στίς έξι εικόνες πού
    ακολουθούν, συμπυκνώνονται
    όλες οί νεοελληνικές μας
    αγωνίες γιά τό πού πάμε.

    Στήν πρώτη, ό κύριος Λοβέρδος μάς λέει, ότι όσοι
    δέν δοξολογούμε τήν
    » ιστορική συμφωνία «, δέν
    είμαστε αρκούντως
    πατριώτες καί δέν μπορούμε
    νά είμαστε μαζί του, γιατί
    αλλοίμονο, τό κόμμα πού
    ετοιμάζει, δέν είναι γιά
    πατριώτες απλούς.

    Ό έτερος υποψήφιος κύριος
    Ανδρουλάκης, αγωνιά γιά μάς,
    καί ζήτησε απ’ τό
    Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο,
    ενισχύσεις, γιά νά μπορούμε
    νά ανταποκρινόμαστε στίς
    υποχρεώσεις μας, ώστε νά
    μήν εκτιθέμεθα, όπως ίσως
    προσπάθησε νά εκθέσει καί
    τόν ίδιο, ό κύριος
    Κεγκέρογλου.

    Καί, πηγαίνοντας παρακάτω ό
    » μπαρουτοκαπνισμένος»
    κύριος Γκιουλέκας, πού τά
    τελευταία χρόνια, καθόλου
    δέν «μπαρουτοκαπνίστηκε»
    ούτε απ’ τήν πορεία τού
    μετρό τής πόλης του, ούτε απ’ τό διώροφο περιφερειακό
    (μεγάλη πλάκα), αλλά ούτε
    τελευταίως, απ’ τά ΕΠΑΛ τής
    Σταυρούπολης, αίφνης
    «μπαρουτοκαπνίστηκε».
    Στό τεράστιο θέμα πού μάς
    προέκυψε, (τού νέου αστεριού τής πολιτικής μας
    ζωής), απεφάνθη ό κύριος
    Γκιουλέκας ότι όλα είναι
    ανοιχτά.
    Καί μείς πώς θά ζήσουμε άν
    » όλα τά ενδεχόμενα είναι
    ανοιχτά «?
    Θέλουμε τώρα απάντηση γιά
    τό μέλλον τού κυρίου
    Μπογδάνου, γιατί θά μάς
    φάει ή αγωνία.

    Γιά όλα αυτά, έχουμε στό
    χωριό μας, μιά παρομία, πού
    ταιριάζει γάντι.
    » Τέτοιο χωράφ(ι), τέτοιο
    μαξούλ(ι) βγάζ(ει).

    Όμως, έχουμε γιά τό τέλος,
    δύο ακόμα εικόνες, γιά δύο
    συμπαθείς πρώτες κυρίες,
    πού ή μέν πρώτη, έγραψε
    ιστορία, ή δέ,
    τήν γράφει τώρα.

    Συμφωνώ λοιπόν, πώς αυτή
    είναι ή ζέουσα επικαιρότητα,
    με τά καλά (?) αλλά καί μέ
    τά στραβά της.

    Ή πλάκα (αλλά καί τό δράμα)
    είναι, ότι εμείς, ως κοινωνία,
    νομίζουμε ότι κλωσσάμε γιά
    νά βγάλουμε ΑΓΡΙΟΠΕΡΊΣΤΕΡΑ
    αλλά μάς βγαίνουν συνήθως,
    ΜΠΟΥΦΟΙ.

Υποβολή απάντησης

Παρακαλώ εισάγετε το σχόλιο σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ.
Παρακαλώ εισάγετε το email σας εδώ.