ΝΙΚΟΣ ΚΟΤΖΙΑΣ

Ανησυχίες για το Κυπριακό: Σημειώσεις για την εξωτερική πολιτική (IΙ)

Ανησυχίες για το Κυπριακό: Σημειώσεις για την εξωτερική πολιτική (IΙ)

Η κυβέρνηση χωρίς σχέδιο και πρόγραμμα κινείται εγκλωβισμένη στις πιέσεις της καθημερινότητας. Κάνει λόγο για «ενεργητική» εξωτερική πολιτική, αλλά το μόνο που κάνει είναι να ακολουθεί παθητικά τις επιλογές των ισχυρών της Δύσης και να «αντιδρά» εκ των υστέρων στις προκλήσεις τρίτων. Εμφανίζει ως «νέες επιτυχίες» την κακοφορμισμένη διατήρηση διμερών και πολυμερών σχέσεων με εταίρους, που η προηγούμενη κυβέρνηση είχε αναπτύξει συστηματικά. Εγκατέλειψε σειρά πρωτοβουλιών που έδιναν ιδιαίτερο ρόλο και αναγνώριση στην Ελλάδα. Αναμεσά τους, εκείνη της Ρόδου, με τη συμμετοχή 24 κρατών και οργανισμών από την ΝΑ Ευρώπη και τον αραβικό κόσμο, καθώς και η πρωτοβουλία για την προστασία των θρησκευτικών και πολιτισμικών κοινοτήτων της Μέσης Ανατολής με τη συμμετοχή 400 προσωπικοτήτων, Υπουργών Εξωτερικών, επικεφαλής εκκλησιών και κοινοτήτων της περιοχής. Εγκαταλήφτηκε ακόμα και η βαλκανική διασυνοριακή, όπως, και η πρωτοβουλία «Βουδαπέστης/Σουνίου», 15 κρατών μελών της ΕΕ με κοινά συμφέροντα ως προς τους θεσμούς και το μέλλον της ΕΕ. Το χειρότερο, όμως, από όλα είναι ότι ουσιαστικά έχει εγκαταλειφτεί η Κύπρος. Η Κύπρος έχει γίνει αντικείμενο εκβιασμών που εκπορεύονται κύρια από την Τουρκία, ορισμένους βρετανικούς κύκλους, και από τα στηρίγματά τους στον ΟΗΕ. Επιδιώκεται να συρθεί η Κύπρος σε άτυπες πενταμερείς διαπραγματεύσεις, χωρίς τα κεκτημένα του Κραν Μοντανά. Σημαντικά κεκτημένα, καθότι στην περίοδο 2015-8, για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες, ανατράπηκε «η παράδοση» να είναι κάθε προηγούμενη διαπραγμάτευση καλύτερη από την επόμενη. Στο Κραν Μοντανά μπήκαν επιτέλους στο τραπέζι διαπραγμάτευσης τα ουσιαστικά προβλήματα της εξωτερικής πτυχής του Κυπριακού. Στο Κραν Μοντανά, ο ΓΓ του ΟΗΕ υιοθέτησε την ελληνική θέση σύμφωνα με την οποία, η Κύπρος πρέπει να γίνει, επιτέλους, «ένα κανονικό κράτος». Ένα